Чаҳ рӯзаст онкӣ ҳаст ӯро шаби торики перомун

چه روز است آنکه هست او را شب تاریک پیرامون

Сипеҳр аз буи ӯ мшгини замин аз ранг ӯ гулгун

سپهر از بوی او مشگین زمین از رنگ او گلگون

Магар тарсид рухсораши зи зулфи мори кирдораш

مگر ترسید رخسارش ز زلف مار کردارش

Ки гирди хештан ъмдо навишт аз ғолияи афсун

که گرد خویشتن عمدا نوشت از غالیه افسون

Ду озргўн шуданд аз хӯни марои ду чашм аз ҳиҷраш

دو آذرگون شدند از خون مرا دو چشم از هجرش

Аҷаб дорам ки чун раведи туфи озари зи озргўн

عجب دارم که چون روید تف آذر ز آذرگون

Аё қади ту чун сарвии зи дебои гирд ӯ озин

ایا قد تو چون سروی ز دیبا گرد او آذین

Аё рӯй ту чун моҳии зи анбари гирд ӯ брҳўн

ایا روی تو چون ماهی ز عنبر گرد او برهون

Чу аз ғами ҷони ман печад чаро шуд зулфи ту ларзон

چو از غم جان من پیچد چرا شد زلف تو لرزان

Ту хӯни ошиқони резӣ чаро шуд чашми ман пурхӯн

تو خون عاشقان ریزی چرا شد چشم من پرخون

Маро ноед маломат зонка бо ишқати бпиўстм

مرا ناید ملامت زانکه با عشقت بپیوستم

Кигар муфтӣ туро бинад бъшқ андар шавад мафтӯн

که گر مفتی ترا بیند بعشق اندر شود مفتون

зи баҳри онкии табъи ту чу буқаламун ҳаме гардад

ز بهر آنکه طبع تو چو بوقلمون همی گردد

Рухам ҳар соъатии рангии падеди орад чу буқаламун

رخم هر ساعتی رنگی پدید آرد چو بوقلمون

зи абри ҳиҷри беруни ой эй моҳи замини комад

ز ابر هجر بیرون آی ای ماه زمین کامد

зи абри коҳиши андари бози моҳи осмони берун

ز ابر کاهش اندر باز ماه آسمان بیرون

Басони табъи дилгирон ва ё чун абрӯии перон

بسان طبع دلگیران و یا چون ابروی پیران

Чу гардад маҳфилии вайрони фарози ореи ту заррин навен

چو گردد محفلی ویران فراز آری تو زرین نون

зи гардуни ҳур айн гуфтӣ ҳаме бинад сӯии мардум

ز گردون حور عین گفتی همی بیند سوی مردم

Канори гӯшворони ҳур пайдо гашта бар гардун

کنار گوشواران حور پیدا گشته بر گردون

Ва ё андари ма Нитсаон бибастон дар бунафшаи ситон

و یا اندر مه نیسان ببستان در بنفشه ستان

БикФндаҳаст заррини наъли асби шоҳи рӯзи афзӯн

بیکفنده است زرین نعل اسب شاه روز افزون

Абулфазли онкии шар ва хайр ҳаст аз меҳру кин ӯ

ابوالفضل آنکه شر و خیر هست از مهر و کین او

Казон қорун шавад муфлиси вази ин муфлис шавад қорун

کزان قارون شود مفلس وز این مفلس شود قارون

Гуҳари бахшеи куҷои ҳомӯн буд бо каф ӯ дарё

گهر بخشی کجا هامون بود با کف او دریا

Ҷаҳонгирии куҷои дарё буд бо теғ ӯ ҳомӯн

جهانگیری کجا دریا بود با تیغ او هامون

Буд бо хашм ӯ дӯзах чу хулди адан бо дӯзах

بود با خشم او دوزخ چو خلد عدن با دوزخ

Буд бо даст ӯ Ҷайҳун чу дашти хушк бо Ҷайҳун

بود با دست او جیحون چو دشت خشک با جیحون

Чу Искандар ҳаме гирад ҷаҳон бе ганҷи Искандар

چو اسکندر همی گیرد جهان بی گنج اسکندر

Чу аФридўни ҳамеи бандади аду бе хайли аФридўн

چو افریدون همی بندد عدو بی خیل افریدون

На зу ҳаргизи бадии хезад на аз бадхоҳ ӯ некӣ

نه زو هرگز بدی خیزد نه از بدخواه او نیکی

Чу зайтӯн бар наёрад хору норади хор бар зайтӯн

چو زیتون بر نیارد خار و نارد خار بر زیتون

На чун рӯйиши бсдри андари Суҳайлу Зуҳрау парвин

نه چون رویش بصدر اندر سهیل و زهره و پروین

На чун кафш ба базми андари Фуроту диҷлау Ҷайҳун

نه چون کفش به بزم اندر فرات و دجله و جیحون

Худовандо чунин омад ниҳоду расми гетӣ ро

خداوندا چنین آمد نهاد و رسم گیتی را

Ки бо некон набошад нек ва бо дунон набошад дун

که با نیکان نباشد نیک و با دونان نباشد دون

Бадонаши номи крдстнди гардунро хирадмандон

بدانش نام کردستند گردون را خردمندان

Ки гардонаст солу маи бкоми дун бгоҳ айдун

که گردانست سال و مه بکام دون بگاه ایدون

Бидон хоҳад кунун гаштан ки хасмонро бадасти ту

بدان خواهد کنون گشتن که خصمان را بدست تو

Гуруҳеро кунад бе ҷони гуруҳеро кунад мсҷўн

گروهی را کند بی جان گروهی را کند مسجون

Ало то нор дар конӯн буд чун лола дар Нитсаон

الا تا نار در کانون بود چون لاله در نیسان

Ало то лола дар Нитсаон буд чун нор дар конӯн

الا تا لاله در نیسان بود چون نار در کانون

Сногўёнтро чун лолаи бодои нори пиромн

ثناگویانت را چون لاله بادا نار پیرامن

ҶФоҷўёнтро чун нори бодои лолаи перомун

جفاجویانت را چون نار بادا لاله پیرامون