Бозо ки дил аз доғи ту оростаи тан ро

بازآ که دل از داغ تو آراسته تن را

Пари сохтаи зини лолаи саропои чаман ро

پر ساخته زین لاله سراپای چمن را

эй равшании дида чу гаштии зи назари давр

ای روشنی دیده چو گشتی ز نظر دور

Зинҳор фаромӯш макун ҳуби ватан ро

زنهار فراموش مکن حب وطن را

Ҷузи номи ту ҳарф дигарам вирд забон нест

جز نام تو حرف دگرم ورد زبان نیست

Кардааст дилами вақфи санои ту даҳан ро

کرده است دلم وقف ثنای تو دهن را

Дар маҳшари ушшоқ зарураст нишоне

در محشر عشاق ضرور است نشانی

Хубаст шаҳид ту кунад чоки кафан ро

خوب است شهید تو کند چاک کفن را

Помоли ту як бор нигарадед ғуборам

پامال تو یک‌بار نگردید غبارم

Чандон ки фикандам ба сари роҳи ту тан ро

چندان که فکندم به سر راه تو تن را

Чун писта ки гирад шукраши танг дар оғӯш

چون پسته که گیرد شکرش تنگ در آغوش

Дар қанд ниҳон карда даҳони ту сухан ро

در قند نهان کرده دهان تو سخن را

Ҳаргиз накунӣ орзӯии миваи тӯбо

هرگز نکنی آرزوی میوهٔ طوبی

Бурдор агар дидае он себи зқн ро

بردار اگر دیده‌ای آن سیب ذقن را

Дар коми ту қассоб ба ҳасрати нчконд

در کام تو قصاب به حسرت نچکاند

То хӯн накунад доя бе меҳри лбн ро

تا خون نکند دایه بی مهر لبن را