Рафтӣ зи чашм ва монад ба ҷои моҷарои ту

رفتی ز چشم و ماند به‌جا ماجرای تو

Холӣаст дар ду дидаам эй дӯсти ҷои ту

خالی است در دو دیده‌ام ای دوست جای تو

Гӯйӣ ки равшаноӣам аз дида рафта аст

گویی که روشناییم از دیده رفته است

То гиряи шаста аз назарами хоки пои ту

تا گریه شسته از نظرم خاک پای تو

Хокам ба сар ки аз дилу ҷон дар вуҷӯди ман

خاکم به سر که از دل و جان در وجود من

Чизе намондааст ки созами фидои ту

چیزی نمانده است که سازم فدای تو

Бисёр гаштаам ба гулистон надида ам

بسیار گشته‌ام به گلستان ندیده‌ام

Як барги гул ба шухии ранги қабои ту

یک برگ گل به شوخی رنگ قبای تو

Бояд бурунаш аз қафас сина кард зуд

باید برونش از قفس سینه کرد زود

Мурғи дилӣ ки пар назанад дар ҳавои ту

مرغ دلی که پر نزند در هوای تو

Пинҳон макун зи оинаи рухсори хеш ро

پنهان مکن ز آینه رخسار خویش را

Чандон ки касб нур кунад аз сафои ту

چندان که کسب نور کند از صفای تو

Бигушо дарии зи лутф ки қассоби дида ро

بگشا دری ز لطف که قصاب دیده را

Кардааст ҳалқа дар давлати сарои ту

کرده است حلقه در دولت‌سرای تو