Бутӣ ки саҷдаи баради пеш ӯ маи гардун
بتی که سجده برد پیش او مه گردون
Ба никўӣӣ бар ӯ некӯони дигари дун
به نیکوئی بر او نیکوان دیگر دون
Бидон ду лолаи мсқўл дил кунад машғӯл
بدان دو لاله مصقول دل کند مشغول
Бидон ду сунбули мафтӯл дил кунад мафтӯн
بدان دو سنبل مفتول دل کند مفتون
Агар навон ва нигунаст зулф ӯ чаҳ аҷаб
اگر نوان و نگونست زلف او چه عجب
Ки сад ҳазор диласт андар ӯ навону нигун
که صد هزار دلست اندر او نوان و نگون
Аё биравӣ чу гулнори хез ва бода биор
ایا بروی چو گلنار خیز و باده بیار
Чу бодаи сози рухи худ зи бодаи гулгун
چو باده ساز رخ خود ز باده گلگون
Агар набед баҳри ҷой ва ҳар замин наҳй аст
اگر نبید بهر جای و هر زمین نهی است
Бгнҷаҳ нест бар ман набед наҳй акнӯн
بگنجه نیست بر من نبید نهی اکنون
Аз онкии ганҷа кунун хлдъўнро монад
از آنکه گنجه کنون خلدعون را ماند
Набед наҳй набошад бхлдъдни дарун
نبید نهی نباشد بخلدعدن درون
Замини бдибаҳу зар андарун шуд пинҳон
زمین بدیبه و زر اندرون شد پنهان
Ҳавои бънбри вмшги андарун шудаи маъҷун
هوا بعنبر ومشگ اندرون شده معجون
Ҳамон висоли падедори гашт дар ҳиҷрон
همان وصال پدیدار گشت در هجران
Ҳамон баҳори падедори гашт дар конӯн
همان بهار پدیدار گشت در کانون
зи баси нисор ки карданд бар замини гўӣӣ
ز بس نثار که کردند بر زمین گوئی
Бурун фиканда замини ганҷи хонаи қорун
برون فکنده زمین گنج خانه قارون
Касе намонад аз ин васл дар ҷаҳони дарвеш
کسی نماند از این وصل در جهان درویش
Дилӣ намонад аз ин роз дар ҷаҳони маҳзун
دلی نماند از این راز در جهان محزون
Агар бахонаи шер омадааст шидрўост
اگر بخانه شیر آمده است شیدرواست
Бдонкаҳ хона шайдост шер бар гардун
بدآنکه خانه شیداست شیر بر گردون
Кунун ки гашти ду хусрави бикдгри мавсул
کنون که گشت دو خسرو بیکدگر موصول
Кунун ки гашти ду кавкаби бикдгри мақрун
کنون که گشت دو کوکب بیکدگر مقرون
Ду шаҳриёри қадим ва ду ҷойгоҳи қадим
دو شهریار قدیم و دو جایگاه قدیم
Ҳамон ду хусрави Мансуру Сайиди маймун
همان دو خسرو منصور و سید میمون
Амиробўолҳсну шаҳриёри АбуМансур
امیرابوالحسن و شهریار ابومنصور
Ки нусрат ояду эҳсон аз он ва ин берун
که نصرت آید و احسان از آن و این بیرون
Яке зи гавҳари шаддод ва зу бгўҳр беш
یکی ز گوهر شداد و زو بگوهر بیش
Яке зи тухмаи доро ва зу бмлки афзӯн
یکی ز تخمه دارا و زو بملک افزون
Ббхт ин кунад он хайли душманони мхзўл
ببخت این کند آن خیل دشمنان مخذول
Бахил он кунад ин бахти душманони ворун
بخیل آن کند این بخت دشمنان وارون
Бдўлти ин буд онро ҳамеша роҳнамоӣ
بدولت این بود آن را همیشه راهنمای
Бнъмти он буд инро ҳамеша роҳнмўн
بنعمت آن بود این را همیشه راهنمون
Яке бигирад чандон ки доштӣ ммлон
یکی بگیرد چندان که داشتی مملان
Яке бигирад чндонкаҳ доштӣ Фзлўн
یکی بگیرد چندانکه داشتی فضلون
Аё шаҳӣ ки зи хӯни адуат дар майдон
ایا شهی که ز خون عدوت در میدان
Бурузи ҷанги бигардади багӯнаи гавани тоҳўн
بروز جنگ بگردد بگونه گون طاحون
На ҳеҷ шаҳр кушодааст чун ту Искандар
نه هیچ شهر گشاده است چون تو اسکندر
На ҳеҷ душман бастааст чун ту аФридўн
نه هیچ دشمن بسته است چون تو افریدون
Қазоат ҳаст забун ва аҷалат ҳаст мутӣъ
قضات هست زبون و اجلت هست مطیع
Ҷаҳонат ҳаст мусаххар замона ҳаст забун
جهانت هست مسخر زمانه هست زبون
Замонаро нарасад бар шуҷоати ту фусӯс
زمانه را نرسد بر شجاعت تو فسوس
Ситораро наравад дар сиёсати ту фусун
ستاره را نرود در سیاست تو فسون
Ту беқарину ъдилӣ бгоҳ мардӣу ҷӯад
تو بی قرین و عدیلی بگاه مردی و جود
Чунонкӣ ҳаст худованд бе чигуна ва чун
چنانکه هست خداوند بی چگونه و چون
Бъмрҳо бмродӣ расад ҳамаи каси боз
بعمرها بمرادی رسد همه کس باز
Баҳри мурод ки хоҳӣ рисӣ бикун Фикўн
بهر مراد که خواهی رسی بکن فیکون
Ҳар онкии кин ту ҷӯяд бҷон буд мазлӯм
هر آنکه کین تو جوید بجان بود مظلوم
Ҳронкаҳи ҷанг ту ҷӯяд бетон буд мағбун
هرآنکه جنگ تو جوید بتن بود مغبون
Ҳамеша то хабар тавр бошаду Мӯсо
همیشه تا خبر طور باشد و موسی
Ҳамеша то сухан навен бошаду зўолнўн
همیشه تا سخن نون باشد و ذوالنون
Веляти бод чу Мӯсо биноз дар ки тавр
ولیت باد چو موسی بناز در که طور
Адуати бод чу зўолнўни биринҷ андар навен
عدوت باد چو ذوالنون برنج اندر نون