Ёрб , ин дарди Фроқо чаҳ давои шоиаҳи кдн

یارب، این درد فراقا چه دوا شایه کدن

Хабари ошўм , магари теғу кафан дар гардан

خبر آشوم، مگر تیغ و کفن در گردن

Май дилу ҷон ба ҳиҷрони тугар ҳамчини бӯ

می دل و جان به هجران تو گر همچین بو

Водлӣ ! вой ба дил ! вой ба ман ! вой ба ман !

وادلی! وای به دل! وای به من! وای به من!

Вохӯрии бодаи гулгун ба саодати ҳамаи шӯ

واخوری باده گلگون به سعادت همه شو

Май ҳамаи рўҷ ба ғами хӯни ҷигари во хӯрдан

می همه روج به غم خون جگر وا خوردن

Баси таб ҳиҷр бикуштем ки лоўии лоўӣ

بس تب هجر بکشتیم که لاوی لاوی

?ага гӯйем ба васли ту ки : ҷон дар тани тан ?

اگه گوییم به وصل تو که: جان در تن تن؟

Гуфтамаш : ёри манӣ , гуфт ки : неи ёр на ин

گفتمش: یار منی، گفت که: نی یار نه این

Май кўошо ба ту осон ки сўои ёриўн

می کواشا به تو آسان که سوا یاریون

Бо ту дорам суханӣ , рӯй бар ва хоҳам гуфт

با تو دارم سخنی، روی بر و خواهم گفت

Бишинав , эй ҷон , сухани банда ба ваҷҳи аҳсан

بشنو، ای جان، سخن بنده به وجه احسن

Қосмо , аўзиаҳ кӯшӣ ба висоли осон тар

قاسما، اوزیه کوشی به وصال آسان‌تر

Ба висоли аўзиаҳ шодаст ва ба ҳиҷрони мўдн

به وصال اوزیه شاد است و به هجران مودن