На масти ҷоми худоӣ , на марди мастурӣ

نه مست جام خدایی، نه مرد مستوری

На мухбирӣ ва на мстхбрӣ , аҷаби кӯрӣ !

نه مخبری و نه مستخبری، عجب کوری!

Азин харобаи ғифлати буруни хиром , эй дил

ازین خرابه غفلت برون خرام، ای دل

Яқин бидон ба ҳақиқат ки байти маъмурӣ

یقین بدان به حقیقت که بیت معموری

Ғадир гуфт ба дарё : на ошиқу мастӣ

غدیر گفت به دریا: نه عاشق و مستی

Бигӯ : ҳамеша чаро дар фиғон ва дар шурӣ ?

بگو: همیشه چرا در فغان و در شوری؟

Ту толиб дар макнун ва он гуҳар бо туаст

تو طالب در مکنون و آن گهر با توست

Чу дар миён висолӣ чарост маҳҷӯрӣ ?

چو در میان وصالی چراست مهجوری؟

Шаробу шоҳиду шамъи андарун хона туаст

شراب و شاهد و شمع اندرون خانه توست

Азон чаҳ баҳраи барӣ бо карӣ ва бо кӯрӣ ?

ازان چه بهره بری با کری و با کوری؟

Бигӯ ба сӯфии расмӣ : мрқс ва наъра мазан

بگو به صوفی رسمی: مرقص و نعره مزن

Ки масти ҷоми ҳавоӣ , на ҷоми мансӯрӣ

که مست جام هوایی، نه جام منصوری

Ҳазор нафха сувараст дар ҷаҳон ҳар дам

هزار نفخه صورست در جهان هر دم

Агар на мурдаи дилии пас чаро дарин гӯрӣ ?

اگر نه مرده‌دلی پس چرا درین گوری؟

Тариқи расм раҳо кун , бидон ки : мумкин нест

طریق رسم رها کن، بدان که: ممکن نیست

Ки шоҳбоз тавон шуд ба боли ъсФўрӣ

که شاهباز توان شد به بال عصفوری

Биё , соқӣ , аз он май ки роҳат ҷонаст

بیا، ساقی، از آن می که راحت جانست

Ба ҷон расед равонами зи ранҷи махмурӣ

به جان رسید روانم ز رنج مخموری

Агар ба чашми ҳақиқати ҷамоли худ бинӣ

اگر به چشم حقیقت جمال خود بینی

Сарати баланд , ки ҳам нозирӣу манзурӣ

سرت بلند، که هم ناظری و منظوری

Бигӯ зи қосимии ин як сухан ба воъизи шаҳр

بگو ز قاسمی این یک سخن به واعظ شهر

Ки : роҳ ҳақ натавон шуд ба васфи мағрурӣ

که: راه حق نتوان شد به وصف مغروری