БоФтоби ҷамолат , ки нури дидаи мост

بآفتاب جمالت، که نور دیده ماست

Ки офтоби ҷамолати з зрҳо пайдост

که آفتاب جمالت ز ذرها پیداست

Миёни боғи ҷаҳон аз зулоли васли ҳабиб

میان باغ جهان از زلال وصل حبیب

Ниҳоли ҷони марои сад ҳазор нашав ва намост

نهال جان مرا صد هزار نشو و نماست

Фароғатаст дил аз фикри ҷинату дӯзах

فراغتست دل از فکر جنت و دوزخ

Маро ки ҷониби ҷонони ҳазор ишқ ва ҳавост

مرا که جانب جانان هزار عشق و هواست

Агар ҷаҳони ҳама душман шаванд ва таъна зананд

اگر جهان همه دشمن شوند و طعنه زنند

Бҳич рӯ нахӯрам ғам ки дӯсти ҷониби мост

بهیچ رو نخورم غم که دوست جانب ماست

Мазан ту снки бҷомм , ки ӯст дар пас ҷом

مزن تو سنک بجامم،که اوست در پس جام

Бидон ки манзили ҷонони сарочаи дили мост

بدان که منزل جانان سراچه دل ماست

Чаҳ ҷои ҷому суроҳе ? ки дар тариқати ишқ

چه جای جام و صراحی؟ که در طریقت عشق

Каминаи ҷуръаи риндони дайр мо дарёст

کمینه جرعه رندان دیر ما دریاست

Ҳазор теғи ҷафо аз ту бар ҷигар хӯрдам

هزار تیغ جفا از تو بر جگر خوردم

Маро ки ҳар сари мӯеи ҳазор ҳасан вафост

مرا که هر سر مویی هزار حسن وفاست

Бҷони ту , ки зи ағёри дил мубарро кун

بجان تو، که ز اغیار دل مبرا کن

Бадв сипор дилатро ки молики длҳост

بدو سپار دلت را که مالک دلهاست

Бпиши қосим бедил қиёматаст ин ишқ

بپیش قاسم بیدل قیامتست این عشق

Балоу маргу мусӣбат Фзлк минҳост

بلا و مرگ و مصیبت فذلک منهاست