Нигор нордонии лаби баҳори норвани боло

نگار ناردانی لب بهار نارون بالا

Миёни лолаи нӯъмони наҳуфтаи лؤлؤи лоло

میان لاله نعمان نهفته لؤلؤ لالا

Дилаши иктоӣии андари меҳру боло чун дилаши якто

دلش یکتائی اندر مهر و بالا چون دلش یکتا

Бидон болои иктоӣии марои дарди ду то боло

بدان بالای یکتائی مرا درد دو تا بالا

Ҳаме ғорат кунад сабрам бидон ду нркси Шаҳло

همی غارت کند صبرم بدان دو نرکس شهلا

Ҳаме шукр кунад заҳрам бидон ду Зуҳраи Заҳро

همی شکر کند زهرم بدان دو زهره زهرا

зи меҳри сими симоӣии марои диноргўни симо

ز مهر سیم سیمائی مرا دینارگون سیما

Ҳамеи нолами зи дард ӯ чу саъди андари ғами само

همی نالم ز درد او چو سعد اندر غم سما

Чу морои як ҳавоӣ ӯст ӯро сад ҳавои мо

چو مارا یک هوای اوست او را صد هوای ما

Баборади дида ӯ хӯн чу боради дидаи мо моء

ببارد دیده او خون چو بارد دیده ما ماء

Маро хуршед бинмоед висол ӯ шаби ялдо

مرا خورشید بنماید وصال او شب یلدا

Буруз пок бинмоед фироқ ӯ марои ҷавзо

بروز پاک بنماید فراق او مرا جوزا

Агарчӣ сӯрати мардуми бдибо дар буд зебо

اگرچه صورت مردم بدیبا در بود زیبا

Чу дебои пӯшади он дилбари азу зебо шавад дебо

چو دیبا پوشد آن دلبر ازو زیبا شود دیبا

Магар бигузашт бар саҳрои нигорин рӯй ман ъмдо

مگر بگذشت بر صحرا نگارین روی من عمدا

Ки гашт аз лолау сунбул чу рӯйу мӯӣ ӯ саҳро

که گشت از لاله و سنبل چو روی و موی او صحرا

Гули андари боғи пайдои гашт ва шуд булбул бар ӯ шайдо

گل اندر باغ پیدا گشت و شد بلبل بر او شیدا

зи меҳри гули ниҳон дил кунад дар шоирии пайдо

ز مهر گل نهان دل کند در شاعری پیدا

Ҳаво чун пушт шоҳин шуд замин чун синаи ббғо

هوا چون پشت شاهین شد زمین چون سینه ببغا

зи слсли дарди ман ғулғули зи булбул дар чамани ғавғо

ز صلصل درد من غلغل ز بلبل در چمن غوغا

Ҳазор овои миёни гули гирифтаи маскану мأўо

هزار آوا میان گل گرفته مسکن و مأوا

Фузуда бар ҳазор овози меҳри гули ҳазор ово

فزوده بر هزار آواز مهر گل هزار آوا

Замин аз сунбулу сӯсан шудаи пари анбари Соро

زمین از سنبل و سوسن شده پر عنبر سارا

зи гулнору гулу хайрӣ шудаи ёқӯти гавани хоро

ز گلنار و گل و خیری شده یاقوت گون خارا

Шукуфтаи лола дар сабза чу марҷони руста дар мино

شکفته لاله در سبزه چو مرجان رسته در مینا

Нишаста жола бар лола чу кФки афтода бар саҳбо

نشسته ژاله بر لاله چو کفک افتاده بر صهبا

Чаман чун мзбҳи исои ҳаво чун чодари тарсо

چمن چون مذبح عیسی هوا چون چادر ترسا

Замин гашта фалаки пайкар ҳаво гашта замини осо

زمین گشته فلک پیکر هوا گشته زمین آسا

Май бўёи фарозовар ки мурғ гунг шуд гуё

می بویا فراز آور که مرغ گنگ شد گویا

Ббонги мурғ гуё хури ббоғи андар май бўё

ببانگ مرغ گویا خور بباغ اندر می بویا

Замини тира равшан шуд чу табъи хусрави воло

زمین تیره روشن شد چو طبع خسرو والا

Ҷаҳони пер бурно шуд чу бахти хусрави бурно

جهان پیر برنا شد چو بخت خسرو برنا

Абунасри онкӣ бо нусрати гирифтаи теғ ӯ дунё

ابونصر آنکه با نصرت گرفته تیغ او دنیا

Бпои ҳиммати олии супурдаи гунбади мино

بپای همت عالی سپرده گنبد مینا

Схорои аввалу охиру ғоро мақтау мбдоء

سخارا اول و آخر و غا را مقطع و مبداء

Нишоти авлиёи дасташи синонаши офати аъдо

نشاط اولیا دستش سنانش آفت اعدا

Баҳамат чун фалаки олӣ басӯрат чун қамари рхшо

بهمت چون فلک عالی بصورت چون قمر رخشا

Фалак чун ӯ буд ҳаргизи қамар чун ӯ буд ҳошо

فلک چون او بود هرگز قمر چون او بود حاشا

Въдро оташи теғаши зи тан берун кунад гармо

وعد را آتش تیغش ز تن بیرون کند گرما

Шунидӣ оташии кўро буд сармоя аз сармо

شنیدی آتشی کورا بود سرمایه از سرما

Чунуи родии з ҷоблқо набошад то бҷоблсо

چنو رادی ز جابلقا نباشد تا بجابلسا

Чунуи мардии з ҷоблсо набошад то ба ҷоблқо

چنو مردی ز جابلسا نباشد تا به جابلقا

Чу абр омад гуҳи бахшиш чу бабр омад гуҳи ҳиҷо

چو ابر آمد گه بخشش چو ببر آمد گه هیجا

Брўмши ҳавл ва ӯ эдар бичинаш бим ва ӯ ӣнҷо

برومش هول و او ایدر بچینش بیم و او اینجا

Агарчӣ меҳтари мътӣ ва гарчи меҳтари доно

اگرچه مهتر معطی و گرچه مهتر دانا

зи ҷўдши камтарини соили зи фазлаши камтарини мавло

ز جودش کمترین سائل ز فضلش کمترین مولا

Чу олии ҳиммат ӯ нест ҳафтуми чархро воло

چو عالی همت او نیست هفتم چرخ را والا

Чу кафи кофӣ ӯ нест ҳафт иқлӣмро паҳно

چو کف کافی او نیست هفت اقلیم را پهنا

Бамурдӣ сад ҳазорон тани баҳамати як тан танҳо

بمردی صد هزاران تن بهمت یک تن تنها

Биравяш бингар ва бингар ки яздонаст бе ҳамто

برویش بنگر و بنگر که یزدانست بی همتا

зи абри ҷӯад ӯ пайдо шавад монандаи дарё

ز ابر جود او پیدا شود ماننده دریا

зи туфи теғ ӯ дарё шавад монандаи бидо

ز تف تیغ او دریا شود ماننده بیدا

Агар ӯро диҳад яздон ба як рӯзи ин ҳамаи дунё

اگر او را دهد یزدان به یک روز این همه دنیا

Бубахшад яксар имрӯз ва набояд ёдаш аз фардо

ببخشد یکسر امروز و نباید یادش از فردا

Аё шоҳии куҷо ҳаргиз нагардад бар забонати ло

ایا شاهی کجا هرگز نگردد بر زبانت لا

Ту мўлоӣии баҳри шоҳӣу шоҳон дигар мавло

تو مولائی بهر شاهی و شاهان دگر مولا

Касеро кӯи ҳунар бисёру дили поку маниши воло

کسی را کو هنر بسیار و دل پاک و منش والا

Маҳол рӯзгор ояд бар ӯ пайдо кунад ҳамто

محال روزگار آید بر او پیدا کند همتا

Валикини сабри мардонро яке кешаст бе ҳамто

ولیکن صبر مردان را یکی کیش است بی همتا

Биёбад орзӯии дили бсбри озода дар дунё

بیابد آرزوی دل بصبر آزاده در دنیا

Май ҳмрои бшодии хур ва зу кун рӯйро ҳмро

می حمرا بشادی خور و زو کن روی را حمرا

Ки сафрои рухи ман бас набояд рӯй ту сафро

که صفرای رخ من بس نباید روی تو صفرا

Мубини андешаи имрӯз ва бингар шодии фардо

مبین اندیشه امروز و بنگر شادی فردا

Ки ранҷаст аввали шодӣ ва хораст аввали хурмо

که رنج است اول شادی و خار است اول خرما

Ало то қиссаи доро ва Искандар кунад доно

الا تا قصه دارا و اسکندر کند دانا

Ту бошӣ ҳамчуи Искандари маъодии бод чун доро

تو باشی همچو اسکندر معادی باد چون دارا