зи ҳарфи муддаӣ аз улфати дилдор май тарсам

ز حرف مدعی از الفت دلدار می‌ترسم

Чаман парвардаам аз даврии гулзор май тарсам

چمن پرورده‌ام از دوری گلزار می‌ترسم

Надорам қӯти дидори абрӯӣ камонаш ро

ندارم قوّت دیدار ابروی کمانش را

зи тири ғамзаи он тарк безинҳор май тарсам

ز تیر غمزه آن ترک بی‌زنهار می‌ترسم

Миёни моу булбул дар чамани фарқӣ ки ҳаст ин аст

میان ما و بلبل در چمن فرقی که هست این است

Ки ӯ аз хор ва ман аз он гул бехор май тарсам

که او از خار و من از آن گل بی‌خار می‌ترسم

Ба ман то гашти зоҳир каз вафо давранд мҳрўён

به من تا گشت ظاهر کز وفا دوراند مهرویان

Ҳама аз ҳиҷр ва ман аз рӯзи васли ёр май тарсам

همه از هجر و من از روز وصل یار می‌ترسم

Ҳамаи шаб май пурми парвонаи сон бар гирди болояш

همه شب می‌پرم پروانه‌سان بر گرد بالایش

Вале аз орзӯии ҳасрати дидор май тарсам

ولی از آرزوی حسرت دیدار می‌ترسم

Наме гирами зи лаълаши бӯсае қассоб то доне

نمی‌گیرم ز لعلش بوسه‌ای قصاب تا دانی

Гиёҳи хушкам аз он оташи рухсор май тарсам

گیاه خشکم از آن آتش رخسار می‌ترسم