Ҷони олами ту ва ин қиссаи з ҷонат пайдост

جان عالم تو و این قصه ز جانت پیداست

Ёри ман , ҷони манӣу ҷони ҷаҳонати бФдост

یار من، جان منی و جان جهانت بفداست

Шӯри ишқати зи ҷаҳони ҷони маро якто кард

شور عشقت ز جهان جان مرا یکتا کرد

Ин чаҳ шӯраст ки аз ишқи ту андари сари мост ?

این چه شورست که از عشق تو اندر سر ماست؟

Ҳркрои нури яқини раҳбару ҳамроҳ буд

هرکرا نور یقین رهبر و همراه بود

Доманаш тар нашавадгар ҳама олам дарёст

دامنش تر نشود گر همه عالم دریاست

Гар турои айн яқин ҳаст бибинӣ биқин

گر ترا عین یقین هست ببینی بیقین

Ишқ аз ғарраи пешонӣ ҷонон пайдост

عشق از غره پیشانی جانان پیداست

Натавонам ки дил аз дӯстяш бурдорам

نتوانم که دل از دوستیش بردارم

Ки миёни ману дилдори ҳамаи сидқ ва сафост

که میان من و دلدار همه صدق و صفاست

Гуфт : он ёр куҷо ҳаст ва куҷояш ҷӯям ?

گفت: آن یار کجا هست و کجایش جویم؟

Гуфтам : ар толиби роҳӣ чу бибинӣ ҳама ҷост

گفتم: ار طالب راهی چو ببینی همه جاست

Гуфтам : аидўст , зи ҳиҷрон бўсолт чандаст

گفتم: ایدوست، ز هجران بوصالت چندست

Гуфт : ҳайҳот , ки аз ҳади смк то бсмост

گفت: هیهات، که از حد سمک تا بسماست

Ёри он зулфи дил афрӯз барафшонад зи дӯш

یار آن زلف دل افروز برافشاند ز دوش

Дар ду олам бидамӣ шӯр қиёмат бархест

در دو عالم بدمی شور قیامت برخاست

Гар балоеи бсроид ту матарсон дил ро

گر بلایی بسرآید تو مترسان دل را

Мазҳаби қосими дили хаста блоъин атост

مذهب قاسم دل خسته بلاعین عطاست