Нгоринои ту аз нурӣу дигари некӯон аз гул

نگارینا تو از نوری و دیگر نیکوان از گل

Чу санг аз гул шавад пайдо чаро ҳастӣ ту сангини дил ?

چو سنگ از گل شود پیدا چرا هستی تو سنگین‌دل‌؟

Маро ҳақӣаст бар чашмат наёрам ҷустан аз чашмат

مرا حقی است بر چشمت نیارم جستن از چشمت

Ба чашми шӯху ботили ҷӯй , ҳақ ман макун ботил

به چشم شوخ و باطل‌جوی‌، حق من مکن باطل

Ба зулфин кардем баста ба мижгон кардем хаста

به زلفین کردیم بسته به مژگان کردیم خسته

Гиреҳ бар бастагӣ мФкн макун бар хастагии плпл

گره بر بستگی مفکن مکن بر خستگی پلپل

Агар хоҳӣ ки ғам дар ман нёўизди з ман магзар

اگر خواهی که غم در من نیاویزد ز من مگذر

Вагар хоҳӣ ки бад бо ман наёмизад зи ман мгсл

وگر خواهی که بد با من نیامیزد ز من مگسل

Рухи ту моҳ ҳасан омад дили ман пари з хӯн омад

رخ تو ماه حسن آمد دل من پر ز خون آمد

На ҳасан аз ту шавад холӣ на хӯн аз ман шавад зоӣл

نه حسن از تو شود خالی نه خون از من شود زائل

Чароема турои манзили дил ман гашта пайваста

چرا ایمه ترا منزل دل من گشته پیوسته

Ки ҳар бурҷӣ буд маро яке шаби ёду шаби манзил

که هر برجی بود مه را یکی شب یاد و شب منزل

Надорад некуии сад як зи ту халқи ҳамаи хлх

ندارد نیکویی صد یک ز تو خلق همه خلّخ

Надонад ҷодуии сад як зи ту халқи ҳамаи Бобул

نداند جادویی صد یک ز تو خلق همه بابل

Туро бар симгуни рухсор мшгаст аз каллаи резон

ترا بر سیمگون رخسار مشگ است از کله ریزان

Маро бар зрдгўни рухсор сайласт аз мижаи соил

مرا بر زردگون رخسار سیل است از مژه سائل

Яке ҳамчун ба гоҳи фазли калаки хоҷа бар коғаз

یکی همچون به‌گاه فضل کلک خواجه بر کاغذ

Яке ҳамчун ба гоҳи ҷӯади дасти хоҷа бар соил

یکی همچون به‌گاه جود دست خواجه بر سائل

Худованди худовандони ъмидолмлки бўнсри он

خداوند خداوندان عمیدالملک بونصر آن

Ба ҳар фазли андаруни ҷомеъ ба ҳар кори андаруни комил

به‌هر فضل اندرون جامع به‌هر کار اندرون کامل

Нагардад ҳаргиз ӯ оҷизи зи пайдо кардани мӯъҷиз

نگردد هرگز او عاجز ز پیدا کردن معجز

Чу ноед коҳилӣ аз шери гоҳ хӯрдани коҳил

چو ناید کاهلی از شیر گاه خوردن کاهل

Слосл гардад аз бимаш ба тан бар мӯии душман ро

سلاسل گردد از بیمش به‌تن بر موی دشمن‌را

Падед ояд ба таниши андари зи бими он слосли сил

پدید آید به تنش اندر ز بیم آن سلاسل سل

Ҷаҳон аз вай ҳаме нозад чу ҷон аз ақлу ҷисм аз ҷон

جهان از وی همی‌نازد چو جان از عقل و جسم از جان

Ба ҷисму ҷони ҳавоӣ ӯ бихаради мардуми оқил

به جسم و جان هوای او بخرد مردم عاقل

Басои роҷл ки рӯзи базми гашт аз даст ӯ рокиб

بسا راجل که روز بزم گشت از دست او راکب

Басои рокиб ки гоҳи разми гашт аз теғ ӯ роҷл

بسا راکب که گاه رزم گشت از تیغ او راجل

Ҷафои карданаш бо ҳар кас ба таъхир ва сукӯн бошад

جفا کردنش با هر کس به تأخیر و سکون باشد

Вафои карданаш бо ҳар кас ба оҷил бошаду оҷил

وفا کردنش با هر کس به عاجل باشد و عاجل

Диҳад ҷони эзад ӯ рӯзӣ ба мардум ҳаст пиндорӣ

دهد جان ایزد او روزی به مردم هست پنداری

Бурузӣ додани мардуми кафи кофӣ ӯ коФл

بروزی دادن مردم کف کافی او کافل

Буд бо ҳиммат ӯ паст бар чархи барин кайвон

بود با همّت او پست بر چرخ برین کیوان

Буд бо бахшиш ӯ хушк бар рӯй замини вобл

بود با بخشش او خشک بر روی زمین وابل

Сами қотил ба ёрон бар кунад ҳамчун насими гул

سم قاتل به یاران بر کند همچون نسیم گل

Насими гул ба хасмон барканд ҳамчун сами қотил

نسیم گل به خصمان برکند همچون سم قاتل

зи бими қаҳру хашм ӯу ҳавли ҳамлаҳои ӯ

ز بیم قهر و خشم او و هول حمله‌های او

Ба шаҳри душманон андар набошад ҳеҷ зани ҳомил

به شهر دشمنان اندر نباشد هیچ زن حامل

Басӯии душманони тираш чу марги ғифлатии борад

بسوی دشمنان تیرش چو مرگ غفلتی بارد

Зар аз ахтарон табъаш набошад соъатии ғофил

زر از اختران طبعش نباشد ساعتی غافل

Аё гоҳи сахои ҳотам бар ту камтар аз ашъб

ایا گاه سخا حاتم بر تو کمتر از اشعب

Ва ё гоҳи сухани сҳбон бар ту камтар аз боқул

و یا گاه سخن سحبان بر تو کمتر از باقل

Агар боз ояд афлотӯн надонад пешат аз даҳшат

اگر باز آید افلاطون نداند پیشت از دهشت

На на аз даҳ на даҳ аз се на коҳ аз ки на чор аз чл

نه نه از ده نه ده از سه نه کاه از که نه چار از چل

Ҳужабру пелу моҳу меҳру абру нил ҳар шаш ро

هژبر و پیل و ماه و مهر و ابر و نیل هر شش را

Хаҷал кардӣ ба теғу тиру рой ва рӯйу дасту дил

خجل کردی به تیغ و تیر و رای و روی و دست و دل

Ба динори офарини харӣ ҳамеша худ чунин бошад

به دینار آفرین خری همیشه خود چنین باشد

Муҷоҳидгар буд пирӯзу тоҷиргар буд мқбл

مجاهد گر بود پیروز و تاجر گر بود مقبل

зи иқболи ту бар гардуни расиданди офарини гӯйон

ز اقبال تو بر گردون رسیدند آفرین گویان

Азирои бандагони ту чу иқболанд ва чун мқбл

ازیرا بندگان تو چو اقبالند و چون مقبل

Пиёда назд ӯ оянд халқ аз роҳи давр аммо

پیاده نزد او آیند خلق از راه دور اما

Раванд аз пеш ӯ бо ҳамлу асбу астару маҳмил

روند از پیش او با حمل و اسب و استر و محمل

зи баси некӣ ки ман дидам зи кофии каф ӯ дорам

ز بس نیکی که من دیدم ز کافی کف او دارم

Ба мадҳ ӯ забони моҳир ба меҳр ӯ равони моӣл

به مدح او زبان ماهر به مهر او روان مائل

Ало то сурх бошад май ба гоҳи тир дар соғар

الا تا سرخ باشد می به گاه تیر در ساغر

Ало то сабз бошад не ба моҳи тир дар соҳил

الا تا سبز باشد نی به ماه تیر در ساحل

Сари ту сабзи бод аз фару гӯри душман аз борон

سر تو سبز باد از فر و گور دشمن از باران

Рухи ту сурхи бод аз майу ҳалқи душман аз бсмл

رخ تو سرخ باد از می و حلق دشمن از بسمل

Муллои гардони зи мли ҷом ва маломат кун бадви ғмро

ملا گردان ز مل جام و ملامت کن بدو غمرا

Ҳалоки ҷони душманро ба ҷоми андари ҳалоҳили ҳилл

هلاک جان دشمن را به جام اندر هلاهل هل