Чаҳ ғамаст охир аз ғам ? чу ту дар миёна бошӣ

چه غمست آخر از غم؟ چو تو در میانه باشی

Ғам ҷонона бошад чу ту дар миён набошӣ

غم جانانه باشد چو تو در میان نباشی

Май файзи фазл ҷонон нарасад бкомт , эй ҷон

می فیض فضل جانان نرسد بکامت، ای جان

Агар аз миёни гурезӣ вагар аз карона бошӣ

اگر از میان گریزی وگر از کرانه باشی

Агар аз ғурури мастӣ , нарисӣ бмлк ҳастӣ

اگر از غرور مستی، نرسی بملک هستی

Ту куҷои ҳарифи он ратл мемуғона бошӣ ?

تو کجا حریف آن رطل می مغانه باشی؟

Сухан аз сари сафои гӯ , зи сифоти ёри мо гӯ

سخن از سر صفا گو، ز صفات یار ما گو

Чаҳ шиддат ? чу будат охир ? ки ҳам фасона бошӣ ?

چه شدت؟ چو بودت آخر؟ که هم فسانه باشی؟

Ҳамаи злу пастии ту , з чаҳ бад ? з ҳастӣ ту

همه ذل و پستی تو، ز چه بد؟ ز هستی تو

Чу зи хеши фарди гаштии зи ҷаҳон ягона бошӣ

چو ز خویش فرد گشتی ز جهان یگانه باشی

Нафасии накӯ назар кун , ту зи хештан сафар кун

نفسی نکو نظر کن، تو ز خویشتن سفر کن

Ки ту ҳам хазонаи дорӣ ва ту ҳам хазона бошӣ

که تو هم خزانه داری و تو هم خزانه باشی

Бамёни дашту саҳро , бкнор ҷӯй дидам

بمیان دشت و صحرا، بکنار جوی دیدم

Чу бшҳр боз ҷӯям Бамён хона бошӣ

چو بشهر باز جویم بمیان خانه باشی

зи қабули халқи мастии зи ҳавои худ парастӣ

ز قبول خلق مستی ز هوای خود پرستی

Агар ин чунин Бамонеи санам замона бошӣ

اگر این چنین بمانی صنم زمانه باشی

Ҳилла ! қосимӣ , ки мурғон ҳама зулматанду адуон

هله! قاسمی، که مرغان همه ظلمتند و عدوان

Бчнини забони ҳамон ба ки бар ошиёна бошӣ

بچنین زبان همان به که بر آشیانه باشی