Мейри махдум сафар кард ва дуое фармуд

میر مخدوم سفر کرد و دعایی فرمود

Ҳамаи дилҳои азизони бФроқши Фрсўд

همه دلهای عزیزان بفراقش فرسود

Дили мо аз ҳамаи олам бҳўоит бархест

دل ما از همه عالم بهوایت برخاست

Илми аллоҳи казин ҷумлаи ту будӣ мақсӯд

علم الله کزین جمله تو بودی مقصود

Рӯзии ҷон ту гаштаст « ҳниӣолк » бод

روزی جان تو گشتست «هنیئالک » باد

Оби ҳайвон ки Сикандар талабаш ме фармуд

آب حیوان که سکندر طلبش می فرمود

Ман чаҳ гӯям ки чаҳ шуд фӯт ? змни вои асФо !

من چه گویم که چه شد فوت؟زمن وا اسفا!

Солики роҳи худо , сокини даргоҳи шуҳуд

سالک راه خدا، ساکن درگاه شهود

Рафт азин дайри фанои ҷониби маҳбӯби азал

رفت ازین دیر فنا جانب محبوب ازل

Рӯи бадаргоҳ худо кард ки нъми алмшҳўд

رو بدرگاه خدا کرد که نعم المشهود

ё илоҳӣ , бикрами ҳофиз ҷонаш ме бош

یا الهی، بکرم حافظ جانش می باش

Мейри махдум , ки шуд соҳиби сари мавъӯд

میر مخدوم، که شد صاحب سر موعود

Ҳар ки ӯ рӯ бхдо кард Музаффар гардад

هر که او رو بخدا کرد مظفر گردد

Офтобӣ шавад аз толеъи бахти масъӯд

آفتابی شود از طالع بخت مسعود

Ёри мардон худо бош , ки лиззати бинӣ

یار مردان خدا باش، که لذت بینی

Ҳамаи ҷои ҷоми мрўқ , ҳамаи ҷои нолаи авд

همه جا جام مروق، همه جا ناله عود

Нури алтофи худованд , ки беш аз бешаст

نور الطاف خداوند، که بیش از بیشست

Ҳарчӣ аз мо канаӣ дид брҳмти афзуд

هرچه از ما کنهی دید برحمت افزود

Мейри махдум чаҳ гӯям ? ки ббии гоҳу пагоҳ

میر مخدوم چه گویم؟ که ببی گاه و پگاه

Қосими хаста равон мекунад аз дида ду равад

قاسم خسته روان می کند از دیده دو رود