Булбули буқати субҳи бадаргоҳи кибриё

بلبل بوقت صبح بدرگاه کبریا

Фарёд ишқ зад ки : манам ошиқи худо

فریاد عشق زد که: منم عاشق خدا

Зор ва назору шеваи таҷреди ҳмрҳст

زار و نزار و شیوه تجرید همرهست

Дар ҳоли ман нигари зи сари лутф , рбно

در حال من نگر ز سر لطف، ربنا

Маҷрӯҳ ва хастаем , бмо марҳамӣ фирист

مجروح و خسته ایم، بما مرهمی فرست

Чун марҳамӣ расед сафо дар паии сафо

چون مرهمی رسید صفا در پی صفا

Овора буд дили зи ғами ишқ дар ҷаҳон

آواره بود دل ز غم عشق در جهان

Чун рӯй ту бидид « лақади срмниро »

چون روی تو بدید«لقد سرمن رآ»

Ёди ту рӯҳи мости ҷамолати футуҳи мост

یاد تو روح ماست جمالت فتوح ماست

Мо бо ту бӯдаем дарин дайри солҳо

ما با تو بوده ایم درین دیر سالها

Воқифи шӯй ва ғайб намонад бҳичи ҳол

واقف شوی و غیب نماند بهیچ حال

Гар ту алӣ вақте аз сар « лоФто »

گر تو علی وقتی از سر«لافتا»

эй муддаӣ , зи ҳолати қосим сухан мапурс

ای مدعی، ز حالت قاسم سخن مپرس

Ғарқем дар висолу Фноиим дар фано

غرقیم در وصال و فناییم در فنا