Маро ки чашми ту аз новаки балои бўзаҳ
مرا که چشم تو از ناوک بلا بوزه
Ғарибу хастау маҳҷӯр бе хатои бўзаҳ
غریب و خسته و مهجور بیخطا بوزه
Шунидаам ки : давои дардро кунад чора
شنیدهام که: دوا درد را کند چاره
Чаҳ чора , чун ки ман хастаро давои бўзаҳ ?
چه چاره، چون که من خسته را دوا بوزه؟
Рақибро чу суол аз висол ӯ кардам
رقیب را چو سوال از وصال او کردم
Балои бўзаҳ , ман дили хастаро балои бўзаҳ ?
بلا بوزه، من دلخسته را بلا بوزه؟
Магар ки чашми ту савдоӣ кофарӣ дорад
مگر که چشم تو سودای کافری دارد
Ки тарки ғамзаи зани авлоди Мустафои бўзаҳ
که تُرک غمزهزن اولاد مصطفی بوزه
Бигӯ ки : бўзи намо , то ба чанд ваъдаи диҳӣ ?
بگو که: بوز نما، تا به چند وعده دهی؟
Умеди нави занаму нави вазин марои бўзаҳ
امید نو زنم و نو وزین مرا بوزه
Ҳазор ҷон ба фидои ту қосимӣ бар бод
هزار جان به فدای تو قاسمی بر باد
Бидоду дарди ту ӯро ба сад ҷафои бўзаҳ
بداد و درد تو او را به صد جفا بوزه