Дамид хати зи лаби ёр ва шуд баҳори қадаҳ

دمید خط ز لب یار و شد بهار قدح

Хуши он замон ки занами бӯса бар канори қадаҳ

خوش آن زمان که زنم بوسه بر کنار قدح

Шароби шавқ ба болои расидаи нашъа ӯ

شراب شوق به بالا رسیده نشئه او

Магари фитодаи нигоҳи ту бар изори қадаҳ

مگر فتاده نگاه تو بر عذار قدح

Нашуд зи бодаи ангури каси хароби осон

نشد ز باده انگور کس خراب آسان

Магари ту гӯша чашмӣ кунӣ ба кори қадаҳ

مگر تو گوشه چشمی کنی به کار قدح

Ҳуҷуми лашгари ғам чун шавад чаҳ зини беҳтар

هجوم لشگر غم چون شود چه زین بهتر

Ки ҳамчу бода гурезем дар ҳисори қадаҳ

که همچو باده گریزیم در حصار قدح

Ҳавоӣ дӯст мабодам тиҳии зи косаи сар

هوای دوست مبادم تهی ز کاسه سر

Ба ҷуз шароб наёяд касе ба кори қадаҳ

به جز شراب نیاید کسی به کار قدح

Гуҳӣаст дар кафи соқӣ дамӣаст бар лаби ёр

گهی است در کف ساقی دمی است بر لب یار

Ба айш мегузарад рӯзу шаби мадори қадаҳ

به عیش می‌گذرد روز و شب مدار قدح

Мусоҳибӣ ки тавон кард дил аз он холӣ

مصاحبی که توان کرد دل از آن خالی

Дар ин бисот чу қассоб нест ёри қадаҳ

در این بساط چو قصاب نیست یار قدح