Ба зулфи ғолияи рангӣ ба рӯй оинаи гаван

به زلف غالیه‌رنگی به روی آینه‌گون

зи ишқ ҳар ду маро рӯй зарду рои нигун

ز عشق هر دو مرا روی زرد و رای نگون

Ба ранги оби гул ва мешудааст дидаи ман

به رنگ آب گل و می شده است دیده من

зи меҳри он лаб май рангу чеҳраи гулгун

ز مهر آن لب می‌رنگ و چهره گلگون

На сарв нозад чун қомати ту дар бустон

نه سرو نازد چون قامت تو در بستان

На моҳи тобад чун оризи ту бар гардун

نه ماه تابد چون عارض تو بر گردون

Замона то ба рахти чашми бад ҳаме нарасад

زمانه تا به رُخت چشم بد همی‌نرسد

Ҳаме нависад гардиши зи ғолияи афсун

همی‌نویسد گردَش ز غالیه افسون

Агар камари бандии зии миёнати роҳнамоӣ

اگر کمر بندی زی میانت راهنمای

Вагар сухани гӯйии зии даҳонати роҳнмўн

وگر سخن گویی زی دهانت راهنمون

Кас аз миёнат нагуфтӣ хабар ки мадҳаш чист

کس از میانت نگفتی خبر که مدحش چیست

Кас аз даҳонати надории нишон ки васфаш чун

کس از دهانت نداری نشان که وصفش چون

Аз он фазояд ҳар рӯз бар ту меҳри маро

از آن فزاید هر روز بر تو مهر مرا

Ки некуӣ т фузунасту мардумии афзӯн

که نیکویی‌ت فزونست و مردمی افزون

Ба боғи пар гул монад рухи ту моломол

به باغ پر گل ماند رخ تو مالامال

Замонаи баста ба шамшоди гирд ӯ прҳўн

زمانه بسته به شمشاد گرد او پرهون

Лаби ту хастаи мижгонатро диҳад марҳам

لب تو خسته مژگانت را دهد مرهم

Дили ман аз пай ин шуд ба меҳри ту марҳӯн

دل من از پی این شد به مهر تو مرهون

Чу мум шуд дили санги ман аз ҳавои рахт

چو موم شد دل سنگ من از هوای رخت

Чу шуд зи баҳри малики нарми рӯзгори ҳрўн

چو شد ز بهر ملک نرم روزگار حرون

Ҷаҳони ситон чу мулӯкони бостони ҷустон

جهان ستان چو ملوکان باستان جستان

Ки ҳаст хонаи фарҳангро ба фазли сутун

که هست خانه فرهنگ را به فضل ستون

Ба шаҳриёрии шикории басони Искандар

به شهریاری شکاری بسان اسکندر

Ба рӯзгори шиносии басони аФридўн

به روزگار شناسی بسان افریدون

На ҳеҷ мард буд бенаво ба дарга ӯ

نه هیچ مرد بود بی‌نوا به درگه او

На ҳеҷ халқ буд ташна бар лаби Ҷайҳун

نه هیچ خلق بود تشنه بر لب جیحون

Кафш чу баҳрӣ , мавҷи гуҳар , бухораши ҷӯад

کفش چو بحری‌، موجْ گهر‌، بُخارَش جود

Синонаши абрӣ , боронаши сайлу сайлаши хӯн

سنانش ابری‌، بارانش سیل و سیلش خون

Ба теғи тези дамори саноати Довӯд

به تیغ تیز دمار صناعت داود

Ба кафи род ҳалок фиканда қорун

به کف راد هلاک فکنده قارون

Ҳазор як бнёиди буруни дарёи об

هزار یک بنیاید برون دریا آب

Ки дар ва динор ояд зи даст ӯ берун

که در و دینار آید ز دست او بیرون

Ба гоҳи хашм буд даври табъ ӯ зи шитоб

به گاه خشم بود دور طبع او ز شتاب

Ба гоҳи ҷӯад буд даври табъ ӯ зи шитоб

به گاه جود بود دور طبع او ز شتاب

Ҷафо бигӯед ва пеш оварад ҳамеи таъхир

جفا بگوید و پیش آورد همی تأخیر

Сахо бигӯед ва пайдо кунад ба кун Фикўн

سخا بگوید و پیدا کند به کن‌فیکون

Гуҳи маҷолисаи халқаш чу анбар сор аст

گه مجالسه خلقش چو عنبر سار است

Гуҳи музокираи лафзаш чу лؤлؤи макнун

گه مذاکره لفظش چو لؤلؤ مکنون

Аё бадонаш чун меҳтари арстолис

ایا بدانش چون مهتر ارسطالیس

Бад-ӣну давлат чун Авестоади афлотӯн

بدین و دولت چون اوستاد افلاطون

Ҳама ба бадараи диҳии ҷаъфарӣу мансӯрӣ

همه به بدره دهی جعفری و منصوری

Ҳама ба размаи диҳии шштрӣу сқлотўн

همه به رزمه دهی ششتری و سقلاطون

Ба рӯзи ромишу родии забуни дасту дилӣ

به روز رامش و رادی زبون دست و دلی

Ба рӯзи кӯшишу фармони турои замонаи забун

به روز کوشش و فرمان ترا زمانه زبون

Туро аду набӯд марди толеъи масъӯд

ترا عدو نبود مرد طالع مسعود

Туро вале набӯд марди ахтари ворун

ترا ولی نبود مرد اختر وارون

Агарчӣ олами маъмур буд мأмўн ро

اگرچه عالم مأمور بود مأمون را

Турост бар дар маъмури меҳтар аз мأмўн

تراست بر در مأمور مهتر از مأمون

Накӯи хисолу нкўҳоли амири шамси аддӣн

نکو خصال و نکوحال امیر شمس الدین

Ки камтаринаш ато ҳаст бори сад гардун

که کمترینش عطا هست بار صد گردون

Боўолмъолӣ олам намойу олами рой

باوالمعالی عالم نمای و عالم رای

Ки ҳаст ҳиммати ъолиши бартар аз гардун

که هست همت عالیش برتر از گردون

Басои муғок каз ӯ рост гашта бо пушта

بسا مغاک کز او راست گشته با پشته

Басои ҳисори газ ӯ рост гашта бо ҳомӯн

بسا حصار گز او راست گشته با هامون

Ҳар он ҳунар ки зи рустам ҳаме диҳанд хабар

هر آن هنر که ز رستم همی‌دهند خبر

Аз ӯ ҳаме ба аёнёфтан тавон акнӯн

از او همی به عیان یافتن توان اکنون

Ба рӯзи бахшиши қорун аз ӯ шавад дарвеш

به روز بخشش قارون از او شود درویش

Ба рӯзи ромиши шодон аз ӯ шавад маҳзун

به روز رامش شادان از او شود محزون

зи бонги соил шодон шавад рӯонаш чунонк

ز بانگ سائل شادان شود روانش چنانک

зи бонги Лайлӣ , хуррам шавад дили маҷнӯн

ز بانگ لیلی‌، خرم شود دل مجنون

Надод ва ҳам надиҳади ҳеҷ халқро тимор

نداد و هم ندهد هیچ خلق را تیمار

Накард ва ҳам накунад ҳеҷ халқро маъҷун

نکرد و هم نکند هیچ خلق را معجون

Ба рӯзи базм чу Юсуф буд фарози сарир

به روز بزم چو یوسف بود فراز سریر

Ба рӯзи разм чу рустам буд фарози ҳиўн

به روز رزم چو رستم بود فراز هیون

Замини зи ҷӯади каф ӯ миёни зари пинҳон

زمین ز جود کف او میان‌ِ زر پنهان

Ҳавои зи халқи хуш ӯ ба ғолияи маъҷун

هوا ز خلق خوش او به غالیه معجون

Шавад чу афюн бар душманон ӯ шукр

شود چو افیون بر دشمنان او شکر

Шавад чу шукр бар дӯстон ӯ афюн

شود چو شکر بر دوستان او افیون

Ҳамеша то накунад бо фанои бақои пайванд

همیشه تا نکند با فنا بقا پیوند

Ҳамеша то набӯд фитна бо хиради мақрун

همیشه تا نبود فتنه با خرد مقرون

Бақоу давлат бо ҳар ду мейри мақруни бод

بقا و دولت با هر دو میر مقرون باد

Бар ин саодати ошиқ бар он зафари мафтӯн

بر این سعادت عاشق بر آن ظفر مفتون

Фузуни тарабашон ҳар рӯзу бахташони фирӯз

فزون طربشان هر روز و بختشان فیروز

Хуҷастаи ид бар эшон хуҷастау маймун

خجسته عید بر ایشان خجسته و میمون