Ман он кашидам ва он дидам аз ғами ҳиҷрон

من آن کشیدم و آن دیدم از غم هجران

Ки ҳеҷ одмӣӣ нест дида дар даврон

که هیچ آدمئی نیست دیده در دوران

Кунун висоли ҳама бар дилам Фромш кард

کنون وصال همه بر دلم فرامش کرد

Хушо висол батон хосса аз пас ҳиҷрон

خوشا وصال بتان خاصه از پس هجران

Чу ман бшодии бози омадами блшгргоаҳ

چو من به شادی باز آمدم به لشگرگاه

Кушодаи табъу кушодаи дилу кушодаи забон

گشاده طبع و گشاده دل و گشاده زبان

Миён ҳануз набудам кушодаи комдаҳ буд

میان هنوز نبودم گشاده کامده بود

зи раҳи басӯии ман он сарви қаду мӯии миён

ز ره به سوی من آن سرو قد و موی میان

Чу лола карда рухи андар канорам омад танг

چو لاله کرده رخ اندر کنارم آمد تنگ

Канор ман шуд аз он чун шукуфтаи лолаи ситон

کنار من شد از آن چون شکفته لاله‌ستان

Биноз гуфт ки бе ман чигуна будат дил

به ناز گفت که بی من چگونه بودت دل

Башарам гуфт ки бимн чигуна будат ҷон

به شرم گفت که بی من چگونه بودت جان

Ҷавоб додам ва гуфтам ки эй биҳиштӣ рӯй

جواب دادم و گفتم که ای بهشتی روی

Балои ҷони ману фитна батон ҷаҳон

بلای جان من و فتنه بتان جهان

Чу ҳалқаи ҷаҳонами бзлФ чун чанбар

چو حلقه جهانم به زلف چون چنبر

Чу гӯй карда ҷаҳонами бҷъд чун чавгон

چو گوی کرده جهانم به جعد چون چوگان

Назор будам доими зи дарди фурқати ту

نزار بودم دائم ز درد فرقت تو

Ман ончунон ки ту будӣ ҳазор ҳам чандон

من آنچنان که تو بودی هزار هم چندان

Чунон бидам зи ғами он ду чашми тирандоз

چنان بدم ز غم آن دو چشم تیرانداز

Чунон бидам зи ғами он ду зулфи мшги афшон

چنان بدم ز غم آن دو زلف مشگ افشان

Куҷо буд шаб бемоҳу рӯз бе хуршед

کجا بود شب بی ماه و روز بی خورشید

Куҷо буд гул беобу кишт бе борон

کجا بود گل بی آب و کشت بی باران

Итоб кӯтаҳ кардему дасти нози дароз

عتاب کوته کردیم و دست ناز دراز

Ҳамеи шудеми ҳамаи шаби зи якдигари шодон

همی شدیم همه شب ز یکدیگر شادان

Биноз гашта барам анбарин аз он сунбул

به ناز گشته برم عنبرین از آن سنبل

Бабўса гашта лабами шаккарин аз он марҷон

به بوسه گشته لبم شکرین از آن مرجان

Гуҳи аўъқиқи хрўмн шудаи ақиқи фуруш

گه او عقیق خر و من شده عقیق فروش

Гуҳ ӯ набед даҳ ман шудаи нбидстон

گه او نبید ده من شده نبید سِتان

зи буии зулфаши хар хизўор гашта сарой

ز بوی زلفش خر خیزوار گشته سرای

зи ранги рӯйиши Фархори гаван шудаи айвон

ز رنگ رویش فرخار گون شده ایوان

Ҳазор шодӣ дидам бики шаб аз дилбар

هزار شادی دیدم به یک شب از دلبر

Ҳазор хушӣ дидам бики шаб аз ҷонон

هزار خوشی دیدم به یک شب از جانان

Ҳазор бозӣ дидам зи моҳ рӯй чунонк

هزار بازی دیدم ز ماه روی چنانک

Ҳазор гӯна зафар дид шаҳриёри ҷаҳон

هزار گونه ظفر دید شهریار جهان

Мақоми нусратҳо Носир вале бӯи наср

مقام نصرتها ناصر ولی بو نصر

Чароғи лашгару хуршеди мамлакати ммлон

چراغ لشگر و خورشید مملکت مملان

Басони хирад валикин биҷӯаду фазли бузург

بسان خرد ولیکن بجود و فضل بزرگ

Бъқли перу лекини брўзгори ҷавон

به عقل پیر و لیکن به روزگار جوان

Бики атои бъторди баради турои сад бор

به یک عطا به عطارد برد ترا صد بار

Бики ҳадиси бихаради тарози сад ҳдсон

به یک حدیث بخرد ترا ز صد حدثان

Бмоаҳ монад бо ҷоми бода дар маҷлис

به ماه ماند با جام باده در مجلس

Бшир монад бо теғи тез дар майдон

به شیر ماند با تیغ تیز در میدان

На дар ҳазор сахо бошадаш яке ваъда

نه در هزار سخا باشدش یکی وعده

На дар ҳазор сухан бошадаш яке бӯҳтон

نه در هزار سخن باشدش یکی بهتان

з дасташ ояд бурҳони исои Марям

ز دستش آید برهان عیسی مریم

з теғаш ояд эъҷози Мӯсои умрон

ز تیغش آید اعجاز موسی عمران

зи мардумӣу карӣмӣ ки ҳаст мейри замин

ز مردمی و کریمی که هست میر زمین

зи бхрдӣу латифӣ ки ҳаст шоҳи замон

ز بخردی و لطیفی که هست شاه زمان

Ҳамеи хиради бикии нози сад ҳазор ниёз

همی خرد به یکی ناز صد هزار نیاز

Ҳаме кашад бикии суди сад ҳазор забон

همی کشد به یکی سود صد هزار زبان

Чу ҷомаи исти сходстро доваши тароз

چو جامه‌ایست سخا دست را داوش طراز

Чу номаи исту ғонизаҳаш бар ӯ унвон

چو نامه‌ایست و غانیزه‌اش بر او عنوان

Бдонгҳӣ ки ду лашгар биравӣ якдигар

بدانگهی که دو لشگر به روی یکدیگر

Гарон кунанд рикоб ва сабк кунанд Аннан

گران کنند رکاب و سبک کنند عنان

зи гирди асбон тира шавад рухи хуршед

ز گرد اسبان تیره شود رخ خورشید

зи бонги мардон хира шавад дили кайвон

ز بانگ مردان خیره شود دل کیوان

Яке кашида синон ва яке кашида ҳисом

یکی کشیده سنان و یکی کشیده حسام

Яке кушодаи каманд ва яке кушодаи камон

یکی گشاده کمند و یکی گشاده کمان

Қазои миёни ду лашгар ҳаме кашад чангол

قضا میان دو لشگر همی کشد چنگال

Аҷали миёни ду лашгар ҳаме занад дандон

اجل میان دو لشگر همی زند دندان

Чу мейри Абунасри онҷо бурун кашад шамшер

چو میر ابونصر آنجا برون کشد شمشیر

Чу мейри Абунасри онҷо бабр кунад хуфтон

چو میر ابونصر آنجا به بر کند خفتان

Агар бидон сар бошад шикаста гардад ин

اگر بدان سر باشد شکسته گردد این

Вагар бад-ӣн сар бошад шикаста гардад он

و گر بدین سر باشد شکسته گردد آن

Вғошро баси пайкори Ардабӣли далел

وغاش را بس پیکار اردبیل دلیل

Ҳунарашро баси пайкори дори мӯри баён

هنرش را بس پیکار دار مور بیان

Чу ӯ бдўлту бахти ҷавони з шаҳр бирафт

چو او به دولت و بخت جوان ز شهر برفت

Бъзми разми бидонадяш бо сипоҳи гарон

به عزم رزم بداندیش با سپاه گران

Ҳануз ӯ бғзомӣ нарафта буд ки буд

هنوز او به غزامی نرفته بود که بود

Сари ҳазиматён бар гузашта аз Сайидон

سر هزیمتیان برگذشته از سیدان

Бтиру найзаи далерӣ ва устуворӣ кард

به تیر و نیزه دلیری و استواری کرد

Шикасти лашгари мўғону хайли сарҳангон

شکست لشگر موغان و خیل سرهنگان

Баҳри ватан ки зи дардии бёФтнди асар

به هر وطن که ز دردی بیافتند اثر

Баҳри макон ки зи шухии бёФтнди нишон

به هر مکان که ز شوخی بیافتند نشان

Амири мўғон онҷоаш дода буд ватан

امیر موغان آنجاش داده بود وطن

Амири мўғон онҷоаш дода буд макон

امیر موغان آنجاش داده بود مکان

зи мейри фармони нохостаи саворӣ чанд

ز میر فرمان ناخواسته سواری چند

Битохтанд баҷанг адуии нофармон

بتاختند به جنگ عدوی نافرمان

БФри шоҳи ҷавони хусрави ҷавони давлат

به فر شاه جوان خسرو جوان دولت

На пер монад зи хайли мухолифон на ҷавон

نه پیر ماند ز خیل مخالفان نه جوان

Бҷмлгии ҳамаи з асбон даромаданд нигун

به جملگی همه ز اسبان درآمدند نگون

Басони барги рузон аз наҳифи боди хазон

بسان برگ رزان از نهیب باد خزان

Падари зи бим ҳаме хӯрд бар писари зинҳор

پدر ز بیم همی خورد بر پسر زنهار

Писар баҷанг ҳамеи баст бо падари паймон

پسر به جنگ همی بست با پدر پیمان

Касе наҷуст вагар ҷусти хӯрда буд ҳисом

کسی نجست وگر جست خورده بود حسام

Касе нараст ва гар раст хӯрда буд синон

کسی نرَست و گر رَست خورده بود سنان

Силаҳу асби блшгри гуҳи шаҳи арзон

سلاح و اسب به لشگرگه شه ارزان

Бшҳри душмани мозу внили гашти гарон

به شهر دشمن مازو و نیل گشت گران

Чу ҷумла рост бигӯям касам надорад рост

چو جمله راست بگویم کسم ندارد راست

Магар касе ки буд он бидида дидаи аён

مگر کسی که بود آن به دیده دیده عیان

Биёмаданд дигар бораи лашгари ҷангӣ

بیامدند دگر باره لشگر جنگی

Бҳди рики биёбону қатраи борон

به حد ریک بیابان و قطره باران

Саворашони ҳама ҳар як чу соми бен гршосФ

سوارشان همه هر یک چو سام بن گرشاسف

Пиёдаи шани ҳама ҳар як чу рустами дастон

پیاده شان همه هر یک چو رستم دستان

Паноҳи сохта дар бешаи баланду кшн

پناه ساخته در بیشه بلند و کشن

Шудаи бикдигри андари басони зулф батон

شده به یکدیگر اندر بسان زلف بتان

Ки бедалел наёрад шудан дар ӯ ъФрит

که بی دلیل نیارد شدن در او عفریت

Ки бевасила наёрад шудан дар ӯ шайтон

که بی وسیله نیارد شدن در او شیطان

Бтиру зубини оҳанги ҷанг шаҳ карданд

به تیر و زوبین آهنگ جنگ شه کردند

Бҳмлаҳи сипаҳи шаҳриёри шаҳристон

به حمله سپه شهریار شهرستان

Бисозаданд бзўбину тирашон айдун

بسا زدند به زوبین و تیرشان ایدون

Ки ҷисм ва танашон шуд тирдону зубини дон

که جسم و تنشان شد تیردان و زوبین دان

Аду шуда бигурез омадаи малик бар диж

عدو شده بگریز آمده ملک بر دژ

Сарой парда кашида басони шодравон

سرای پرده کشیده بسان شادُروان

Мувофиқони ҳудоро чунин буд нусрат

موافقان هدی را چنین بود نصرت

Мухолифони ҳудоро чунин буд хизлон

مخالفان هدی را چنین بود خذلان

Яке ба чнгли кундии зи сари ҳамеи зубин

یکی به چنگل کَنَدی ز سر همی زوبین

Яке бдндони кундии зи тани ҳамеи пайкон

یکی به دندان کَنَدی ز تن همی پیکان

Адуи шикастау овора боз гашта зи ҷанг

عدو شکسته و آواره باز گشته ز جنگ

Камари бтоъти бастаи сипаҳбади мўғон

کمر به طاعت بسته سپهبد موغان

Ҳамеша мардуми онҷо ки фитна ангезанд

همیشه مردم آنجا که فتنه انگیزند

Чунон шуданд зи шамшери шоҳи фитнаи нишон

چنان شدند ز شمشیر شاه فتنه نشان

Кигар баҳри змӣии сад ҳазор фитна буд

که گر به هر زمئی صد هزار فتنه بود

Бидон замини надиҳади ҳеҷ каси зи фитнаи нишон

بدان زمین ندهد هیچ کس ز فتنه نشان

Амир гуфт бибояд бордбили дижӣ

امیر گفت بباید به اردبیل دژی

Банно кунанд ки ҷовид монад он бунён

بنا کنند که جاوید ماند آن بنیان

Банноаши бардаи фаровони фурӯтар аз моҳӣ

بناش برده فراوان فروتر از ماهی

Сараш кашида фаровони фаротар аз моҳон

سرش کشیده فراوان فراتر از ماهان

Баанд сол кунад даври гирд ӯ гардун

به اند سال کند دور گرد او گردون

Бонд сол кунад гирд ӯ фалаки даврон

به اند سال کند گرد او فلک دوران

Кигар Фронгрии сарат тира гардаду чашм

که گر فرا نگری سرت تیره گردد و چشم

Кигар фурӯнигарӣ дар дили аўФтди хафақон

که گر فرو نگری در دل اوفتد خفقان

Баланди боло чун қадари мейри олии рой

بلند بالا چون قدر میر عالی رای

Фарохи паҳно чун дасти мейри никўдон

فراخ پهنا چون دست میر نیکودان

БФслӣ андар кард ӯ чунин банно ки зи барф

به فصلی اندر کرد او چنین بنا که ز برف

Замин чу сим шуда буду об чун санадон

زمین چو سیم شده بود و آب چون سندان

Ҳамеи давидӣ дар чашми барф чун алмос

همی دویدی در چشم برف چون الماس

Ҳмиўзидӣ бар чеҳраи бод чун савҳон

همی وزیدی بر چهره باد چون سوهان

Ҳаме фусурда шуд аз боди хӯни миёни ҷигар

همی فسرده شد از باد خون میان جگر

Ҳаме фусурда шуд аз барфи дами миёни даҳон

همی فسرده شد از برف دم میان دهان

Бад-ӣни баландӣ ва ин муҳкамии бикради дижӣ

بدین بلندی و این محکمی بکرد دژی

Ба бист чокар аз моҳи меҳр то обон

به بیست چاکر از ماه مهر تا آبان

Ки дайгарӣ натавонист кард сад як аз ин

که دیگری نتوانست کرد صد یک از این

Блшгри қавӣ ва рӯзҳои тобистон

به لشگر قوی و روزهای تابستان

Агар чаҳ даъвӣ пайғамбарӣ кунад бмсл

اگر چه دعوی پیغمبری کند به مَثَل

Ҳамин басаст мар ӯро далоилу бурҳон

همین بس است مر او را دلایل و برهان

Аз онгаҳе ки падедор омадааст анҷум

از آنگهی که پدیدار آمده است انجم

Вазони гуҳӣ ки падед омадааст чори арқон

وزان گهی که پدید آمده است چار ارکان

На ҳеҷ каси писарии ҳамчуи мейр ммлон дид

نه هیچ کس پسری همچو میر مملان دید

На ҳеҷ каси падарии ҳамчуи мейри вҳсўдон

نه هیچ کس پدری همچو میر وهسودان

Аз он вилояти ин рӯзу шаб дар афзӯн аст

از آن ولایت این روز و شب در افزون است

Вазин мухолифи он солу моҳ дар нуқсон

وزین مخالف آن سال و ماه در نقصان

Бақои ин ду малики бод то ҷаҳон бошад

بقای این دو مَلِک باد تا جهان باشد

Бком хеш расанд он ду андарин даврон

به کام خویش رسند آن دو اندرین دوران

Зиҳии замонаи боқибол бо ту гашта қарин

زهی زمانه به اقبال با تو گشته قرین

Зиҳии замонаи бтоиид бо ту карда қирон

زهی زمانه بتایید با تو کرده قران

Мунаҷҷимони хуросони ҳама ҳамин гӯйанд

منجمان خراسان همه همین گویند

Муҳандисони ироқӣ ҳамин баранд гумон

مهندسان عراقی همین برند گمان

Дар ин сафари ҳама аз давлати ту гашти чунин

در این سفر همه از دولت تو گشت چنین

Дар ин сафари ҳама аз кӯшиши ту гашти чунон

در این سفر همه از کوشش تو گشت چنان

Ҳамеша то напазирад заволи малики худоӣ

همیشه تا نپذیرد زوال ملک خدای

Ҳамеша то набӯд ҷовдони магари яздон

همیشه تا نبود جاودان مگر یزدان

Чу малики яздони малики туро завол мабод

چو ملک یزدان ملک ترا زوال مباد

Бмлку ҷоҳ ту бошӣ ҳамеша ҷовидон

به ملک و جاه تو باشی همیشه جاویدان