Қиблаи ҷони ман туе , гӣли фириштаи рангу бӯ

قبله جان من تویی، گیل فرشته رنگ و بو

Моҳи сипеҳри мкрмт , сарви риёзи орзӯ

ماه سپهر مکرمت، سرو ریاض آرزو

Гӣл нае , фириштае , вази дил ва ҷон сиришта Эй

گیل نه‌ای، فرشته‌ای، وز دل و جان سرشته‌ای

Гӣл ки бӯ ? ки бӯи чунин ҳўрўшу фириштаи ху ?

گیل که بو؟ که بو چنین حوروَش و فرشته‌خو؟

Май дилу дайни тии фидо , хўои бабрӣ ки вси хушӣ

می دل و دین تی فدا، خوا ببری که وس خوشی

Қиблаи туе , куҷои рӯми шаҳр ба шаҳру кӯ ба кӯ ?

قبله تویی، کجا روم شهر به شهر و کو به کو؟

Тии сари зулфи машки бӯ , ончӣ ба ман карии зи ҷон

تی سر زلف مشک‌بو، آنچه به من کری ز جان

Шарҳи даҳум , агар буд , бо ту маҷол , мӯ ба мӯ

شرح دهم، اگر بود، با تو مجال، مو به مو

Оинаро агар расад акси ҷамоли ту дамӣ

آینه را اگر رسد عکس جمال تو دمی

Кӣ расад онкӣ бошадаш бо ту маҷоли рӯбаҳи рӯ ?

کی رسد آنکه باشدش با تو مجال روبه‌رو؟

Дӯш ба ғамза гуфтае : ӯ зи намои туро ба ғам

دوش به غمزه گفته‌ای: او ز نما ترا به غم

Навбати дигар аз карами қиссаи дӯши бози гӯ

نوبت دیگر از کرم قصه دوش باز گو

Гуфтамаш : эй муроди ҷон , ваъда васл карда Эй

گفتمش: ای مراد جان، وعده وصل کرده‌ای

Гуфт ки : он ҳкоитои вои матлаб , ки он башу

گفت که: آن حکایتا وا مطلب، که آن بشو

Гуфтамаш : эй азизи ман , хор шудам зи ишқи ту

گفتمش: ای عزیز من، خوار شدم ز عشق تو

Гуфт ки : нона хори байн , ковараи фани лоу лу

گفت که: نانه خوار بین، کاوره فن لا و لو

Гуфтам : ошиқ туем , чист бигӯ давои ман ?

گفتم: عاشق تویم، چیست بگو دوای من؟

Гуфт : магӯӣ ин сухан , бе ту маро ба сар башу

گفت: مگوی این سخن، بی‌تو مرا به سر بشو

Қосимӣ аз фироқу ғам гум шуд ва бе хабари зи худ

قاسمی از فراق و غم گم شد و بی‌خبر ز خود

Гум шудаи фироқро аз карами ту ва аз ҷӯ

گم شده فراق را از کرم تو و از جو