Суханӣ меравад , эй дӯст , мусаллами суханӣ

سخنی می‌رود، ای دوست، مسلم سخنی

Ки з дастам надиҳӣ , зонка наёбӣ чу манӣ

که ز دستم ندهی، زانکه نیابی چو منی

Қисса рӯй ту дорем , ба ҳар ҷой ки ҳаст

قصه روی تو داریم، به هر جای که هست

Сухан аз рӯй ту гӯйем ба ваҷҳи ҳасанӣ

سخن از روی تو گوییم به وجه حسنی

Гар маро дар чамани васли ту борӣ бошад

گر مرا در چمن وصل تو باری باشد

Хуррами оростаи боғӣу мубораки ватанӣ !

خرم آراسته باغی و مبارک وطنی!

Дардмандони ҷаҳони хастау нолони гаштанд

دردمندان جهان خسته و نالان گشتند

Чун ки аз дарди ту гуфтем ба ҳар анҷуманӣ

چون که از درد تو گفتیم به هر انجمنی

Ҷумлаи дарёии ҷаҳони гаштам ва дидам сад бор

جمله دریای جهان گشتم و دیدم صد بار

Ҳамчу дар смин нест ба баҳри аданӣ

همچو در ثمین نیست به بحر عدنی

Зоҳиду воъизи ин шаҳри бҳқбқи монданд

زاهد و واعظ این شهر بحقبق ماندند

Пеши булбул чаҳ буд қиссаи зоғу зағанӣ ?

پیش بلبل چه بود قصه زاغ و زغنی؟

Оқибат аз рух ӯ зинда ҷовидон шуд

عاقبت از رخ او زنده جاویدان شد

Ҳар киро тоза гулӣ ҳаст ба тарафи чаманӣ

هر که را تازه گلی هست به طرف چمنی

Дили мо хастау ҳайрон шудаи кон ёр куҷост ?

دل ما خسته و حیران شده کان یار کجاست؟

То бадарем бар Юсуфи худ перҳанӣ

تا بدریم بر یوسف خود پیرهنی

Қосим аз ҳиҷри ту сар гашта ҷовидон шуд

قاسم از هجر تو سر گشته جاویدان شد

намезанад бар сар ва бар сина ки : эй вои бмнӣ !

می‌زند بر سر و بر سینه که: ای وا بمنی!