намекунам каъбаи сифати тўФи сари кӯй касе

می‌کنم کعبه صفت طوف سر کوی کسی

Барда аз роҳи диламро хами абрӯӣ касе

برده از راه دلم را خم ابروی کسی

эй насими саҳари имрӯз ба худ май болӣ

ای نسیم سحر امروز به خود می‌بالی

Магари афтодаи раҳат бар хами гесуӣ касе

مگر افتاده رهت بر خم گیسوی کسی

Сомрӣ кин ҳама дар саҳар ба худ ме болид

سامری کاین همه در سحر به خود می‌بالید

Барнахурадааст ба як наргиси ҷодӯӣ касе

برنخورده است به یک نرگس جادوی کسی

эй шаб аз тирагӣ хеш мазан лофи газоф

ای شب از تیرگی خویش مزن لاف گزاف

Зулмат онаст ки ман дидаам аз мӯӣ касе

ظلمت آن است که من دیده‌ام از موی کسی

эй сабо атр фишонӣ зи куҷо май ое

ای صبا عطر فشانی ز کجا می‌آیی

Бе худами соз гар овардае аз буи касе

بی‌خودم ساز گر آورده‌ای از بوی کسی

Кӣ тавонам ки ба домони знмши дасти висол

کی توانم که به دامان زنمش دست وصال

Ман ки рӯи сӯй касе дорам ва ӯ сӯй касе

من که رو سوی کسی دارم و او سوی کسی

Бохабар бош аз ин тайифаи охири қассоб

باخبر باش از این طایفه آخر قصاب

Май шӯии куштаи зи теғи хами абрӯӣ касе

می‌شوی کشته ز تیغ خم ابروی کسی