То хазон оварад рӯй хеши сӯии боғу роғ
تا خزان آورد روی خویش سوی باغ و راغ
Абри як соъат наҷуст аз таъбия кардани фироқ
ابر یک ساعت نجست از تعبیه کردن فراغ
Аз лаби дарёи баромади бомдодони хайли абр
از لب دریا برآمد بامدادان خیل ابر
Ва осмон аз вай шавад пари хайли гирдӯи дӯду доғ
و آسمان از وی شود پر خیل گردو دود و داغ
Сурх шуд дар кӯҳ аз пас лолаи чиди минқори Кебек
سرخ شد در کوه از پس لاله چید منقار کبک
Сами оҳӯ сабз шуд аз бас гурозон шуд броғ
سم آهو سبز شد از بس گرازان شد براغ
Аз фурӯғи лола ва кул мешавад рангини ду чашм
از فروغ لاله و کل می شود رنگین دو چشم
Аз шамеми бон ва сунбул мешавад мишкӣни димоғ
از شمیم بان و سنبل می شود مشکین دماغ
То саҳаргаҳи бишиканад дар бӯстони нркси хумор
تا سحرگه بشکند در بوستان نرکس خمار
Лола аз жола буд чунон ки пар аз май аёғ
لاله از ژاله بود چونان که پر از می ایاغ
Барқ ҳар соъат битобад ҳамчуи доғи тофта
برق هر ساعت بتابد همچو داغ تافته
Оби резад аз саҳоби андари миёни дашту боғ
آب ریزد از سحاب اندر میان دشت و باغ
То ҳўосл арз карда тӯтӣу товуси кӯҳ
تا حواصل عرض کرده طوطی و طاووس کوه
Каҳрабо карда бързи басаду пирӯзаи боғ
کهربا کرده بعرض بسد و پیروزه باغ
Булбул аз бустон гурехт аз гулистони гулбарги рехт
بلبل از بستان گریخت از گلستان گلبرگ ریخت
Ҷои ин норанги бастади ҷой он бигирифт зоғ
جای این نارنگ بستد جای آن بگرفت زاغ
Тарафи бустони гашти пари қандили заррин аз туранҷ
طرف بستان گشت پر قندیل زرین از ترنج
Гар зи наргис буд бар рӯй замини симини чароғ
گر ز نرگس بود بر روی زمین سیمین چراغ
То нисори зари бшохи сарви сари зӣ зоғ кард ?
تا نثار زر بشاخ سرو سر زی زاغ کرد؟
Чун баромади моҳ рӯй рояти хусрави зи боғ
چون برآمد ماه روی رایت خسرو ز باغ
Хусрави пирӯзгари бӯи насри ммлон онкӣ нест
خسرو پیروزگر بو نصر مملان آنکه نیست
Аз сахоу ҷӯад ӯро аз дигар шуғлии фироқ
از سخا و جود او را از دگر شغلی فراغ
Дасту ҷўдши абр ва боронасту оз халқ хуед
دست و جودش ابر و باران است و آز خلق خوید
Теғу тезаши нор сӯзонасту ҷисми хасми тоғ
تیغ و تیزش نار سوزان است و جسم خصم تاغ
Ҳаст давлати хотами ҷоҳи вҷлолшро накин
هست دولت خاتم جاه وجلالش را نکین
Ҳаст нусрати мураккаби қадару камолашро ҷноғ
هست نصرت مرکب قدر و کمالش را جناغ
Шерро монад бурузи ҷанг ва хасм ӯст мяш
شیر را ماند بروز جنگ و خصم اوست میش
Бозро монад бгоҳ разму душман чун калоғ
باز را ماند بگاه رزم و دشمن چون کلاغ
Мар валеро қомат аз меҳраши фарозон чун чанор
مر ولی را قامت از مهرش فرازان چون چنار
Мари адуро сина аз кинаши гудозон чун кноғ
مر عدو را سینه از کینش گدازان چون کناغ
Равшан аз барқи ҳисомаши чарх ҳамчун садри боз
روشن از برق حسامش چرخ همچون صدر باز
Дашт аз гирди сипоҳаши тира ҳамчун пушти моғ
دشت از گرد سپاهش تیره همچون پشت ماغ
Меҳтарӣ бо базлу ҷӯад ӯ наомад дар ҷаҳон
مهتری با بذل و جود او نیامد در جهان
Хусравӣ бо адл ва дод ӯ надорад каси суроғ
خسروی با عدل و داد او ندارد کس سراغ
Сарваригар сарви қомати пеши бандааш хам накард
سروری گر سرو قامت پیش بنده اش خم نکرد
Печади андари гирди андомаши аҷал ҳамчун Фшоғ
پیچد اندر گرد اندامش اجل همچون فشاغ
То бдшт андар бирӯяд лола бо доғи дарун
تا بدشت اندر بروید لاله با داغ درون
Ҳамчуи лолаи душманашро боди дили пурдарду доғ
همچو لاله دشمنش را باد دل پردرد و داغ