Бқди сарви рсоӣии бзлФи ғолияи гаван

بقد سرو رسائی بزلف غالیه گون

Яке ҳамеша фароз ва яке ҳамеша нигун

یکی همیشه فراز و یکی همیشه نگون

зи ишқи он рух чун барфи хӯни фишонда бар ӯ

ز عشق آن رخ چون برف خون فشانده بر او

Серум чу барф шуду оби дидаи гашт чу хӯн

سرم چو برف شد و آب دیده گشت چو خون

Бути азизии лекини пар аз ҳавоати ҳаво

بت عزیزی لیکن پر از هوات هوا

Вафоти пешаи валикини пар аз ҷеффоти ҷФўн

وفات پیشه ولیکن پر از جفات جفون

Аё бчҳраҳ чу ширини бзҳраҳ чун Фарҳод

ایا بچهره چو شیرین بزهره چون فرهاد

Аё бҳсн чу Лайлии бмҳр чун маҷнӯн

ایا بحسن چو لیلی بمهر چون مجنون

Яке ки дорад банду шиканҷи гӯногӯн

یکی که دارد بند و شکنج گوناگون

Дигар ки гӯна ӯ ҳаст чун шаби шабаҳи гаван

دگر که گونه او هست چون شب شبه گون

Ҳар он дилӣ ки бзлФи ту андарун афтод

هر آن دلی که بزلف تو اندرون افتاد

зи банд ӯ натавонад шудан дигар берун

ز بند او نتواند شدن دگر بیرون

Бшби наёбади каси раҳ дар ӯ бимонад дил

بشب نیابد کس ره در او بماند دل

Магар ки бошад нури рухи ту роҳнмўн

مگر که باشد نور رخ تو راهنمون

На анбарасту тарозаши бънбри олӯда

نه عنبر است و طرازش بعنبر آلوده

На ғолияасту шиканҷаши бғолиаҳи маъҷун

نه غالیه است و شکنجش بغالیه معجون

Гуҳӣ аз ӯ гули пӯшади зи мшги пероҳан

گهی از او گل پوشد ز مشگ پیراهن

Гуҳӣ аз ӯ ма дорад зи ғолияи прҳўн

گهی از او مه دارد ز غالیه پرهون

Гуҳӣ баҷанг буд бо ман ӯу гоҳи бслҳ

گهی بجنگ بود با من او و گاه بصلح

Гуҳем дорад шодони дилу гуҳии маҳзун

گهیم دارد شادان دل و گهی محزون

Бигӯ ки то ман бедӯст чанд бошам чанд

بگو که تا من بی دوست چند باشم چند

Бигӯ ки то ман беёр чун шикебам чун

بگو که تا من بی یار چون شکیبم چون

Кунун бснги гаронӣ буд ҳамаи ксро

کنون بسنگ گرانی بود همه کسرا

Буд бснги даруни хори лўлўи макнун

بود بسنگ درون خوار لولو مکنون

Ту ъошқонрои дории забуни зи чашми сиёҳ

تو عاشقانرا داری زبون ز چشم سیاه

Чу хсрўонро дорад малики зи теғи забун

چو خسروانرا دارد ملک ز تیغ زبون

Сутуни давлату дайни шаҳриёри АбуМансур

ستون دولت و دین شهریار ابومنصور

Ки ҳаст зери зи нахи дасти душманонаши сутун

که هست زیر ز نخ دست دشمنانش ستون

Суханаши гоҳи сахои хастагони меҳнат ро

سخنش گاه سخا خستگان محنت را

Кунад дуруст чу каждуми гузидаро афюн

کند درست چو کژدم گزیده را افیون

зи ҳафт гардун бигузашт номи қадараш аз онкӣ

ز هفت گردون بگذشت نام قدرش از آنکه

Яке атоаш буд бори ҳафтсад гардун

یکی عطاش بود بار هفتصد گردون

Ҳамеша боди нигаҳбони ҷон ӯ эзад

همیشه باد نگهبان جان او ایزد

Ҳамеша боди нигаҳдори малик ӯ гардун

همیشه باد نگهدار ملک او گردون

Агар бадонаши Маъмуни зи чарх бар шуда буд

اگر بدانش مامون ز چرخ بر شده بود

Ҳазор мейраши маъмур буд чун Маъмун

هزار میرش مامور بود چون مامون

Ҳамеша боғи балои боди ҷои душман ӯ

همیشه باغ بلا باد جای دشمن او

Ки ном ӯст зи Бағдод то блосоғўн

که نام اوست ز بغداد تا بلاساغون

Агар бадонаши Маъмуни зи чарх бар шуда буд

اگر بدانش مامون ز چرخ بر شده بود

Ҳазор мейраши маъмур буд чун Маъмун

هزار میرش مامور بود چون مامون

Ҳамеша боғи балои боди ҷои душман ӯ

همیشه باغ بلا باد جای دشمن او

Ки ном ӯст зи Бағдод то блосоғўн

که نام اوست ز بغداد تا بلاساغون

Бензади ҳиммат ӯ пасти осмони баланд

بنزد همت او پست آسمان بلند

Биҷои давлат ӯ нарми рӯзгори ҳрўн

بجای دولت او نرم روزگار حرون

Аё баҷоами ҷаму саҳми сому Зуҳраи зол

ایا بجام جم و سهم سام و زهره زال

Аё бчҳри манӯчеҳру фари аФридўн

ایا بچهر منوچهر و فر افریدون

Худоӣ кард якеро чу ту бчндини гоҳ

خدای کرد یکی را چو تو بچندین گاه

БёФриди ҷаҳонӣ чунин бикун Фикўн

بیافرید جهانی چنین بکن فیکون

Чу ту набошад зи имрӯз то брстохиз

چو تو نباشد ز امروز تا برستاخیز

зи гоҳи одам чун ту набӯд то акнӯн

ز گاه آدم چون تو نبود تا اکنون

Аз онкӣ дар ту бнздики ту наёбади роҳ

از آنکه در تو بنزدیک تو نیابد راه

Туро наёрад пеши инчи кори гардуни дун ?

ترا نیارد پیش ایچ کار گردون دون؟

зи тамаъи неъмати хизмат забун диҳанд ҳама

ز طمع نعمت خدمت زبون دهند همه

зи пеши хизмати неъмати диҳии ҳамаи ту забун

ز پیش خدمت نعمت دهی همه تو زبون

Ҳамаи ҷаҳони бФнўни ҳошияи кашанди зи халқ

همه جهان بفنون حاشیه کشند ز خلق

Ту халқро бастами ҳошияи диҳӣ на фунун

تو خلق را بستم حاشیه دهی نه فنون

Бадасти диҷла ва Ҷайҳун кунӣ ббодиаҳ дар

بدست دجله و جیحون کنی ببادیه در

зи туф теғ кунӣ хшги диҷлау Ҷайҳун

ز تف تیغ کنی خشگ دجله و جیحون

Ҳамеша мардум бар давлат ту мафтӯнанд

همیشه مردم بر دولت تو مفتونند

Аз онкӣ ҳастӣ бар вуҷӯду мардумии мафтӯн

از آنکه هستی بر وجود و مردمی مفتون

Туро чаҳ нолаи кӯс ва чаҳ нолаи арғн

ترا چه ناله کوس و چه ناله ارغن

Бурузи ҷанг ту бошӣ нишаста бар арғўн

بروز جنگ تو باشی نشسته بر ارغون

БФтҳи нома ҳамеша туро бароа наванд

بفتح نامه همیشه ترا براه نوند

Бхлқи хондани доими турои бакори ҳиўн

بخلق خواندن دائم ترا بکار هیون

Ҳалоки бод чу қоруни аду ки ҳастӣ ту

هلاک باد چو قارون عدو که هستی تو

БкФи род ҳалок фиканда қорун

بکف راد هلاک فکنده قارون

Ҳамеша рӯзи ту маймун буд худовандо

همیشه روز تو میمون بود خداوندا

Ки ту нзодии алои бтолъи маймун

که تو نزادی الا بطالع میمون

зи хок хшг барояд бФри ту гули сурх

ز خاک خشگ برآید بفر تو گل سرخ

зи санги хора бар ореи бФр толеъ навен

ز سنگ خاره بر آری بفر طالع نون

зи неъмати ту набӯдааст ҳеҷ каси маҳрӯм

ز نعمت تو نبوده است هیچ کس محروم

зи хизмати ту набӯдааст ҳеҷ каси мағбун

ز خدمت تو نبوده است هیچ کس مغبون

Агар бихоҳӣ бФрўзии андари оби озар

اگر بخواهی بفروزی اندر آب آذر

Вагар ту гўӣии з озар бирӯяд озриўн

وگر تو گوئی ز آذر بروید آذریون

Яке сахоати фузунтар зи ганҷи Искандар

یکی سخات فزونتر ز گنج اسکندر

Яке суханати накӯтар зи илми афлотӯн

یکی سخنت نکوتر ز علم افلاطون

Ҳамеша то накунад каси миёни оташи ҷой

همیشه تا نکند کس میان آتش جای

Ҳамеша то накунад каси миёни оби сукӯн

همیشه تا نکند کس میان آب سکون

Ду чашми хасми ту бодо чу равад Искандар

دو چشم خصم تو بادا چو رود اسکندر

Дили адуии ту бодо чу озари брзўн

دل عدوی تو بادا چو آذر برزون