Маро ки нест дамии рӯҳ дар бадан бе ту

مرا که نیست دمی روح در بدن بی تو

Ҳароми бод дигар зиндагӣ ба ман бе ту

حرام باد دگر زندگی به من بی تو

Ба ҷустуҷӯии ту баъд аз вафот хоҳам гашт

به جستجوی تو بعد از وفات خواهم گشت

Ба гирди хеш чу фонӯс дар кафан бе ту

به گرد خویش چو فانوس در کفن بی تو

Куҷост ҷилваи қадат ки сарв дар чашмам

کجاست جلوه قدت که سرو در چشمم

Буд чу дӯд ки бархезад аз чаман бе ту

بود چو دود که برخیزد از چمن بی تو

зи дасти кӯтаҳ ва беҳосилӣ чаҳ созами пас

ز دست کوته و بی‌حاصلی چه سازم پس

Сазад агар занами оташ ба хештан бе ту

سزد اگر زنم آتش به خویشتن بی تو

Чаҳ шуълаи сӯзи диёрами зи ғурбат афзӯн аст

چه شعله سوز دیارم ز غربت افزون است

Чу шамъ чанд тавон сӯхт дар ватан бе ту

چو شمع چند توان سوخت در وطن بی تو

зи пой то ба серуми ҳам чу шамъи зотши ишқ

ز پای تا به سرم هم چو شمع زآتش عشق

Бсухт решаи ҷон ва гудохт тан бе ту

بسوخت ریشه جان و گداخت تن بی تو

Дилами ту дорӣ ва ман дорам аз азали ғами ту

دلم تو داری و من دارم از ازل غم تو

зи дасти ишқи марои қуфл бар даҳан бе ту

ز دست عشق مرا قفل بر دهن بی تو

Мабод гуфта қассоби баъд аз ин рангин

مباد گفته قصاب بعد از این رنگین

Агар равад ба забонаши дамии сухан бе ту

اگر رود به زبانش دمی سخن بی تو