Шуд барги рузони зарди зи озари мау обон

شد برگ رزان زرد ز آذر مه و آبان

Шуд оби рузони сурх чу биҷодаҳи тобон

شد آب رزان سرخ چو بیجاده تابان

Дидори рузон зард шуду оби рузони сурх

دیدار رزان زرد شد و آب رزان سرخ

Ҳукмӣ ки худованд кунад ҳаст савоби он

حکمی که خداوند کند هست صواب آن

Гар оби бабрад аз гулу гулзори маи меҳр

گر آب ببرد از گل و گلزار مه مهر

Поиз биёрост боӣини рузи обон

پائیز بیاراست بآئین رز آبان

То зоғ биёбоне дар боғи ватани сохт

تا زاغ بیابانی در باغ وطن ساخت

Шуд булбули хўшбонги сӯии кӯҳу биёбон

شد بلبل خوشبانگ سوی کوه و بیابان

Бедор шудаи наргису норанги валикин

بیدار شده نرگس و نارنگ ولیکن

Дар хоби гарони рафтаи гулу лолаи хандон

در خواب گران رفته گل و لاله خندان

Он ҳар ду бадӣдор чу ашгу рухи ошиқ

آن هر دو بدیدار چو اشگ و رخ عاشق

Вена ҳар ду бадӣдор чу рӯйу лаби ҷонон

وین هر دو بدیدار چو روی و لب جانان

То себи бикрдори занхдон батон шуд

تا سیب بکردار زنخدان بتان شد

БФзўди марои меҳри бути сими занхдон

بفزود مرا مهر بت سیم زنخدان

То абр бкоФўр бапушед сари кӯҳ

تا ابر بکافور بپوشید سر کوه

Аз бод бдинор биёрост гулистон

از باد بدینار بیاراست گلستان

Он ҳури зираи пӯшу бути сими биногваш

آن حور زره پوش و بت سیم بناگوش

Он сарви хромндаҳу хуршеди дурахшон

آن سرو خرامنده و خورشید درخشان

Аз мшги фурӯи ҳашта бхўршиди ду занҷир

از مشگ فرو هشته بخورشید دو زنجیر

Вази ғолияи пайвастаи бглнори ду чавгон

وز غالیه پیوسته بگلنار دو چوگان

Нақши лаб ва дандонаш бичин гар бинагоранд

نقش لب و دندانش بچین گر بنگارند

Гардад чу дилами хӯни лаби фағфури бдндон

گردد چو دلم خون لب فغفور بدندان

Тарсам ки ҳамеи бкслд аз имони зи дили ман

ترسم که همی بکسلد از ایمان ز دل من

То бар рух ӯ куфр зафар ёфт боямон

تا بر رخ او کفر ظفر یافت بایمان

ӯро бхридми бетон ва ҳаст ба аз дил

او را بخریدم بتن و هست به از دل

ӯро бгзидми бадал ва ҳаст ба аз ҷон

او را بگزیدم بدل و هست به از جان

Ҷону дил ман ҳаст сазовор бидон бут

جان و دل من هست سزاوار بدان بت

Чун малик ҷаҳон ҳаст сазовори бммлон

چون ملک جهان هست سزاوار بمملان

Хуршеди ҳамаи мейрони бўнср ки биспурад

خورشید همه میران بونصر که بسپرد

Яздони буиу душмани ваии нусрату хизлон

یزدان بوی و دشمن وی نصرت و خذلان

Гар неъмати нӯъмони бикӣ зоир бахшад

گر نعمت نعمان بیکی زائر بخشد

Бар вай наниҳад миннати як лолаи нӯъмон

بر وی ننهد منت یک لاله نعمان

Аз ҳайбат ӯ санадони бгдозд чун мум

از هیبت او سندان بگدازد چون موم

Бо давлат ӯ гули шкФд бар сари санадон

با دولت او گل شکفد بر سر سندان

Фориғ нашавад даргааш аз соилу зоир

فارغ نشود درگهش از سائل و زائر

Холӣ набӯд маҷлисаш аз мутрибу меҳмон

خالی نبود مجلسش از مطرب و مهمان

Аз баҳри ҳамаи пок кушодааст дилу дӯст

از بهر همه پاک گشاده است دل و دوست

Вази баҳри ҳамаи пок ниҳодааст мева хон

وز بهر همه پاک نهاده است می و خوان

Онкас ки яке рӯзи бидонадяш ту бошад

آنکس که یکی روز بداندیش تو باشد

Аз карда худ бошад то ҳашари пушаймон

از کرده خود باشد تا حشر پشیمان

Каз ҳавли ту бедард дилаш бошад бемор

کز هول تو بی درد دلش باشد بیمار

Вази бими ту бебанд буд таниши бзндон

وز بیم تو بی بند بود تنش بزندان

Паймонаи онкаси биқини пар шуда бошад

پیمانه آنکس بیقین پر شده باشد

Кӯ бо ту наёрад басари ваъдау паймон

کو با تو نیارد بسر وعده و پیمان

Рӯй ту бадали бас буд имрӯзи ҷаҳон ро

روی تو بدل بس بود امروز جهان را

Шояд ки ма ва меҳр нтобад зи хуросон

شاید که مه و مهر نتابد ز خراسان

Рӯзу шаб аз онаст нигаҳбони ваии эзад

روز و شب از آنست نگهبان وی ایزد

Кӯҳаст ҷҳонрои бшбу рӯзи нигаҳбон

کوهست جهانرا بشب و روز نگهبان

То зард кунад боди хазони барги рузон ро

تا زرد کند باد خزان برگ رزان را

То сурх кунад гулро борони ббҳорон

تا سرخ کند گل را باران ببهاران

Чун барги рузони хасми ту аз боди хазони зард

چون برگ رزان خصم تو از باد خزان زرد

Рӯй ту чу гули боди з май сурхи баборон

روی تو چو گل باد ز می سرخ بباران