Бас ки кардам гиря шуд хунобам аз аъзои тиҳӣ

بس که کردم گریه شد خونابم از اعضا تهی

Дида ам шуд зи интизор ӯ з диданҳо тиҳӣ

دیده‌ام شد ز انتظار او ز دیدن‌ها تهی

То шудӣ аз дидаи ғоиби ҷони з ҷисм омад ба лаб

تا شدی از دیده غایب جان ز جسم آمد به لب

Мастро паймон пар шуд гашт чун минои тиҳӣ

مست را پیمان پر شد گشت چون مینا تهی

Ёфтам дигар ки корӣ барнаме ояд аз ӯ

یافتم دیگر که کاری برنمی‌آید از او

Чун сари шӯридаи мо гашт аз савдои тиҳӣ

چون سر شوریده ما گشت از سودا تهی

Хушк шуд бо онкии чашмами чашмаи зоянда буд

خشک شد با آنکه چشمم چشمه زاینده بود

Аз ҳуҷуми гиряи охири гашти ин дарёи тиҳӣ

از هجوم گریه آخر گشت این دریا تهی

Чун ҷараси умрӣ ба сар барадем дар афғон нашуд

چون جرس عمری به سر بردیم در افغان نشد

Маҳмил ӯ заррае аз бори истиғнои тиҳӣ

محمل او ذره‌ای از بار استغنا تهی

Партави нур ту дорад ҷилва дар ойӣна ҳо

پرتو نور تو دارد جلوه در آیینه‌ها

Чун назари бардоштии монданди қолабҳо тиҳӣ

چون نظر برداشتی ماندند قالب‌ها تهی

намебихӯр қассоб ва ъушрат кун ки дар базми қазо

می بخور قصاب و عشرت کن که در بزم قضا

Бода меҳнат нашуд ҳаргизи зи ҷоми мо тиҳӣ

بادهٔ محنت نشد هرگز ز جام ما تهی