Ҷовдон , ҳарки туро дид бъолм шодаст

جاودان، هرکه ترا دید بعالم شادست

Ошиқ рӯй ту аз ҳар ду ҷаҳон озодаст

عاشق روی تو از هر دو جهان آزادست

Дили дарин қоида даҳр набандад ошиқ

دل درین قاعده دهر نبندد عاشق

Зонкаҳи ин қоида суст омад ва бе бунёдаст

زآنکه این قاعده سست آمد و بی بنیادست

Ҳама бо ишқ сухан гӯям ва аз ваии шинавам

همه با عشق سخن گویم و از وی شنوم

Шодам аз ишқ , ки ин қоида Эй муътодаст

شادم از عشق، که این قاعده ای معتادست

Ҳамагӣ рӯй турои мақсад ақсо донам

همگی روی ترا مقصد اقصی دانم

Зуҳду тақвоу риёзат сифат зӯҳҳодаст

زهد و تقوی و ریاضت صفت زهادست

Малики офоқи бпимўдм ва ғоят дидам

ملک آفاق بپیمودم و غایت دیدم

Ҳарчӣ ҷузи зикр ту будаст бъолм бодаст

هرچه جز ذکر تو بودست بعالم بادست

Ишқ гӯйанд : баҳр ҳол ҳадисӣаст саҳеҳ

عشق گویند: بهر حال حدیثیست صحیح

Ақл гӯйанд : валикин хабар оҳодаст

عقل گویند: ولیکن خبر آحادست

Хусрав аз суҳбати ширин бмродӣ барисед

خسرو از صحبت شیرین بمرادی برسید

Ин ҳамаи ҷавру ҷафо бар ҷигар Фарҳодаст

این همه جور و جفا بر جگر فرهادست

Доимои ҷавру ҷафо бар дил мискин кардӣ

دایما جور و جفا بر دل مسکین کردی

Гар фаромӯш кунам ҷумла , ҳаминам ёдаст

گر فراموش کنم جمله، همینم یادست

Қосимиро зи ту пурсанад : куҷо шуд ? баргӯ

قاسمی را ز تو پرسند: کجا شد؟ برگو

Ки : дарин гӯшаи ин дайр хароб ободаст

که: درین گوشه این دیر خراب آبادست