эй марои дидори ту ҷону ҷаҳон

ای مرا دیدار تو جان و جهان

Бе ту ҳаргизи не ҷаҳон хоҳам на ҷон

بی تو هرگز نی جهان خواهم نه جان

эй ҷаҳони ҷон чаҳ шодӣ бошудам

ای جهان جان چه شادی باشدم

Чун набошӣ бо ман эй ҷони ҷаҳон

چون نباشی با من ای جان جهان

эй басони ҳуру ойини парӣ

ای بسان حور و آئین پری

Бо ки дигар кардае ойини басон

با که دیگر کرده‌ای آیین بسان

Неки ху будӣ шудӣ нои никхў

نیک خو بودی شدی نانیکخو

Меҳрбон будӣ шудӣ номеҳрбон

مهربان بودی شدی نامهربان

Ман ҳамонам дар ҳавои ту валек

من همانم در هوای تو ولیک

Ту нӣии андари ҳавои ман ҳамон

تو نئی اندر هوای من همان

Дили бршўти хостии андари зи ман

دل به رشوت خواستی اندر ز من

Ҷони ҳаме акнӯн бихоҳӣ ройгон

جان همی اکنون بخواهی رایگان

Ман бтўи зин ба гумони барадами ҳаме

من به تو زین به گمان بردم همی

эй дариғо кам ғалат кардӣ гумон

ای دریغا کم غلط کردی گمان

Дидаи пеши ту замин кардан чаҳ суд

دیده پیش تو زمین کردن چه سود

Каз ту даврам чун замин аз осмон

کز تو دورم چون زمین از آسمان

Бегуноҳ аз ман чаро ҷустии гурез

بی گناه از من چرا جستی گریز

Бехато аз ман чаро кардӣ карон

بی خطا از من چرا کردی کران

Ман ҳмидонм ки ин аз ту набӯд

من همی دانم که این از تو نبود

Аз чаҳ буд аз гуфтугӯии ин ва он

از چه بود از گفتگوی این و آن

Бар дилат карданд корамро бҳнг

بر دلت کردند کارم را به هنگ

То дили поки ту бар ман шуд гарон

تا دل پاک تو بر من شد گران

Рост гуфт он достони гӯии бузург

راست گفت آن داستان گوی بزرگ

Бар мабанд аз баҳри ишқи каси миён

برمبند از بهر عشق کس میان

Вари миёни ишқро бандӣ бакӯш

ور میان عشق را بندی بکوش

То сухани чини раҳи наёбад дар миён

تا سخن چین ره نیابد در میان

эй брх чун арғавони ишқ ту кард

ای به رخ چون ارغوان عشق تو کرد

Ранги рухсори маро чун заъфарон

رنگ رخسار مرا چون زعفران

Гар нёӣии икзмон аз бади хўӣӣ

گر نیائی یکزمان از بد خوئی

Сӯй ман бингар бникии икзмон

سوی من بنگر به نیکی یک زمان

Бар раҳ ҳар душмании бираҳи Марв

بر ره هر دشمنی بیره مرو

Дўстонро бар миёни раҳи ммон

دوستان را بر میان ره ممان

Қавл ҳосид машну ва аз ман шинав

قول حاسد مشنو و از من شنو

То ту эмин бошӣ ва ман шодмон

تا تو ایمن باشی و من شادمان

Ҳосид ар чаҳ неки пайвандади сухан

حاسد ارچه نیک پیوندد سخن

Дил надорад чун нӣии ҳамдостон

دل ندارد چون نئی همداستان

Аз дили ман гар ндонӣ бенгарӣ

از دل من گر ندانی بنگری

Чеҳраи заррину чашм хӯн фишон

چهره زرین و چشم خون فشان

Гар маро бошад зи дидори ту суд

گر مرا باشد ز دیدار تو سود

Мар туро ноед зи дидорами зиён

مر ترا ناید ز دیدارم زیان

Бӯстон аз абр агар хуррам шавад

بوستان از ابر اگر خرم شود

Чашми ман абрасту рӯяти бӯстон

چشم من ابر است و رویت بوستان

Чашми гирёни маро дар пеши дор

چشم گریان مرا در پیش دار

То бихандад бар рхонти гулистон

تا بخندد بر رخانت گلستان

эй гули рангини рухсори туро

ای گل رنگین رخسار ترا

Нобсўдаҳи ҳеҷ дасти боғбон

نابسوده هیچ دست باغبان

То гул рӯй туро дидам шудам

تا گل روی ترا دیدم شدم

Ҳамчуи булбул бо хурӯш ва бо фиғон

همچو بلبل با خروش و با فغان

Гаштами андари фурқати ту шеъри гӯй

گشتم اندر فرقت تو شعر گوی

Гашта будам дар висолат шеър хон

گشته بودم در وصالت شعر خوان

Хӯни зи чашми ман кушояд чунки ман

خون ز چشم من گشاید چون که من

Дар ғазалҳои ту бигушоем забон

در غزلهای تو بگشایم زبان

Ман чаҳам то ишқро пинҳон кунам

من چه‌ام تا عشق را پنهان کنم

Ишқи ҳаргиз кӣ тавон кардани ниҳон

عشق هرگز کی توان کردن نهان