Ҳаркиро дилбанд бошад мҳрҷўӣу меҳрбон

هرکه را دلبند باشد مهرجوی و مهربان

Рӯз ӯ доим буд нўрзўу иди меҳргон

روز او دائم بود نورزو و عید مهرگان

Меҳрбони дилбар буд хуш гар набошад моҳрӯӣ

مهربان دلبر بود خوش گر نباشد ماهروی

Чун буд дилбар ки бошад моҳрӯӣу меҳрбон

چون بود دلبر که باشد ماهروی و مهربان

Дил бдлбр додаму дилбари басии беҳтари зи дил

دل بدلبر دادم و دلبر بسی بهتر ز دل

Ҷон бҷонон додаму ҷонони басии хуштар зи ҷон

جان بجانان دادم و جانان بسی خوشتر ز جان

Бенишон омад даҳон ва бегумон омад миён

بی نشان آمد دهان و بی گمان آمد میان

Он зи танагӣ бе нишони вена аз нзорӣ бе гумон

آن ز تنگی بی نشان وین از نزاری بی گمان

Он даҳон бенишонро номи доим дар даҳан

آن دهان بی نشان را نام دائم در دهن

Он миён бегумонро номи доим дар миён

آن میان بی گمان را نام دائم در میان

Оризаш чун парниёни ҳафт ранг ояд ҳаме

عارضش چون پرنیان هفت رنگ آید همی

Ҳафт бошад чун майонаш аз нимтори парниён

هفت باشد چون میانش از نیمتار پرنیان

Муштарии чеҳрӣ ки ҷону дили мар ӯро муштарӣ

مشتری چهری که جان و دل مر او را مشتری

Арғавони рангӣ ки гардад ҷони халқ аз ваии ҷавон

ارغوان رنگی که گردد جان خلق از وی جوان

Ду лабаши ду нору бастаи андар ӯ дарҳои пок

دو لبش دو نار و بسته اندر او درهای پاک

Ҳечкас дидааст дар ҳаргизи миёни нордон

هیچکس دیده است در هرگز میان ناردان

То бидидам рӯйиши андари обдон аз ишқ ӯ

تا بدیدم رویش اندر آبدان از عشق او

Дида кардам нордон ва табъ кардам обдон

دیده کردم ناردان و طبع کردم آبدان

Гар на ошиқ шуд ду зулфаш бар ду рухсораш чаро

گر نه عاشق شد دو زلفش بر دو رخسارش چرا

Чун дил ошиқ намегирад макон дар як макон

چون دل عاشق نمی گیرد مکان در یک مکان

Гуҳ будгар дурахши гардон чу гирди моҳи меғ

گه بود گر درخش گردان چو گرد ماه میغ

Гоҳ тозон аз биногвашаш чу аз оташи духон

گاه تازان از بناگوشش چو از آتش دخان

Гоҳ гардад ҳамчуи чавгон гоҳ гардад ҳамчуи гӯй

گاه گردد همچو چوگان گاه گردد همچو گوی

Гоҳ гардад ҳамчуи тир ва гоҳ гардад чун камон

گاه گردد همچو تیر و گاه گردد چون کمان

Гоҳи сунбул густарасту гоҳи сӯсан парвар аст

گاه سنبل گستر است و گاه سوسن پرور است

Гоҳи маро мъҷрасту гоҳи гулро соябон

گاه مه را معجر است و گاه گل را سایبان

Дръи пӯшон бар ҳариру машки пӯшон бар қамар

درع پوشان بر حریر و مشک پوشان بر قمر

Хуфтанаш бар лолаи барг ва рафтанаш бар арғавон

خفتنش بر لاله برگ و رفتنش بر ارغوان

Пеши қад ӯ буд чун хори сарви ҷӯйбор

پیش قد او بود چون خار سرو جویبار

Пеш рӯй ӯ буд чун меғи моҳи осмон

پیش روی او بود چون میغ ماه آسمان

Мардумони бостони андари ҳадиси ҳасану адл

مردمان باستان اندر حدیث حسن و عدل

Ҳар яке аз Юсуф ва Нӯшервон зад достон

هر یکی از یوسف و نوشیروان زد داستان

То падедор омад он бути номи Юсуфи гашти гум

تا پدیدار آمد آن بت نام یوسف گشت گم

То падед омад малик беном шуд Нӯшервон

تا پدید آمد ملک بی نام شد نوشیروان

Шоҳи АбуМансури ммлон онкӣ доду адл ӯ

شاه ابومنصور مملان آنکه داد و عدل او

Аз ҷаҳон бификанад номи хусравони бостон

از جهان بفکند نام خسروان باستان

ӯ бродӣ беъдиласт ва бамурдӣ бе қарин

او برادی بی عدیل است و بمردی بی قرین

Новирди пайдои қаринаши чарх дар сесад қирон

ناورد پیدا قرینش چرخ در سیصد قران

Гарчи шеърам дар буд чун дар мдиҳ ӯ буд

گرچه شعرم در بود چون در مدیح او بود

Мардуми доно қарин донанд ӯро бо қирон

مردم دانا قرین دانند او را با قران

Ҳар киро бошад равон ва ҳар киро бошад хирад

هر که را باشد روان و هر که را باشد خرد

Ҳар киро бошад забон ва ҳар киро бошад даҳон

هر که را باشد زبان و هر که را باشد دهان

Рой ӯ ҷӯяд бидону меҳр ӯ варзади бад-ӣн

رای او جوید بدان و مهر او ورزد بدین

Мадҳ ӯ гуяд бад-ӣну хок ӯ бӯсад бидон

مدح او گوید بدین و خاک او بوسد بدان

эй фанои гавҳару дебои бақои ҷӯаду илм

ای فنای گوهر و دیبا بقای جود و علم

Ваии нишоти соилу зоири дамори ганҷу кон

وی نشاط سائل و زائر دمار گنج و کان

Фазли ту беш аз шумору мадҳи ту беш аз адад

فضل تو بیش از شمار و مدح تو بیش از عدد

Ҷӯади ту беш аз қиёсу ганҷи ту беш аз гумон

جود تو بیش از قیاس و گنج تو بیش از گمان

То ту бошӣ бар замин ҳамчун фалак бошад замин

تا تو باشی بر زمین همچون فلک باشد زمین

То ту бошӣ дар ҷаҳон ҳамчун ҷинон бошад ҷаҳон

تا تو باشی در جهان همچون جنان باشد جهان

Гоҳи базми орои ту бартари фаровон аз фалак

گاه بزم آرای تو برتر فراوان از فلک

Базми ҷони афрӯзи ту хуштар фаровон аз ҷинон

بزم جان افروز تو خوشتر فراوان از جنان

Теғи ту кишвари ситону дасти ту динори бахш

تیغ تو کشور ستان و دست تو دینار بخش

Найзаи ту оташи ангезу қалами оташи нишон

نیزه تو آتش انگیز و قلم آتش نشان

Мардум бисёр дидам шоҳ карда номи хеш

مردم بسیار دیدم شاه کرده نام خویش

Лекин аз шоҳӣ надидам ҷузи ту дар эшон нишон

لیکن از شاهی ندیدم جز تو در ایشان نشان

Хусравон бошанд пешат чун гумони пеши яқин

خسروان باشند پیشت چون گمان پیش یقین

Саракашон бошанд пешат чун хабари пеши аён

سرکشان باشند پیشت چون خبر پیش عیان

То аён бошад набинад кас дигар андари хабар

تا عیان باشد نبیند کس دگر اندر خبر

То яқин бошад набинад кас дигар андари гумон

تا یقین باشد نبیند کس دگر اندر گمان

Ҳеҷ бодиро нишоед хонд бо табъати сабк

هیچ بادی را نشاید خواند با طبعت سبک

Ҳеҷ кӯҳиро нишоед хонд бо ҳлмти гарон

هیچ کوهی را نشاید خواند با حلمت گران

Бо ҳадиси ту ҳадиси ҳаркасӣ ботил шавад

با حدیث تو حدیث هرکسی باطل شود

Ҳамчуи пеши ояти фарқони фусуни ҷовдон

همچو پیش آیت فرقان فسون جاودان

Кас намонад ҷовдони андари ҷаҳони бодои ту ро

کس نماند جاودان اندر جهان بادا تو را

Малики афзӯн аз ҷаҳону умр беш аз ҷовдон

ملک افزون از جهان و عمر بیش از جاودان

Никхўоҳонро кунад гардуни зи баҳри меҳри ту

نیکخواهان را کند گردون ز بهر مهر تو

Хоки зери пои мшгу санг дар кафи баҳрмон

خاک زیر پای مشگ و سنگ در کف بهرمان

Бадсиголонро кунад гетӣ барои кини ту

بدسگالان را کند گیتی برای کین تو

Заъфарон чун хок бар ӯ ҳар ду рух чун заъфарон

زعفران چون خاک بر او هر دو رخ چون زعفران

То буд вақти баҳорони ранги гули ёқӯти фом

تا بود وقت بهاران رنگ گل یاقوت فام

То буд динори гавани барги рузони вақти хазон

تا بود دینار گون برگ رزان وقت خزان

Бод рӯй ту чу ҳангоми баҳорони ранги гул

باد روی تو چو هنگام بهاران رنگ گل

Рӯй хсмонт чу ҳангоми хазони барги рузон

روی خصمانت چو هنگام خزان برگ رزان