Чун нури рахт аз ҳамаи сӯи зоҳир ва пайдост

چون نور رخت از همه سو ظاهر و پیداست

Зарроти ҷаҳонро бўлоӣ ту таваллост

ذرات جهان را بولای تو تولاست

Он зулфи диловез бар он рӯй дили афрӯз

آن زلف دلاویز بر آن روی دل افروز

Ошӯб ҷаҳон омаду сар фитна ғавғост

آشوب جهان آمد و سر فتنه غوغاست

Дилро зи ҷаҳони ҳеҷ таманноӣ дигар нест

دل را ز جهان هیچ تمنای دگر نیست

Ҷузи давлати дарди ту , ки он мақсади ақсост

جز دولت درد تو، که آن مقصد اقصاست

Болот чу дидеми дил аз даст бидодем

بالات چو دیدیم دل از دست بدادیم

Моро чаҳ гуноҳаст ? чу ин фитна з болост

ما را چه گناهست؟ چو این فتنه ز بالاست

Сад хирқаи бик ҷуръа диҳад сӯфии софӣ

صد خرقه بیک جرعه دهد صوفی صافی

Аз ҷом май ишқи ту , кон бода мусаффост

از جام می عشق تو، کان باده مصفاست

Чун шоҳиду машҳӯд яке дидам ва донист

چون شاهد و مشهود یکی دیدم و دانست

Дар мазҳаби ман исми ҳамаи айни мсмост

در مذهب من اسم همه عین مسماست

эй ҷон , ту агар толиби ёрии бҳқиқт

ای جان، تو اگر طالب یاری بحقیقت

Бо дард даромез , ки он айн мудовост

با درد درآمیز، که آن عین مداواست

Аз заъфи дилу зардӣ рухсора миндиш

از ضعف دل و زردی رخساره میندیش

Дар ишқи қадами зан , ки зи маъшӯқи мддҳост

در عشق قدم زن، که ز معشوق مددهاست

Зон ҳасани дили афрӯзи зи шавқи дили қосим

زان حسن دل افروز ز شوق دل قاسم

Чун шарҳ тавон дод ? ки ноед бсФти рост

چون شرح توان داد؟ که ناید بصفت راست