Гар бар ҳадиси аҳли дил инкор ме кунӣ

گر بر حدیث اهل دل انکار می کنی

Бисёр беҳақиқат ва бисёр кавданӣ

بسیار بی حقیقت و بسیار کودنی

Аз нафас давр бош , ки дилро сияҳ кунад

از نفس دور باش، که دل را سیه کند

Бо ақлу ҷони гароӣ , ки мроти равшанӣ

با عقل و جان گرای، که مرآت روشنی

Аз зот то сифот ва аз онҷои бъқлу нафас

از ذات تا صفات و از آنجا بعقل و نفس

Манқӯл гаштае , ки ҳадиси мънънӣ

منقول گشته ای، که حدیث معنعنی

эй ҷону зиндагонӣ вае роҳати равон

ای جان و زندگانی و ای راحت روان

Бар ман ҷафо макун , ки « сиўри ман бҷони суннӣ »

بر من جفا مکن، که «سیور من بجان سنی »

Ҳақро биёади дор ва фаромӯш кун зи ғайр

حق را بیاد دار و فراموش کن ز غیر

То кӣ чу карами пелаи ту бар хештани танӣ ?

تا کی چو کرم پیله تو بر خویشتن تنی؟

Худро накӯи шиносу худоро накӯ бидон

خود را نکو شناس و خدا را نکو بدان

Гурози сўомъӣ вагар аз дайри арманӣ

گراز صوامعی و گر از دیر ارمنی

Бе ёди дӯсти як нафасӣ нест қосимӣ

بی یاد دوست یک نفسی نیست قاسمی

эй шайхи рӯзгор « начун сонмисни манӣ » ?

ای شیخ روزگار «نچون سانمیسن منی »؟