Гар зонка бигӯянд : гадоӣу фақирӣ

گر زانکه بگویند: گدایی و فقیری

Беҳтар буд аз маснади шоҳӣу амӣрӣ

بهتر بود از مسند شاهی و امیری

эй дӯст , бохр чу ҳаме бояд рафтан

ای دوست، بآخر چو همی باید رفتن

Ин фақр ба аз мамлакати мейру вазирӣ

این فقر به از مملکت میر و وزیری

Шоҳӣ бкҷо мерасад ? эй роҳати ҷонҳо

شاهی بکجا میرسد؟ ای راحت جانها

Кандар ду ҷаҳон дар садади гиру мгирӣ

کاندر دو جهان در صدد گیر و مگیری

Аз шоҳ бипурсанд қиёмат ки : чаҳ хоҳӣ ?

از شاه بپرسند قیامت که: چه خواهی؟

Чун қисса аёнаст бигӯед ки : фақирӣ

چون قصه عیانست بگوید که: فقیری

Дунёи ҳамагии ғуссау фитнау маломат

دنیا همگی غصه و فتنه و ملامت

Ҷаҳдӣ бикун , эй дӯст , ки дар ғусса намирӣ

جهدی بکن، ای دوست، که در غصه نمیری

Гар зонка надории бҷҳони ҷоҳӣу молӣ

گر زانکه نداری بجهان جاهی و مالی

Тайра машав , эй дӯст , ки хуршеди мунирӣ

طیره مشو، ای دوست، که خورشید منیری

Гар фазли худои ҳамраҳи ҷон ту набошад

گر فضل خدا همره جان تو نباشد

Судӣ накунад фаслу мақомоти ҳарирӣ

سودی نکند فصل و مقامات حریری

ё раб , бадали ошиқи бечора назар кун

یا رب، بدل عاشق بیچاره نظر کن

Султони насирӣу шаҳаншоҳи Заҳӣрӣ

سلطان نصیری و شهنشاه ظهیری

Ҳамвора дили қосим бечора асираст

همواره دل قاسم بیچاره اسیرست

Перӣу фақирӣу ғарибӣу асирӣ

پیری و فقیری و غریبی و اسیری