То ҷаҳон аз гули хуррам шуда чун боғи Ирам

تا جهان از گل خرم شده چون باغ ارم

Оҳӯи эмин шуда бар сабза чу мурғони ҳарам

آهو ایمن شده بر سبزه چو مرغان حرم

Аз бар сӯсани байни барги гули зарду сипед

از بر سوسن بین برگ گل زرد و سپید

Чу парокандаи бмино дар динору дирам

چو پراکنده بمینا در دینار و درم

Лолау сабзаи баҳам дар шуда аз боди баҳор

لاله و سبزه بهم در شده از باد بهار

Ҳамчуи омехтаи пирӯзау биҷодаҳи баҳам

همچو آمیخته پیروزه و بیجاده بهم

Саман аз бод ҳаме ҷунбад чун пушти шмн

سمن از باد همی جنبد چون پشت شمن

Чаман аз лола ҳаме хандад чун рӯй санам

چمن از لاله همی خندد چون روی صنم

Бӯстон бар гул ҳар рӯзи ҳамеи оради гул

بوستان بر گل هر روز همی آرد گل

Восмон бар гул ҳар рӯзаи ҳамеи боради нам

وآسمان بر گل هر روزه همی بارد نم

Гар нахурд оби тбри хӯну бқми лолаи ситон

گر نخورد آب طبر خون و بقم لاله ستان

Чун биёрост чаманро бтбри хӯну бқм

چون بیاراست چمن را بطبر خون و بقم

Лолаи нӯъмон монанди яке ҷоми ақиқ

لاله نعمان مانند یکی جام عقیق

Зада аз ғолияи андари бен он ҷоми рақам

زده از غالیه اندر بن آن جام رقم

Булбул аз гулбун бо чанги баҳами сохта ноӣ

بلبل از گلبن با چنگ بهم ساخته نای

Слсл аз ърър бо зери баҳами сохтаи Бам

صلصل از عرعر با زیر بهم ساخته بم

Чамани ороста аз дебо чун кохи Қубод

چمن آراسته از دیبا چون کاخ قباد

Гулшани афрӯхта аз гавҳар чун афсари ҷам

گلشن افروخته از گوهر چون افسر جم

Абр бо кӯси вълми бастаи масоф аз бар кӯҳ

ابر با کوس وعلم بسته مصاف از بر کوه

Наъраи раъдаш кӯсасту ҳамеи барқи илм

نعره رعدش کوس است و همی برق علم

Гулбунон саф зада оростаи пиромни боғ

گلبنان صف زده آراسته پیرامن باغ

Ҳамчуи пиромни тахти шаҳи устодаи хадам

همچو پیرامن تخت شه استاده خدم

Хусрави одамиёни тоҷи каёни лашгарии он

خسرو آدمیان تاج کیان لشگری آن

Ки ба некяш занад ҳарчӣ банӣ одами дам

که به نیکیش زند هرچه بنی آدم دم

Бқлми баҳри дмонсату ҳамаи мавҷаши зар

بقلم بحر دمانست و همه موجش زر

Бснони абри дмонсату ҳамаи сайлаши дам

بسنان ابر دمانست و همه سیلش دم

Аз баси ҷўдш мардум накунад ёди ниёз

از بس جودش مردم نکند یاد نیاز

Ваз бас додаш мардуми набарди номи ситам

وز بس دادش مردم نبرد نام ستم

Меҳр ӯ ҷон мўолӣ бисипорад бншот

مهر او جان موالی بسپارد بنشاط

Кин ӯ табъ маъодӣ бисипорад ба ?илам

کین او طبع معادی بسپارد به الم

зи сахоу карамаш мардум нашносанд чаҳ ҳирс

ز سخا و کرمش مردم نشناسند چه حرص

зи нишоту тарабаш мардум нашносанд чаҳ ғам

ز نشاط و طربش مردم نشناسند چه غم

?илам аз теғаш бар каргадану шеру паланг

الم از تیغش بر کرگدن و شیر و پلنگ

Вази кафш бар дираму дибаҳу динори ?илам

وز کفش بر درم و دیبه و دینار الم

Гар ду сад шаҳр бигирад накунад фахр бидон

گر دو صد شهر بگیرد نکند فخر بدان

Гар ду сад ганҷ бубахшад накунад рӯй дижам

گر دو صد گنج ببخشد نکند روی دژم

эй ҷаҳонгир ва ҷҳонбхш бамурдӣу карам

ای جهانگیر و جهانبخش بمردی و کرم

эй ҷигари сӯзу дили афрӯзи бшмширу қалам

ای جگر سوز و دل افروز بشمشیر و قلم

Бо ризои ту зулм гардад монанди зё

با رضای تو ظلم گردد مانند ضیا

Бо хилофи ту зё гардад монанди зулм

با خلاف تو ضیا گردد مانند ظلم

Дили мейрони зи ғами ҳайбат ту ёфта ранҷ

دل میران ز غم هیبت تو یافته رنج

Қади шоҳони зи паии хизмат ту ёфта хам

قد شاهان ز پی خدمت تو یافته خم

Он шаҳоне ки ҳамеи чархи бсоинди бпоӣ

آن شهانی که همی چرخ بسایند بپای

Фахр доранд ки сарашони ту бсоӣии бқдм

فخر دارند که سرشان تو بسائی بقدم

Ҷони хуишони ту аз моҳ тараб ёбад нур

جان خویشان تو از ماه طرب یابد نور

Чашми хасмони ту аз дӯд бало гирад нам

چشم خصمان تو از دود بلا گیرد نم

Иди фархунда фароз омаду наврӯзи бузург

عید فرخنده فراز آمد و نوروز بزرگ

Ҳар ду бигзор бкоми дил ва ғамҳо кун кам

هر دو بگذار بکام دل و غمها کن کم

эй бамурдӣу ҷавонмардӣу ном аз бар лавҳ

ای بمردی و جوانمردی و نام از بر لوح

Ба санои ту қалам ҳаргиз нанависад қдтм

به ثنای تو قلم هرگز ننویسد قدتم

эй ба паймони шафиъи ту худованди араб

ای به پیمان شفیع تو خداوند عرب

Ваии бФрмони ту пайвастаи худованди аҷам

وی بفرمان تو پیوسته خداوند عجم

То на чун сим буд санги бмқдору блўн

تا نه چون سیم بود سنگ بمقدار و بلون

То на чун сам буд шаҳди босору бшм

تا نه چون سم بود شهد بآثار و بشم

Носҳонтро ҳар ҷои ҳаҷари бод чу сим

ناصحانت را هر جای حجر باد چو سیم

Ҳосдонтро ҳар ҷои асали бод чу сам

حاسدانت را هر جای عسل باد چو سم