Дар ишқи оқибат ба балои мубталои шудем

در عشق عاقبت به بلا مبتلا شدیم

То пойбанди он сари зулфи дўтои шудем

تا پایبند آن سر زلف دوتا شدیم

То омадем бар сари савдои дӯстӣ

تا آمدیم بر سر سودای دوستی

Додеми нақди дил ба туу мубталои шудем

دادیم نقد دل به تو و مبتلا شدیم

Бегонагии зи мардуми олам зарар надошт

بیگانگی ز مردم عالم ضرر نداشت

Аз худ баромадем ва ба халқи ошнои шудем

از خود برآمدیم و به خلق آشنا شدیم

Гирем то зи суфраи афлоки тӯша Эй

گیریم تا ز سفره افلاک توشه‌ای

Чун донаи хирад дар дили ин Асияи шудем

چون دانه خرد در دل این آسیا شدیم

Додеми сабру ҳушу гирифтеми доғи ҳиҷр

دادیم صبر و هوش و گرفتیم داغ هجر

То ҳамнишин ба он санам бе вафои шудем

تا همنشین به آن صنم بی‌وفا شدیم

Аз мо кунанд халқи тамошои олимӣ

از ما کنند خلق تماشای عالمی

Дар ишқи ҳамчуи оинаи гетии намои шудем

در عشق همچو آینه گیتی‌نما شدیم

Барадем раҳ ба айшу гирифтеми коми дил

بردیم ره به عیش و گرفتیم کام دل

Қассоб чун ки мо ва ту бе муддаои шудем

قصاب چون‌که ما و تو بی‌مدعا شدیم