Лолаи дории шукуфта бар маҳтоб
لاله داری شکفته بر مهتاب
Мшги дории гирифта бар маи тоб
مشگ داری گرفته بر مه تاب
Мшг чун мӯӣ ту надорад буи
مشگ چون موی تو ندارد بوی
Моҳ чун рӯй ту надорад тоб
ماه چون روی تو ندارد تاب
Пел бо ишқ ту надорад пой
پیل با عشق تو ندارد پای
Шер бо ҳиҷр ту надорад тоб
شیر با هجر تو ندارد تاب
Гар бҳҷри андаруни диранги оре
گر بهجر اندرون درنگ آری
Ҷонам аз тан бурун шавад башитоб
جانم از تن برون شود بشتاب
Санамонро рухи ту миҳроб аст
صنمان را رخ تو محراب است
Чун шмнро санам буд миҳроб
چون شمن را صنم بود محراب
Зии лабати зулфи рафта чун тӯтӣ
زی لبت زلف رفته چون طوطی
Карда минқори ҷуфти пари ғроб
کرده منقار جفت پر غراب
Рухи ту пари зи хуии зи кашӣу шарм
رخ تو پر ز خوی ز کشی و شرم
Дили ман пари зи хӯни зи дарду азоб
دل من پر ز خون ز درد و عذاب
Ин чу дар каҳрабои нишондаи ақиқ
این چو در کهربا نشانده عقیق
Он чу бар сурхи гули фишондаи гулоб
آن چو بر سرخ گل فشانده گلاب
Чашми ту ҷои хобу маъдани саҳар
چشم تو جای خواب و معدن سحر
Чашми ман ҷои хӯну маъдани об
چشم من جای خون و معدن آب
Пари зи машкам буд бурузи канор
پر ز مشکم بود بروز کنار
Гар бшби байнами он ду зулф бихоб
گر بشب بینم آن دو زلف بخواب
Гарчи зардаст зи орзӯати рухам
گرچه زرد است ز آرزوت رخم
Чун рухи дъди зи орзӯии рубоб
چون رخ دعد ز آرزوی رباب
Сурх гирдандаш бдидн рӯй
سرخ گرد اندش بدیدن روی
БўолмзФри шаҳи ҷаҳони Сурхоб
بوالمظفر شه جهان سرخاب
Зини мейрони даҳри амири хатир
زین میران دهر امیر خطیر
Ки кунандаш малики мулӯки хитоб
که کنندش ملک ملوک خطاب
Душманонро кунад ба теғи савол
دشمنان را کند به تیغ سؤال
Соилонро диҳад ббдраҳи ҷавоб
سائلان را دهد ببدره جواب
Халқи хўшнўд аз ӯ дирами бглаҳ
خلق خوشنود از او درم بگله
Олами обод аз ӯ хазонаи хароб
عالم آباد از او خزانه خراب
Ҳар ки икрўзи ҷусти кӣна ӯ
هر که یکروز جست کینه او
Накунад зиндагии бъмри ҳисоб
نکند زندگی بعمر حساب
Гӯш дода буд бтмъи сурӯд
گوش داده بود بطمع سرود
Доғи хӯрда буд бтмъи кабоб
داغ خورده بود بطمع کباب
Равад ва дарёст бар саҳоби аёл
رود و دریاست بر سحاب عیال
Даст ӯро шудаи аёли саҳоб
دست او را شده عیال سحاب
Тоқати даст ӯ надорад агар
طاقت دست او ندارد اگر
Сим гардад киу фалаки зарроб
سیم گردد که و فلک ضراب
Шавад аз хашм ӯ шароби шрнг
شود از خشم او شراب شرنگ
Шавад аз ёд ӯ шрнги шароб
شود از یاد او شرنگ شراب
Тира бо раъии пок ӯ хуршед
تیره با رأی پاک او خورشید
Хшг бо дасти род ӯ дарёб
خشگ با دست راد او دریاب
Ҳам схндон ва ҳам сухан ёб аст
هم سخندان و هم سخن یاب است
Хдмтшрои бҷон дил дарёб
خدمتشرا بجان دل دریاب
Гар шаётин шаванд хасмонаш
گر شیاطین شوند خصمانش
Тир ӯ бас буд биҷои шаҳоб
تیر او بس بود بجای شهاب
Асли зар аз туроби хезаду боз
اصل زر از تراب خیزد و باز
Зар аз ӯ хортар басии зи туроб
زر از او خوارتر بسی ز تراب
Тоза гардад зи бонги соили ҷонаш
تازه گردد ز بانگ سائل جانش
Ҳамчуи ошиқи зи бонги чангу рубоб
همچو عاشق ز بانگ چنگ و رباب
Сулҳу ҷангу ризо ва хашмаш ҳаст
صلح و جنگ و رضا و خشمش هست
Шодӣ ваандау савобу уқоб
شادی و انده و ثواب و عقاب
ӯ шудаи молики рқоби мулӯк
او شده مالک رقاب ملوک
Дода фурмонашро мулӯки рқоб
داده فرمانش را ملوک رقاب
Мейр номон басанд чун ту вале
میر نامان بسند چون تو ولی
Ту чу баҳрӣ ва дигарон чу сароб
تو چو بحری و دیگران چو سراب
Чун ту воло куҷо буванд баном
چون تو والا کجا بوند بنام
Пери бурно куҷо шавад бхзоб
پیر برنا کجا شود بخضاب
Ҳаркиро меҳр ту бисанҷад дил
هرکه را مهر تو بسنجد دل
Хор синҷид шавад бар ӯ санҷоб
خار سنجد شود بر او سنجاب
Бахшиши ахтронти зери нигин
بخشش اخترانت زیر نگین
Кӯшиши осмонати зери рикоб
کوشش آسمانت زیر رکاب
Шер чун тир ту надорад ишк
شیر چون تیر تو ندارد یشک
Пел чун теғ ту надорад ноб
پیل چون تیغ تو ندارد ناب
Теғи тани сӯзи ту чу оташи тез
تیغ تن سوز تو چو آتش تیز
Хуии ҷони ту зи ту чу анбари ноб
خوی جان تو ز تو چو عنبر ناب
Чаҳ бичишам ту хайли шери жён
چه بچشم تو خیل شیر ژیان
Чаҳ бичишам ҳужабри хайли клоб
چه بچشم هژبر خیل کلاب
Бар сари ту ниҳодаи давлати тоҷ
بر سر تو نهاده دولت تاج
Бар дили ту кшодаҳи дониши боб
بر دل تو کشاده دانش باب
Дӯсти дории мдиҳи кўёнро
دوست داری مدیح کویانرا
Ҳамчуи фарзанди рӯзбеҳро боб
همچو فرزند روزبه را باب
Зоиронро дирами диҳии бҷриб
زائران را درم دهی بجریب
Шоиронро гуҳари диҳии бҷроб
شاعران را گهر دهی بجراب
Накунад чун аҷали синонати хато
نکند چون اجل سنانت خطا
Тири ту чун қазо шавад бсўоб
تیر تو چون قضا شود بصواب
Аз ту омад падеди мардии вуҷӯд
از تو آمد پدید مردی وجود
Чун баъунвони буд падеди китоб
چون بعنوان بود پدید کتاب
Бхрдонро саноу мадҳати ту
بخردان را ثنا و مدحت تو
Хуштар аз айши рӯзгори шабоб
خوشتر از عیش روزگار شباب
Шуд ҳақир аз ту зари ҳамчуи зрир
شد حقیر از تو زر همچو زریر
Хори гашт аз ту сим чун симоб
خوار گشت از تو سیم چون سیماب
Гар баномати сдоби корндӣ
گر بنامت سداب کارندی
Оби мардӣ фузун шудӣ зи сдоб
آب مردی فزون شدی ز سداب
То зи унноби зинати маи меҳр
تا ز عناب زینت مه مهر
То зи шамшоди равнақи маи об
تا ز شمشاد رونق مه آب
Сари ту сабзи бод чун шамшод
سر تو سبز باد چون شمشاد
Рухи ту сурхи бод чун унноб
رخ تو سرخ باد چون عناب