Дорад он вшии рух ва вшӣ бирав вшии салб

دارد آن وشی رخ و وشی برو وشی سلب

Родгоҳи ғамзаи чашму зафти гоҳи бӯсаи лаб

رادگاه غمزه چشم و زفت گاه بوسه لب

Лؤлؤи лолои шро аз лолаи нӯъмони садаф

لؤلؤ لالا شرا از لاله نعمان صدف

Лолаи нӯъмонашро аз анбари Сорои салб

لاله نعمانش را از عنبر سارا سلب

Чашм ӯ махмур ва ман хӯрдам баҷоами меҳр май

چشم او مخمور و من خوردم بجام مهر می

Зулф ӯ ларзон ва ман дорам зи доғи ҳиҷри таб

زلف او لرزان و من دارم ز داغ هجر تب

Зулфи шбрнгши маро ноҳид бинмоед буруз

زلف شبرنگش مرا ناهید بنماید بروز

Рӯй Рахшонаши маро хуршед бинмоед бшб

روی رخشانش مرا خورشید بنماید بشب

Меҳр ман биравӣ ҳама зон наргисони муҳраи боз

مهر من بروی همه زان نرگسان مهره باز

Аҷаб ӯ бар ман ҳама зон каждумони булъаҷаб

عجب او بر من همه زان کژدمان بوالعجب

Аз дилу чашмам ҳаме хезанд Ҷайҳуну ҷҳим

از دل و چشمم همی خیزند جیحون و جحیم

Вази лабу зулфаш ҳаме хезанд уннобу ънб

وز لب و زلفش همی خیزند عناب و عنب

Баси маро аз ошиқӣ каз ошиқии хезади бало

بس مرا از عاشقی کز عاشقی خیزد بلا

Баси маро аз некӯон каз некӯон ояд шағаб

بس مرا از نیکوان کز نیکوان آید شغب

Токунӯн кардам талаби пайванди меҳри некӯон

تاکنون کردم طلب پیوند مهر نیکوان

То тавонам хизмат соҳиб кунам зини пас талаб

تا توانم خدمت صاحب کنم زین پس طلب

Офтоби меҳтарони даҳр АбуМансур коваст

آفتاب مهتران دهر ابومنصور کاوست

Аз карямони ихтиёр ва аз саворони мунтахаб

از کریمان اختیار و از سواران منتخب

Гар насаб дорад арабро фахр дорад бар аҷам

گر نسب دارد عرب را فخر دارد بر عجم

Гар сухан гуяд аҷамро фахр бошад бар араб

گر سخن گوید عجم را فخر باشد بر عرب

Рӯзи кӯшиши осмон аз теғ ӯ дорад шигифт

روز کوشش آسمان از تیغ او دارد شگفت

Рӯзи бахшиши офтоб аз даст ӯ дорад аҷаб

روز بخشش آفتاب از دست او دارد عجب

Он яке боради бҷони душманони андари бало

آن یکی بارد بجان دشمنان اندر بلا

Воин яке корди бтбъи дӯстони андари тараб

واین یکی کآرد بطبع دوستان اندر طرب

Подшоҳиро низому подшоҳиро қавом

پادشاهی را نظام و پادشاهی را قوام

Неки номиро далелу шодкомиро сабаб

نیک نامی را دلیل و شادکامی را سبب

эй ки меҳрати абри фарвардину аҳбобати чаман

ای که مهرت ابر فروردین و احبابت چمن

эй ки хашмат оташ сӯзандау аъдои ҳтб

ای که خشمت آتش سوزنده و اعدا حطب

Дасти ту чун офтобасту мўолӣ чун набот

دست تو چون آفتاب است و موالی چون نبات

Теғи ту чун моҳтобасту маъодӣ чун қсб

تیغ تو چون ماهتابست و معادی چون قصب

Зон ки зери сояи калаки ту халқ эмин зӣанд

زان که زیر سایه کلک تو خلق ایمن زیند

Эминиро шер дорад ҷойгоҳи андари қсб

ایمنی را شیر دارد جایگاه اندر قصب

Онкӣ бар дорад тъб дар хизмати ту як замон

آنکه بر دارد تعب در خدمت تو یک زمان

Ҷовдона руста бошад ҷонаш аз ранҷу тъб

جاودانه رسته باشد جانش از رنج و تعب

Ҷони душмани доим аз теғ ту бошад пурхурӯш

جان دشمن دائم از تیغ تو باشد پرخروش

Ганҷи гавҳари доим аз даст ту бошад пари шуъаб

گنج گوهر دائم از دست تو باشد پر شعب

Ончӣ ту кардӣ бҷони ман зи ҷӯаду мардумӣ

آنچه تو کردی بجان من ز جود و مردمی

Нест ҳаргиз карда бо ман хол ва ъам вааму аб

نیست هرگز کرده با من خال و عم و ام و اب

То падеди оради фалаки сангу ақиқ аз як замин

تا پدید آرد فلک سنگ و عقیق از یک زمین

То падеди оради ҷаҳони хору рутаб аз як хшб

تا پدید آرد جهان خار و رطب از یک خشب

Баҳраи душманати бأдои санг ва он ту ақиқ

بهره دشمنت بأدا سنگ و آن تو عقیق

Қисмати душманати бодои хор ва он ту рутаб

قسمت دشمنت بادا خار و آن تو رطب