Ман он нахлам ки чун дар мавсими ҳосили самари резам
من آن نخلم که چون در موسم حاصل ثمر ریزم
з ҳар ҷониб ба мижгон бар замини оби гуҳари резам
ز هر جانب به مژگان بر زمین آب گهر ریزم
Ба тӯфон май даҳум дар як нафаси бунёди олам ро
به طوفان میدهم در یک نفس بنیاد عالم را
зи ишқати вой агар сайлоби ашг аз чашмтар резам
ز عشقت وای اگر سیلاب اشگ از چشم تر ریزم
Расед он тири мижгони он қадар эй заъфи муҳлати даҳ
رسید آن تیر مژگان آنقدر ای ضعف مهلت ده
Ки ман аз ҷӯии раги обӣ ба пои нештар резам
که من از جوی رگ آبی به پای نیشتر ریزم
На по дорам ки битавонам ба гирди қоматаши гирдам
نه پا دارم که بتوانم به گرد قامتش گردم
На дастӣ каз фироқи он санами хокӣ ба сари резам
نه دستی کز فراق آن صنم خاکی به سر ریزم
Ман он мурғи мусӣбати дидаи хотири парешонам
من آن مرغ مصیبتدیده خاطر پریشانم
Кигар аз ошёни парвози гирами болу пари резам
که گر از آشیان پرواز گیرم بال و پر ریزم
Дар ин меҳмони сарои он мизбонам каз сияҳи бахтӣ
در این مهمانسرا آن میزبانم کز سیهبختی
Шавад чун заҳр агар дар косаи меҳмони шукри резам
شود چون زهر اگر در کاسه مهمان شکر ریزم
Фалак кӯраст ва ман оҳӣ ғуборолуд ме хоҳам
فلک کور است و من آهی غبارآلود میخواهم
Ки гирди тўтё дар дидаи ин бе басари резам
که گرد توتیا در دیده این بیبصر ریزم
зи худ ҳар қисми тарҳии рехтам қассоб шуд ботил
ز خود هر قسم طرحی ریختم قصاب شد باطل
Ҳамон беҳтар ки ман ин тарҳ дар хок дигар резам
همان بهتر که من این طرح در خاک دگر ریزم