Агар дар тоъатӣ ,гар дар гуноҳӣ

اگر در طاعتی، گر در گناهی

Агар чун ки гарони вари барги коҳӣ

اگر چون که گران ور برگ کاهی

Сабкроу гаронро рӯ баҳақаст

سبک را و گران را رو بحقست

Набошад малики яздонро тноҳӣ

نباشد ملک یزدان را تناهی

Бғир аз дӯст дар олам касе нест

بغیر از دوست در عالم کسی نیست

Ки ҳам ӯ омираст ва ӯст ноҳӣ

که هم او آمرست و اوست ناهی

Чаҳ дар кон ва чаҳ дар шан , ҷумла ҳақаст

چه در کان و چه در شان، جمله حقست

Илоҳии гӯ , илоҳии гӯ , илоҳӣ !

الهی گو، الهی گو، الهی!

Туро « аҳббти ани аърФ » тамомаст

ترا «احببت ان اعرف » تمامست

Чаро дар фикри молу фикри ҷоҳӣ ?

چرا در فکر مال و فکر جاهی؟

Биҷузи ҳақро мадон дар ҳар ду олам

بجز حق را مدان در هر دو عالم

Агар марди раҳе ,гар марди роҳӣ

اگر مرد رهی، گر مرد راهی

Чу шоҳӣ аз гадоӣ ёфт қосим

چو شاهی از گدایی یافت قاسم

Гадоӣ мекунад дар подшоҳӣ

گدایی میکند در پادشاهی