Кунун ки шуд ҳзрии булбулу ғроби ғариб
کنون که شد حضری بلبل و غراب غریب
Баъӣд шуд гули нору гули бунафшаи қариб
بعید شد گل نار و گل بنفشه قریب
Ҳазор дебо дар боғ густаред сабо
هزار دیبا در باغ گسترید صبا
Нгорҳоши бадеъу трозҳоши ғариб
نگارهاش بدیع و طرازهاش غریب
Шуда чу мзбҳи исои зи булбулу гули боғ
شده چو مذبح عیسی ز بلبل و گل باغ
Дарахти гул чу бпирўзаҳу ақиқи салиб
درخت گل چو بپیروزه و عقیق صلیب
Ҷаҳони пери сбии вори пари ҳиллӣу ҳлл
جهان پیر صبی وار پر حلی و حلل
Ҳавоаши дояу пастонаши абру ғиси ҳлиб
هواش دایه و پستانش ابر و غیث حلیب
Рақиби лашгари гулҳо шудааст сарви сеӣ
رقیب لشگر گلها شده است سرو سهی
Фиканда бар сари гулҳо ниқоби сабзи рақиб
فکنده بر سر گلها نقاب سبز رقیب
Нақиб вор бияёд миёни боғи шимол
نقیب وار بیاید میان باغ شمال
Фурӯ кашад зи рух ҳар гулии ниқоби нақиб
فرو کشد ز رخ هر گلی نقاب نقیب
зи буии гулҳо дар бӯстони ҳазор насим
ز بوی گلها در بوستان هزار نسیم
зи бонги мурғон дар гулистон ҳазор насеб
ز بانگ مرغان در گلستان هزار نسیب
Ҳазор дастон дар пеши гули хурӯши кунон
هزار دستان در پیش گل خروش کنان
Чу лоба кардани ошиқи бпишгоаҳи ҳабиб
چو لابه کردن عاشق بپیشگاه حبیب
Гушӯдаи сӯии чамани ним хуфтаи наргиси чашм
گشوده سوی چمن نیم خفته نرگس چشم
Чунон муҳиб ки дуздида бингарад бҳбиб
چنان محب که دزدیده بنگرد بحبیب
Хурӯши қамарӣ чун рост карда ?чанаку рубоб
خروش قمری چون راست کرده چنک و رباب
Насими насрин чун мебмшг карда рбиб
نسیم نسرین چون می بمشگ کرده ربیب
Дамидаи наргису бӯяши дмони чунонкӣ касе
دمیده نرگس و بویش دمان چنانکه کسی
Миёни миҷмари симин наад бар оташи таййиб
میان مجمر سیمین نهد بر آتش طیب
Навой булбул бар шохи гул чунонкӣ кунад
نوای بلبل بر شاخ گل چنانکه کند
Фарози минбари хутбаи баноми мейри хатиб
فراز منبر خطبه بنام میر خطیب
АбўолмзФри пари фазли фазли бен қоўрд
ابوالمظفر پر فضل فضل بن قاورد
Ки бар маъодӣ бо ради қазои бади бқзиб
که بر معادی با رد قضای بد بقضیب
Навохта дил хоҳанда ҷӯад ӯ бншот
نواخته دل خواهنده جود او بنشاط
Гудохтаи тани бадхоҳи хашм ӯ чу қсиб
گداخته تن بدخواه خشم او چو قصیب
Мунаҷҷимони бадви сад сол кард натавонанд
منجمان بدو صد سال کرد نتوانند
Қёси ҷӯаду ҳисоби сахои мейри ҳсиб
قیاص جود و حساب سخای میر حسیب
Бигӯаш ошиқ гарчи насеб хуш бошад
بگوش عاشق گرچه نسیب خوش باشد
Суоли соили хуш тар бигӯаш ӯ з насеб
سئوال سائل خوش تر بگوش او ز نسیب
Бмҳр чеҳраш карда мулӯки фитнаи қулӯб
بمهر چهرش کرده ملوک فتنه قلوب
Мухолифонаши мқлўб дар фаттони бқлиб
مخالفانش مقلوب در فتان بقلیب
Касе ки хизмат ӯ кард ном ва нон андӯхт
کسی که خدمت او کرد نام و نان اندوخت
Чу ходимаш набӯд кас дар ин замонаи ксиб
چو خادمش نبود کس در این زمانه کسیب
Басон муҳташамон ёфта веляши мурод
بسان محتشمان یافته ولیش مراد
Басони мумтаҳанон ҳосидаш нишаста мриб
بسان ممتحنان حاسدش نشسته مریب
Касе ки сулб надорад бмҳрши андари дил
کسی که صلب ندارد بمهرش اندر دل
Шавадаш мӯӣ бар андомҳоши мори салиб ?
شودش موی بر اندامهاش مار صلیب؟
Тамом гуфт ки донад мдиҳ ӯ бҷҳон
تمام گفت که داند مدیح او بجهان
Тиҳӣ ки донад кардани шъоби рози Шуайби кзо
تهی که داند کردن شعاب راز شعیب کذا
Аё басӯрату сират чу он куҷо карданд
ایا بصورت و سیرت چو آن کجا کردند
Бародаронаши мансӯби занби хеши бзиб
برادرانش منسوب ذنب خویش بذیب
Касе ки меҳр ту ҷӯяд гуҳари баради бҷўол
کسی که مهر تو جوید گهر برد بجوال
Касе ки мадҳ ту гуяд дирами баради бҷриб
کسی که مدح تو گوید درم برد بجریب
Мухолифон ту хоранд чун либоси лбс
مخالفان تو خوارند چون لباس لبس
Мунофиқон ту хоранд чун салими нишеб
منافقان تو خوارند چون سلیم نشیب
Наҷиби ибни наҷиб ар аҷиб бошад сахт
نجیب ابن نجیب ار عجیب باشد سخت
Чу бенгарӣ бмлўк дигар буд на аҷиб
چو بنگری بملوک دگر بود نه عجیب
Валек бар сари ту ин мисли дурӯғ шуда аст
ولیک بر سر تو این مثل دروغ شده است
Кунун наҷибӣ монад нахусти ҷади бҳсиб ?
کنون نجیبی ماند نخست جد بحسیب؟
Мухолифони ту рафтанди ҷумлаи зери туроб
مخالفان تو رفتند جمله زیر تراب
Рамидаи ҷону шикастаи дилу шикастаи триб
رمیده جان و شکسته دل و شکسته تریب
зи ҷӯади даст ту омӯхтааст зарби зарроб
ز جود دست تو آموخته است ضرب ضراب
Ба таън ва зарб кунӣ ба раъд ва чу зари зариб
به طعن و ضرب کنی به رعد و چو زر ضریب
зи офарину санои ту мейр холӣ нест
ز آفرین و ثنای تو میر خالی نیست
Забони марди зкӣу даҳони марди лбиб
زبان مرد زکی و دهان مرد لبیب
Касе ки хастаи теғи ту гашт ба нашавад
کسی که خسته تیغ تو گشت به نشود
Агараш Хизр буд ходиму Масеҳи табиб
اگرش خضر بود خادم و مسیح طبیب
Ба пеши ҳиммати волои ту сипеҳри барин
به پیش همت والای تو سپهر برین
Чунон намояд чун пеши кӯҳи қофи ктиб
چنان نماید چون پیش کوه قاف کتیب
Касе ки хӯрда буд шарбатии шароби ҳавоат
کسی که خورده بود شربتی شراب هوات
Бар ӯ шрнг шавад хуштар аз шароби шриб
بر او شرنگ شود خوشتر از شراب شریب
Баҳр ишорат карда турои замонаи мсоб
بهر اشارت کرده ترا زمانه مصاب
Баҳри мурод туро карда рӯзгори мсиб
بهر مراد ترا کرده روزگار مصیب
Салб чу пӯшии рӯзи балои шери дилон
سلب چو پوشی روز بلای شیر دلان
Биҷои мғФру дръ орзӯ кунанд слиб
بجای مغفر و درع آرزو کنند سلیب
Чу ту ҷаҳони Аёдии нпрўидаҳи ҷаҳон
چو تو جهان ایادی نپرویده جهان
Чу ту худоӣ мҳимн наёфарида маҳиб
چو تو خدای مهیمن نیافریده مهیب
Аё маҳиби мулӯки каёну фари каён
ایا مهیب ملوک کیان و فر کیان
зи ҳайбати ту ҳамаи соли бади сголи кӣиб
ز هیبت تو همه سال بد سگال کئیب
Забонати соили прсндаҳ ,ро бФзли ҷавоб
زبانت سائل پرسنده، را بفضل جواب
Баёнат даъват хоҳандаро биҷӯад мҷиб
بیانت دعوت خواهنده را بجود مجیب
Буд бФзлу адаб бар ҷҳонёнти фахр
بود بفضل و ادب بر جهانیانت فخر
Чу ту ба шоҳӣ фозил наёмадаасту адиб
چو تو به شاهی فاضل نیامده است و ادیب
Ҳамеша мадҳи туам бар забон чу зикри худоӣ
همیشه مدح توام بر زبان چو ذکر خدای
Ҳамеша меҳри туам дар бадан чу бодаи збиб
همیشه مهر توام در بدن چو باده زبیب
Бтбъ хоҳам зи эзад ки пеши ту шабу рӯз
بطبع خواهم ز ایزد که پیش تو شب و روز
Ба пой бошам чун бӯи нўоси пеши хсиб
به پای باشم چون بو نواس پیش خصیب
Азизи дории шеъри раҳе ва нест аҷаб
عزیز داری شعر رهی و نیست عجب
Адаб азиз набошад магари бпиши адиб
ادب عزیز نباشد مگر بپیش ادیب
Ҳамеша то буд аз нози пеши халқи ғазал
همیشه تا بود از ناز پیش خلق غزل
Ҳамеша то буд аз ғами насиби халқи наҷиб
همیشه تا بود از غم نصیب خلق نجیب
Мухолифони турои боди ғами зи гетии баҳр
مخالفان ترا باد غم ز گیتی بهر
Мувофиқони турои ноз аз замонаи насиб
موافقان ترا ناز از زمانه نصیب
Ҳамеша шодони бодӣ ба рӯй мейри аҷал
همیشه شادان بادی به روی میر اجل
Китоби шодӣ бо табъ ҳар ду шоҳи ктиб
کتاب شادی با طبع هر دو شاه کتیب