Гарнигор ман ду зулф хеш бисипорад бмн

گر نگار من دو زلف خویش بسپارد بمن

Мшг соем ман бкил ва ғолия соем бмн

مشگ سایم من بکیل و غالیه سایم بمن

Ҷони ман доим дижам бошад басони чашм ӯ

جان من دائم دژم باشد بسان چشم او

Зулф ӯ доим бахам бошад басони пушти ман

زلف او دائم بخم باشد بسان پشت من

Сунбуласт он зулф ва ё зон гирди сунбули сунбула

سنبلست آن زلف و یا زان گرد سنبل سنبله

Анҷумаст он рӯй ва дар гул гирд карда анҷуман

انجمست آن روی و در گل گرد کرده انجمن

Лола чун рӯйиш наравед ҳаргизи андари бӯстон

لاله چون رویش نروید هرگز اندر بوستان

Сарв чун болой ӯ ҳаргиз набошад дар чаман

سرو چون بالای او هرگز نباشد در چمن

Қоматами андари фироқаши гашт чун заррини камон

قامتم اندر فراقش گشت چون زرین کمان

Рӯем аз теғи азобаши гашт чун симини мҷн

رویم از تیغ عذابش گشت چون سیمین مجن

Он лабу дандон чун лؤлؤии софу нордон

آن لب و دندان چون لؤلؤی صاف و ناردان

Он руху болоаш чун гулнори сурху норван

آن رخ و بالاش چون گلنار سرخ و نارون

Зулф ӯ мшгсту суда дар миёни ғолия

زلف او مشگست و سوده در میان غالیه

Рӯй ӯ лолаасту руста дар миёни Настаран

روی او لاله است و رسته در میان نسترن

зи оби дида бар рухам ҳар дам бирӯяд заъфарон

ز آب دیده بر رخم هر دم بروید زعفران

зи оташи дил бар танам ҳар дам бисӯзад перҳан

ز آتش دل بر تنم هر دم بسوزد پیرهن

Наргиси махмур ӯ танро кунад холии зи ҷон

نرگس مخمور او تن را کند خالی ز جان

Шукри мсқўл ӯ фориғ кунад ҷонро зи тан

شکر مصقول او فارغ کند جان را ز تن

Он чу рӯзи ҷанги теғи шоҳи шоҳони замин

آن چو روز جنگ تیغ شاه شاهان زمین

Ин чу рӯзи ҷӯади дасти шамъи мейрони зи ман

این چو روز جود دست شمع میران ز من

Хусрав арон АбуМансури вҳсўдон ки ҳаст

خسرو اران ابومنصور وهسودان که هست

Теғу даст ӯ гуҳи мардӣу родӣ бе сухан

تیغ و دست او گه مردی و رادی بی سخن

Неки рӯзиро далелу неки бахтиро сабаб

نیک روزی را دلیل و نیک بختی را سبب

Неки номиро мақому неки мардиро ватан

نیک نامی را مقام و نیک مردی را وطن

Аҳриман гардад зи меҳр ӯ басони ҳури айн

اهرمن گردد ز مهر او بسان حور عین

Ҳур айн гардад зи кин ӯ басони аҳриман

حور عین گردد ز کین او بسان اهرمن

Ҳамчуну бошад гиромӣ назд хос ва назд ом

همچنو باشد گرامی نزد خاص و نزد عام

Ҳарки чун ӯ хор дорад зару сими хештан

هرکه چون او خوار دارد زر و سیم خویشتن

Чун биорояд сахоро ози бгдозди ҳаме

چون بیاراید سخا را آز بگدازد همی

Чун миёни бандади вғоро марг бигушоед даҳан

چون میان بندد وغا را مرگ بگشاید دهن

Пеши як захмаш напояд сад ҳазорон зиндаи пел

پیش یک زخمش نپاید صد هزاران زنده پیل

Бори як ҷўдш нтобад сад ҳазорон каргадан

بار یک جودش نتابد صد هزاران کرگدن

Аз бало эмин нагардад ҷузи бшкрши мубтало

از بلا ایمن نگردد جز بشکرش مبتلا

Аз мҳн эмин нагардад ҷузи бмдҳши мумтаҳан

از محن ایمن نگردد جز بمدحش ممتحن

Зу чунон тарсади бало чун марди доно аз бало

زو چنان ترسد بلا چون مرد دانا از بلا

Зу чунон тарсади мҳн чун марди хўшхўор аз мҳн

زو چنان ترسد محن چون مرد خوشخوار از محن

Дўстонро дод чандон моли шоҳи моли бахш

دوستانرا داد چندان مال شاه مال‌بخش

Кишти чандон душманонро шаҳриёри теғи зан

کشت چندان دشمنان را شهریار تیغ‌زن

Каши яке аз дӯстон дорад ҳазорон кӯҳи сим

کش یکی از دوستان دارد هزاران کوه سیم

Вази ҳазорон куштаи душман яке дорад кафан

وز هزاران کشتهٔ دشمن یکی دارد کفن

Фазли ҷумлаи хоҳӣ инак роҳ бар фазлаш сипор

فضل جمله خواهی اینک راه بر فضلش سپار

Фари эзади хоҳӣ инак чашм бар чеҳраш фикан

فر ایزد خواهی اینک چشم بر چهرش فکن

Ҷӯади ёбӣ назд ӯ чндонкаҳ дар ноед ба ваҳм

جود یابی نزد او چندانکه در ناید به وهم

Фазли бинӣ назд ӯ чндонкаҳ дар ноед бзн

فضل بینی نزد او چندانکه در ناید بظن

эй сазои тахту минбар эй паноҳи малики дайн

ای سزای تخت و منبر ای پناه ملک دین

эй сутуни малику лашгар эй умеди марду зан

ای ستون ملک و لشگر ای امید مرد و زن

Дасти ту динори бахшу теғи ту гавҳари гудоз

دست تو دینار‌بخش و تیغ تو گوهر‌گداز

Азми ту бадхоҳи банду разми ту лшгршкн

عزم تو بدخواه بند و رزم تو لشگرشکن

Мардумяти андар замона кард мавҷӯди ин вуҷӯд

مردمیت اندر زمانه کرد موجود این وجود

Ҳайбатат аз табъ мардум кунад бехи фикру фан

هیبتت از طبع مردم کند بیخ فکر و فن

Пеши як хиштат наёяд ҳарчӣ дар гетии зира

پیش یک خشتت نیاید هرچه در گیتی زره

Тоби як тират надорад ҳарчӣ дар гетии мҷн

تاب یک تیرت ندارد هرچه در گیتی مجن

Малики озрбоигону амри туркистону чин

ملک آذربایگان و امر ترکستان و چین

Ҷои ту табризу ҷоҳи ту бъмону адан

جای تو تبریز و جاه تو بعمان و عدن

Чун ту бинишастӣ ббзм аз ганҷ бархезад хурӯш

چون تو بنشستی ببزم از گنج برخیزد خروش

Чун ту бархезӣ брзм аз ҳарб биншинад Фтн

چون تو برخیزی برزم از حرب بنشیند فتن

Гар бидидӣ Таҳамтани як ҳамлаи ту рӯзи разм

گر بدیدی تهمتن یک حمله تو روز رزم

Пеши ту ҳаргизи набардии номи мардии Таҳамтан

پیش تو هرگز نبردی نام مردی تهمتن

То набошад навҳагар шоистаи ҳангоми нишот

تا نباشد نوحه‌گر شایسته هنگام نشاط

То набошад рўдзн боиста ҳангоми ҳузн

تا نباشد رودزن بایسته هنگام حزن

Хонаи хасмони ту холӣ мабод аз навҳа гар

خانه خصمان تو خالی مباد از نوحه‌گر

Маҷлиси хуишони ту фориғ мабод аз рўдзн

مجلس خویشان تو فارغ مباد از رودزن