Ҳаргиз ба коми дили нншстими рӯ ба рӯй
هرگز به کام دل ننشستیم روبهروی
Як лаҳза бо висоли ту эй тарки тунди хуй
یک لحظه با وصال تو ای ترک تند خوی
Хизри он қадар ки дошт ғами оби зиндагӣ
خضر آنقدر که داشت غم آب زندگی
Дорем мо ба шарбати теғи ту орзӯӣ
داریم ما به شربت تیغ تو آرزوی
Бар чашми ман хирому замонии қарори гир
بر چشم من خرام و زمانی قرار گیر
То сарват обхўр шавад аз ин канори ҷӯй
تا سروت آبخور شود از این کنار جوی
Чун Тифл кунад фаҳми зи такрори дарси ишқ
چون طفل کند فهم ز تکرار درس عشق
Доими фитодаи пеши туами гиря дар гулӯӣ
دائم فتاده پیش توام گریه در گلوی
Бо теғи кӣна чун расад он шӯх аз ғазаб
با تیغ کینه چون رسد آن شوخ از غضب
Қассоби ҷон фидо кун ва аз ваии мтоб рӯй
قصاب جان فدا کن و از وی متاب روی