Ман қибла бадал кардам , то кӣ буд ин кӯрӣ ?

من قبله بدل کردم، تا کی بود این کوری؟

Ҷӯёии лақои гаштам , то чанд зи маҳҷӯрӣ ?

جویای لقا گشتم، تا چند ز مهجوری؟

Гӯйанд ки : натавон дид он ёри гиромӣ ро

گویند که: نتوان دید آن یار گرامی را

Оре натавон дидан то ғофилу мағрурӣ

آری نتوان دیدن تا غافل و مغروری

эй баҳри чунин сокин , дилҳо з ту шуд эмин

ای بحر چنین ساکن، دلها ز تو شد ایمن

Сад мавҷи балои хезади он лаҳза ки дар шурӣ

صد موج بلا خیزد آن لحظه که در شوری

Дар ишқи забуни гардӣ , анбози ҷунуни гардӣ

در عشق زبون گردی، انباز جنون گردی

Гар қайсару хоқонӣ ,гар хусраву фағфурӣ

گر قیصر و خاقانی، گر خسرو و فغفوری

эй ишқ , аҷоибҳо дар васф ту ме донам

ای عشق، عجایب ها در وصف تو می دانم

Ҳам ное ва ҳам ное , тнбўрӣу тнбўрӣ

هم نایی و هم نایی، طنبوری و طنبوری

Гуфтам : з чаҳ мастии ту ? гуфто : з чаҳ май пурсӣ ?

گفتم: ز چه مستی تو؟ گفتا: ز چه می پرسی؟

Аз бодаи мансӯрӣ , не аз май ангурӣ

از باده منصوری، نی از می انگوری

Қосим , ҳамаи давлатҳо дар васлат он ёраст

قاسم، همه دولتها در وصلت آن یارست

Дар мотами ҷовидӣ ,гар ғофили азин сӯрӣ

در ماتم جاویدی، گر غافل ازین سوری