эй каъбаи арбоби вафои кӯии руфӯгар

ای کعبه ارباب وفا کوی رفوگر

Миҳроби дуои гӯшаи абрӯии руфӯгар

محراب دعا گوشه ابروی رفوگر

Чун қатраи шабнам ки нишинад ба рухи гул

چون قطره شبنم که نشیند به رخ گل

Дидам арақи олӯдаи гул рӯй руфӯгар

دیدم عرق‌آلوده گل روی رفوگر

Ин раҳзани сад қофила ё ҳола моҳ аст

این رهزن صد قافله یا هاله ماه است

ё срздаҳи хат аз рухи некӯии руфӯгар

یا سرزده خط از رخ نیکوی رفوگر

Аз баҳри рФўкориаш афтодаи шабу рӯз

از بهر رفوکاری‌اش افتاده شب و روز

Сад пораи дил бар сари зонуии руфӯгар

صد پاره دل بر سر زانوی رفوگر

Гар банди қабои ҷониби гулзори кушояд

گر بند قبا جانب گلزار گشاید

Гулзор муаттар шавад аз буии руфӯгар

گلزار معطر شود از بوی رفوگر

Беруни з кафам шуд дилу дайни охиру гаштам

بیرون ز کفم شد دل و دین آخر و گشتم

Қассоби асири қади дилҷӯии руфӯгар

قصاب اسیر قد دلجوی رفوگر