зи паии офат ҳар чиз падедаст сабаб
ز پی آفت هر چیز پدید است سبب
Сабаби офати ман фурқати он сими ғбб
سبب آفت من فرقت آن سیم غبب
Гар сӯии дидаи ман хоб наёяд на шигифт
گر سوی دیده من خواب نیاید نه شگفت
Вари тараби сӯии дили ман нгроид на аҷаб
ور طرب سوی دل من نگراید نه عجب
Кандар он бастади андӯҳу ғамаши маъдани хоб
کاندر آن بستد اندوه و غمش معدن خواب
Вндрин дар барграфтанда ӯ ҷои тараб
وندرین در برگرفت انده او جای طرب
Дили ман ғофил бе онгаҳ маро гирад хоб
دل من غافل بی آنگه مرا گیرد خواب
Тани ман ларзон беонкӣ маро гирад таб
تن من لرزان بی آنکه مرا گیرد تب
Ман з нодидан он моҳ бар он кӯбами сар
من ز نادیدن آن ماه بر آن کوبم سر
Ман дар андешаи он ҳур бидон хоем лаб
من در اندیشه آن حور بدان خایم لب
Ки яке бори дил ӯ талаб ман накунад
که یکی بار دل او طلب من نکند
Ки дилам бошад сад бор варо карда талаб
که دلم باشد صد بار ورا کرده طلب
эй бнокоми ману хештан аз ман шудаи давр
ای بناکام من و خویشتن از من شده دور
Хештанро ва маро карда гирифтори тъб
خویشتن را و مرا کرده گرفتار تعب
Сабаби шодӣу ғами чашму лаби тест чу ҳаст
سبب شادی و غم چشم و لب تست چو هست
Маргу рўзирои шамшеру кафи мейри сабаб
مرگ و روزیرا شمشیر و کف میر سبب
Мейри абӯи насри Муҳамад ки худованди ҷаҳон
میر ابو نصر محمد که خداوند جهان
Бгзидши зи ҷаҳони ҳам бҳсби ҳам бнсб
بگزیدش ز جهان هم بحسب هم بنسب
Насабаш аз аҷаму қдўаҳи шоҳони аҷам
نسبش از عجم و قدوه شاهان عجم
Ҳасбаш аз арабу қиблаи мейрони араб
حسبش از عرب و قبله میران عرب
Дил ӯ баҳрии мавҷаши ҳамаи динору дирам
دل او بحری موجش همه دینار و درم
Каф ӯ абрии сайлаши ҳамаи дебоу қсб
کف او ابری سیلش همه دیبا و قصب
Офату роҳат халқаст ба шамшеру қалам
آفت و راحت خلق است به شمشیر و قلم
Ки зи пӯлод буд офату роҳати зи қсб
که ز پولاد بود آفت و راحت ز قصب
Каф ӯ абри гуҳари бор буд вақти сахо
کف او ابر گهر بار بود وقت سخا
Теғ ӯ шери равони хор буд гоҳи ғазаб
تیغ او شیر روان خوار بود گاه غضب
Аз паии онкии зҳби хор буд бар дил ӯ
از پی آنکه ذهب خوار بود بر دل او
Рӯй хасмонаш буд зард ҳамеша чу зҳб
روی خصمانش بود زرد همیشه چو ذهب
Меҳр ӯ меҳри дарахшнда ва хоҳанда ниҳол
مهر او مهر درخشنده و خواهنده نهال
Кин ӯ оташ сӯзандау бадхоҳи ҳтб
کین او آتش سوزنده و بدخواه حطب
эй бширинӣ чун ҷону бхўшӣ чу ҷаҳон
ای بشیرینی چون جان و بخوشی چو جهان
Ваии писандида чу тадбиру сутӯда чу адаб
وی پسندیده چو تدبیر و ستوده چو ادب
Гар кунад бўлҳб аз меҳри ту дар дӯзахи ёд
گر کند بولهب از مهر تو در دوزخ یاد
Барраади ҷону тани бўлҳб аз нори лҳб
برهد جان و تن بولهب از نار لهب
Вари бкўаҳи андар осӣ шавад андари ту паланг
ور بکوه اندر عاصی شود اندر تو پلنگ
Мяш бо фари ту беруни барад аз таниши асаб
میش با فر تو بیرون برد از تنش عصب
Лақабу ном яке дорад ҳар мейру туро
لقب و نام یکی دارد هر میر و ترا
Бкримӣ ва вафо ҳаст ду сад ному лақаб
بکریمی و وفا هست دو صد نام و لقب
Халқ дар амни ту ҳамвора ту дар амни худо
خلق در امن تو همواره تو در امن خدا
Халқ дар тоъати ту пок ва ту дар тоъати раб
خلق در طاعت تو پاک و تو در طاعت رب
Биншин хурраму хандону маонро бинишон
بنشین خرم و خندان و مهان را بنشان
Бустон аз кафи унноби лабони оби ънб
بستان از کف عناب لبان آب عنب
То шабу рӯз ҳаме ояд пайдои зи фалак
تا شب و روز همی آید پیدا ز فلک
То гулу хор ҳаме ояд пайдои зи хшб
تا گل و خار همی آید پیدا ز خشب
Бод бар носеҳи ту хори ббўёӣии гул
باد بر ناصح تو خار ببویائی گل
Бод бар ҳосиди ту рӯзи бторикии шаб
باد بر حاسد تو روز بتاریکی شب