Ту ҷоми ҷамӣ , аммо дар ҷом намайдонӣ

تو جام جمی، اما در جام نمیدانی

Ин рамз наме бинӣ , ин қиссаи нмихўонӣ

این رمز نمی بینی، این قصه نمیخوانی

Ҳаргиз набӯд дилро завқи сару сомонӣ

هرگز نبود دل را ذوق سر و سامانی

Зон завқ ки ман дидам дар бесару сомонӣ

زان ذوق که من دیدم در بی سر و سامانی

Ҳарчанд ки як зарраи холии з худо набӯд

هرچند که یک ذره خالی ز خدا نبود

Лекин чаҳ занад мӯрӣ бо фари сулаймонӣ ?

لیکن چه زند موری با فر سلیمانی؟

Бе рӯйнигор ман , ваон боғу баҳори ман

بی روی نگار من، وان باغ و بهار من

эй нур , ту торикӣ , эй равза , ту зиндонӣ

ای نور، تو تاریکی، ای روضه، تو زندانی

Зон пеш ки марг ояд ҷомии ду бадаст овар

زان پیش که مرگ آید جامی دو بدست آور

Чун фӯт шавад фурсат , чаҳ суди пушаймонӣ ?

چون فوت شود فرصت، چه سود پشیمانی؟

эй ишқ , ту дармонии ҳам роҳбари ҷонӣ

ای عشق، تو درمانی هم راهبر جانی

эй чеҳра , ту тобоне , эй зулфи парешоне

ای چهره، تو تابانی، ای زلف پریشانی

Бо ин ҳамаи хӯбӣҳо ҷон аз ту тавон бурдан

با این همه خوبیها جان از تو توان بردن

Натавон зи ту ҷони бурдан , ало бгарон ҷонӣ

نتوان ز تو جان بردن، الا بگران جانی

Дар ишқу ҳавоӣ ӯ бо ҷавру ҷафо ху кун

در عشق و هوای او با جور و جفا خو کن

Ҳаргиз натавон рафтан ин роҳи босонӣ

هرگز نتوان رفتن این راه بآسانی

Қосим , раҳи ирфони рӯ то ҳар тарафии бинӣ

قاسم، ره عرفان رو تا هر طرفی بینی

Сад кӯси аноолҳқии сад наъра « субҳонӣ »

صد کوس اناالحقی صد نعره «سبحانی »