То бапушед блؤлؤии смини боғи саман

تا بپوشید بلؤلؤی ثمین باغ سمن

Аз гули сурх бёқўт биёрост чаман

از گل سرخ بیاقوت بیاراست چمن

Ҳамаи кҳсор ақиқасту ҳамаи дашти гуҳар

همه کهسار عقیق است و همه دشت گهر

Ҳар дуро гашта тароз аз адану кони Яман

هر دو را گشته طراز از عدن و کان یمن

Гули хандон шуда дар бустон чун рӯй санам

گل خندان شده در بستان چون روی صنم

Абри гирён шуда бар гардун чун чашми шмн

ابر گریان شده بر گردون چون چشم شمن

Бори хари хезу хутани бод дар оварад ббоғ

بار خر خیز و ختن باد در آورد بباغ

То хутан кард магари боди бихари хезу хутан

تا ختن کرد مگر باد بخر خیز و ختن

Бчмни бори адани абри магари бози кушод

بچمن بار عدن ابر مگر باز گشاد

Ки чамани гашти ҳамаи маъдани дарёии адан

که چمن گشت همه معدن دریای عدن

Наргис бехоб аз хоб кушодааст ду чашм

نرگس بی خواب از خواب گشاده است دو چشم

Гул бе хандаи ббоғи андари бигушодаи даҳан

گل بی خنده بباغ اندر بگشاده دهن

Хок чун рӯй батон гашти пар аз нақш ва нигор

خاک چون روی بتان گشت پر از نقش و نگار

Об чун мӯӣ батон гашти пар аз чину шикан

آب چون موی بتان گشت پر از چین و شکن

Булбул аз буйаи маъшӯқ шудаи шеъри сарой

بلبل از بویه معشوق شده شعر سرای

Фохта аз тараби ёр шудаи дастони зан

فاخته از طرب یار شده دستان زن

Гўӣии ин бар сар сарваст яке мутриби нағз

گوئی این بر سر سرو است یکی مطرب نغز

Гўӣии он ноӣ ҳаме созад бар шохи саман

گوئی آن نای همی سازد بر شاخ سمن

Тани он ҷуфти висолу тани ман ҷуфти фироқ

تن آن جفت وصال و تن من جفت فراق

Дили ин ёри нишоту дили ман бори ҳузн

دل این یار نشاط و دل من بار حزن

Чанд бошад ҷигарами хастаи пайкони азоб

چند باشد جگرم خسته پیکان عذاب

зи ғами фурқати он тираи дилу тири афкан

ز غم فرقت آن تیره دل و تیر افکن

Бъқиқи андари дидаи бҳриқи андари дил

بعقیق اندر دیده بحریق اندر دل

Бнҳиби андари ҷону бнҳоби андари тан

بنهیب اندر جان و بنهاب اندر تن

На зи ҳиҷронаши рҳоӣӣ на бўслши умед

نه ز هجرانش رهائی نه بوصلش امید

На бдиднши гумон ва на банно дидани занн

نه بدیدنش گمان و نه بنا دیدن ظن

Ғами он рӯй чу олӯдаи бшнгрФи садаф

غم آن روی چو آلوده بشنگرف صدف

Рӯй ман карда чу андӯҳи бзри оби саман

روی من کرده چو اندوه بزر آب سمن

Ҳамчуи Њорутам дар чоҳи балои мондаи нигун

همچو هاروتم در چاه بلا مانده نگون

Дар ғами он бути хуршеди рухи Зуҳраи зқн

در غم آن بت خورشید رخ زهره ذقن

Тани бФрсўди з нодидан он моҳи замин

تن بفرسود ز نادیدن آن ماه زمین

Чун тани душмани хуршеди амирони змн

چون تن دشمن خورشید امیران زمن

Мейри Абунаср ки дайнро дил ӯ ҳаст мақом

میر ابونصر که دین را دل او هست مقام

Шоҳи ммлон ки сахоро каф ӯ ҳаст ватан

شاه مملان که سخا را کف او هست وطن

Як ҳадисашро сад малик баҳоӣаст баҳо

یک حدیثش را صد ملک بهائیست بها

Як каломашро сад дар сминаст саман

یک کلامش را صد در ثمین است ثمن

Ҳаст нозинда аз ӯ тахт чу аз ақли равон

هست نازنده از او تخت چو از عقل روان

Ҳаст поянда аз ӯ малик чу аз рӯҳи бадан

هست پاینده از او ملک چو از روح بدن

То ҷаҳон бӯда ҷуз ӯ дар ки ббхшидаҳи бмшт

تا جهان بوده جز او در که ببخشیده بمشت

То ҷаҳон бӯда ҷуз ӯ зар ки ббхшидаҳи бмн

تا جهان بوده جز او زر که ببخشیده بمن

Гар қадаҳ гирад бар даст шавад хонаи биҳишт

گر قدح گیرد بر دست شود خانه بهشت

Вари зираи пӯшад бар хасм шавад ҷомаи кафан

ور زره پوشد بر خصم شود جامه کفن

Чаҳ аҷаби дорӣ агар гавҳари боради каф ӯ

چه عجب داری اگر گوهر بارد کف او

Ки ҳамаш гавҳар асласт ва ҳамаш гавҳари тан

که همش گوهر اصل است و همش گوهر تن

Ҳеҷ фан нест бгитӣ дар пӯшида аз ӯ

هیچ فن نیست بگیتی در پوشیده از او

Чунки дар ҷӯад ва сахо бошад нашносад фан

چونکه در جود و سخا باشد نشناسد فن

Сайл зар ояд дар базм чу ӯ гуяд ҳон

سیل زر آید در بزم چو او گوید هان

Мавҷи хӯни хезад дар разм чу ӯ гуяд ҳн

موج خون خیزد در رزم چو او گوید هن

Баҳри мавлои ту ганҷи тарабу кони нишот

بهر مولای تو گنج طرب و کان نشاط

Қисми аъдои ту ганҷи мҳну ранҷу ҳузн

قسم اعدای تو گنج محن و رنج و حزن

Аз пай онкӣ бизан теғи нёлоӣии ту

از پی آنکه بزن تیغ نیالائی تو

Рӯзи кўшидни ту мард шавад яксараи зан

روز کوشیدن تو مرد شود یکسره زن

Бугзарад аз мҷни хасм чу сӯзани зи ҳарир

بگذرد از مجن خصم چو سوزن ز حریر

Сари хишти ту агар бошад аз алмоси мҷн

سر خشت تو اگر باشد از الماس مجن

На амӣрӣаст зи дасти ту атои ностдаҳ

نه امیریست ز دست تو عطا ناستده

На сипоҳӣаст зи шамшери ту нодидаи шикан

نه سپاهیست ز شمشیر تو نادیده شکن

Аз бҳнгоми сахо кардан чун пӯри Қубод

از بهنگام سخا کردن چون پور قباد

Ваии бҳнгоми сухани гуфтан чун пӯри пшн

وی بهنگام سخن گفتن چون پور پشن

Ҳам бФрмон тавонад ар чаҳ бузурганд шаҳон

هم بفرمان تواند ار چه بزرگند شهان

Ҳам бчнбр гузарад гарчи дарозаст расан

هم بچنبر گذرد گرچه دراز است رسن

Ту бдинор фишондани бФкндии ҳама ро

تو بدینار فشاندن بفکندی همه را

Шоҳ динор фишон бояд ва бадхоҳ фикан

شاه دینار فشان باید و بدخواه فکن

Ҳеҷ бадхоҳ намондааст дар офоқи туро

هیچ بدخواه نمانده است در آفاق ترا

Ҳамаро дод бсҳрои адами даҳри ватан

همه را داد بصحرای عدم دهر وطن

Аз ту бар халқи ҳама сола мубоҳаст Наим

از تو بر خلق همه ساله مباحست نعیم

Вази ту бар халқи ҳамаи сола ҳаромаст Фтн

وز تو بر خلق همه ساله حرام است فتن

То буд ҷойгаҳи мли ?дану ҷои гули боғ

تا بود جایگه مل دن و جای گل باغ

То Биҷӯш ояд дар мавсими гули мл дар ?дан

تا بجوش آید در موسم گل مل در دن

Боди хандони зи тараб рӯй ту чун гул дар боғ

باد خندان ز طرب روی تو چون گل در باغ

Боди ҷӯшони зи мҳни хасми ту чун мл дар ?дан

باد جوشان ز محن خصم تو چون مل در دن

Ту бсди андари дилшоду тани осӯдаи мудом

تو بصد اندر دلشاد و تن آسوده مدام

Доми тимору бало бар тани бадхоҳи бетон

دام تیمار و بلا بر تن بدخواه بتن