Дидаам то бар рухи он гули изор афтода аст

دیده ام تا بر رخ آن گل عذار افتاده است

Ашки сурхам бар рухи зарди ошкор афтода аст

اشک سرخم بر رخ زرد آشکار افتاده است

Ҳар касеро ихтиёрӣ ҳаст дар олам , маро

هر کسی را اختیاری هست در عالم، مرا

Ишқ ӯ бар ҳар ду олами ихтиёр афтода аст

عشق او بر هر دو عالم اختیار افتاده است

Масту ҳайрону харобам аз камоли ҳасани ёр

مست و حیران و خرابم از کمال حسن یار

То ду чашми нргсинш дар хумор афтода аст

تا دو چشم نرگسینش در خمار افتاده است

Гуфтамаш : умри азиз , охири харобам аз ғамат

گفتمش: عمر عزیز، آخر خرابم از غمت

зи оташи ишқи туами ҷон дар шарор афтода аст

ز آتش عشق توام جان در شرار افتاده است

Аз камоли кибриё маҳбӯб сӯем нанагирист

از کمال کبریا محبوب سویم ننگریست

Гуфт : моро чун ту ҳар ҷои сад ҳазор афтода аст

گفت: ما را چون تو هر جا صد هزار افتاده است

Гуфтам : охири ҷуз парешоне надорам ҳеҷ кор

گفتم : آخر جز پریشانی ندارم هیچ کار

То маро бо зулфи мишкӣни ту кор афтода аст

تا مرا با زلف مشکین تو کار افتاده است

Гуфт : қосим , бар сари хоки мазаллати пеши ман

گفت: قاسم، بر سر خاک مذلت پیش من

Чун ту бисёре парешони рӯзгор афтода аст

چون تو بسیاری پریشان روزگار افتاده است