Фурӯдӣ бошаду нангу ҷўдӣ

فرودی باشد و ننگ و جودی

Ки набӯд пеши ҷавдат дар суҷудӣ

که نبود پیش جودت در سجودی

Мрогўиӣ : чаҳ мегӯйӣ ? чаҳ гӯям ?

مراگویی :چه میگویی؟ چه گویم؟

Санои шоҳиди фарди вдўдӣ

ثنای شاهد فرد ودودی

Ҳамаи заррот дар рақсанд азин ҳол

همه ذرات در رقصند ازین حال

Набошад ин рўоқс бе сурӯдӣ

نباشد این رواقص بی سرودی

Сурӯд аз олам ғайбаст , ҳаши дор !

سرود از عالم غیبست، هش دار!

Сурӯди эътидолӣ бо шуҳудӣ

سرود اعتدالی با شهودی

Сурӯд авлиё инаст , эй дӯст

سرود اولیا اینست، ای دوست

На ин ҷои нағмаи чангӣ , на авдӣ

نه این جا نغمه چنگی، نه عودی

Неу даф ҳар ду ҳмрозон ишқанд

نی و دف هر دو همرازان عشقند

Ки бошадашон баҳам гуфту шунӯдӣ

که باشدشان بهم گفت و شنودی

Касе кӯ мункир ишқаст дар роҳ

کسی کو منکر عشقست در راه

Чаҳ бошад ? ҷоҳдӣ , кӯру кабӯдӣ

چه باشد؟ جاحدی، کور و کبودی

з буд худ бФрёдим , зинҳор !

ز بود خود بفریادیم، زنهار!

Чаҳ хуш будӣ ки буд мо набӯдӣ !

چه خوش بودی که بود ما نبودی!

зи қавли қосимӣ ҳар рўзкӣ чанд

ز قول قاسمی هر روزکی چند

Равон май созам аз дида ду равадӣ

روان می سازم از دیده دو رودی