Бутӣ ки пеши рух ӯ чу меғ бошад моҳ

بتی که پیش رخ او چو میغ باشد ماه

Чароғи маҷлису шамъи саройу моҳи сипоҳ

چراغ مجلس و شمع سرای و ماه سپاه

Ҳазор ҳалқаи анбари ниҳода аз бар сим

هزار حلقه عنبر نهاده از بر سیم

Ҳазор нофаи мшгини ниҳода аз бар моҳ

هزار نافه مشگین نهاده از بر ماه

Аз он ҳамеша чу болои хеши иктоист

از آن همیشه چو بالای خویش یکتایست

Ки пушт ошиқ дорад чу зулфи хеши ду тоа

که پشت عاشق دارد چو زلف خویش دو تاه

Рахш чу оинаи оҳи норасида буд

رخش چو آینه آه نارسیده بود

Валек ҳарки Рахш бингарад براردи оҳ

ولیک هرکه رخش بنگرد برآرد آه

Ҳамеша дорад пӯшидаи Зуҳраро бзраҳ

همیشه دارد پوشیده زهره را بزره

Дили ман аз зираи Зуҳраи пӯши бардаи зи роҳ

دل من از زره زهره پوش برده ز راه

зи гоҳи наздики оташ нигоҳ натавон кард

ز گاه نزدیک آتش نگاه نتوان کرد

Ниҳода дорад зулфин ӯ бар оташи гоҳ ?

نهاده دارد زلفین او بر آتش گاه؟

Марои з дидан дидор ӯст дидау дил

مرا ز دیدن دیدار اوست دیده و دل

Яке чу дарёи борӯи яке чу оташгоҳ

یکی چو دریا بارو یکی چو آتشگاه

Нахусти баради дилам бе силаҳи ғамза ӯ

نخست برد دلم بی سلاح غمزه او

Чу бе силаҳи шаҳон шаҳр доштанд нигоҳ

چو بی سلاح شهان شهر داشتند نگاه

Паноҳи мейрони доим сипоҳ бошаду шаҳр

پناه میران دائم سپاه باشد و شهر

Буванд ин ду амирони паноҳи шаҳру сипоҳ

بوند این دو امیران پناه شهر و سپاه

Амири ҷустони кӯро ҳамаи мулӯки хадам

امیر جستان کو را همه ملوک خدم

Абулмаъолӣ кӯҳаст бар амирони шоҳ

ابوالمعالی کوهست بر امیران شاه

Бурузи разми сипоҳи аду фароз омад

بروز رزم سپاه عدو فراز آمد

зи тарк ва кард ҳамаи кини Фзоу лашгари гоҳ

ز ترک و کرد همه کین فزا و لشگر گاه

Сипоҳ ҳар ду пароканда буд дар маликат

سپاه هر دو پراکنده بود در ملکت

Ки то нигоҳ бидоранд маликат аз бадхоҳ

که تا نگاه بدارند ملکت از بدخواه

Чаҳ мор бошад пеши сенаи нишон ва чаҳ мӯр

چه مار باشد پیش سنا نشان و چه مور

Чаҳ кӯҳ бошад пеши хадангашон ва чаҳ коҳ

چه کوه باشد پیش خدنگشان و چه کاه

Муборизоне бо зӯри пелу Зуҳраи шер

مبارزانی با زور پیل و زهره شیر

Ки пелро пашша хонанду шерро рӯбоҳ

که پیل را پشه خوانند و شیر را روباه

Басони оҳӯи саҳрои наварди рӯзи набард

بسان آهو صحرا نورد روز نبرد

Басони моҳии дарёи гузори гоҳи шиноа

بسان ماهی دریا گذار گاه شناه

Бҳмли кзои султон машғӯл гашта ҳар ду амир

بحمل کذا سلطان مشغول گشته هر دو امیر

Ки ин чунин сипаҳ оварад тохтан ногоҳ

که این چنین سپه آورد تاختن ناگاه

Сипоҳи давр шудаи душмани омадаи наздик

سپاه دور شده دشمن آمده نزدیک

Гирифтаи бози дарун ҳар дуро сипоҳи паноҳ

گرفته باز درون هر دو را سپاه پناه

Яке бмлки нигаҳ доштан нишаста бшҳр

یکی بملک نگه داشتن نشسته بشهر

Яке бкини аду ҷустани истодаи бароа

یکی بکین عدو جستن ایستاده براه

БФри яздони ҷустон ба теғи тоҷи алмалик

بفر یزدان جستان به تیغ تاج الملک

Нигоҳдори зи бадхоҳи тоҷу тахту кулоҳ

نگاهدار ز بدخواه تاج و تخت و کلاه

Яке савори сипоҳии гирифта аз пасу пеш

یکی سوار سپاهی گرفته از پس و پیش

Чунин савор буд дар ҷаҳони мъозоллаҳ

چنین سوار بود در جهان معاذالله

Зимомдорон то гоҳи шаб ба тнҳоӣӣ

زمامداران تا گاه شب به تنهائی

Фитода буд дар эшон чу гург дар рамаи гоҳ

فتاده بود در ایشان چو گرگ در رمه گاه

Ба бахти хусрави бозуии хештани бҷҳонд

به بخت خسرو بازوی خویشتن بجهاند

Чунон куҷо бурҳонанд панҷро панҷоҳ

چنان کجا برهانند پنج را پنجاه

Аё гузидаи яздону пӯри шоҳи ҷаҳон

ایا گزیده یزدان و پور شاه جهان

Дрхзинаҳ ту карда зоиронро шоҳ

درخزینه تو کرده زائران را شاه

Замини басон сипеҳр омад ва ту ӯро меҳр

زمین بسان سپهر آمد و تو او را مهر

Ҷаҳони басон фалак омад ва ту ӯро моҳ

جهان بسان فلک آمد و تو او را ماه

Ниҳоди даҳр чунинаст мот гардад азу

نهاد دهر چنین است مات گردد ازو

Гуҳии зи шоҳи пиёдаи гуҳии пиёдаи зи шоҳ

گهی ز شاه پیاده گهی پیاده ز شاه

Бкҳтрон нарасад шӯри мамлакати ҳаргиз

بکهتران نرسد شور مملکت هرگز

Бмҳтрон расад ин шӯри мамлакати гуҳу гоҳ

بمهتران رسد این شور مملکت گه و گاه

зи тунди бод шикаста шавад дарахти баланд

ز تند باد شکسته شود درخت بلند

зи ҳеҷ боди наёбади газанди пасти киёа

ز هیچ باد نیابد گزند پست کیاه

Чаҳ буд агар халал афтод бар канораи малик

چه بود اگر خلل افتاد بر کناره ملک

Шавад карони мау меҳргоҳу гоҳи сиёҳ

شود کران مه و مهرگاه و گاه سیاه

Бақои мейри мсдди дарози бод ки ту

بقای میر مسدد دراز باد که تو

Ба теғи дории азуи дасти душманони кӯтоҳ

به تیغ داری ازو دست دشمنان کوتاه

Касе ки меҳри малики соъатӣ бадал наниҳад

کسی که مهر ملک ساعتی بدل ننهد

Бадв нтобад меҳр ва бадв нтобад моҳ

بدو نتابد مهر و بدو نتابد ماه

Ту он шаҳӣ ки зи ҷӯад ту ҳаст хонаи халқ

تو آن شهی که ز جود تو هست خانه خلق

Муллои зи бадарау динору размау дебоа

ملا ز بدره و دینار و رزمه و دیباه

Атои шоҳи зари даҳ диҳӣ буд бмсл

عطای شاه زر ده دهی بود بمثل

Яке атои ту сад раҳи фузунтар аз даҳ доа

یکی عطای تو صد ره فزون تر از ده داه

зи баҳри хизмати ту халқи поки бастаи камар

ز بهر خدمت تو خلق پاک بسته کمر

зи баҳри мадҳи ту мардуми кушодаи поки афвоҳ

ز بهر مدح تو مردم گشاده پاک افواه

Ҳазор мейри туро бӯса дода зери рикоб

هزار میر تو را بوسه داده زیر رکاب

Ҳазор шоҳи туро саҷдаи барда бар даргоҳ

هزار شاه تو را سجده برده بر درگاه

Шавад падеди гуҳӣ дар миёни шодии ғам

شود پدید گهی در میان شادی غم

Буд падеди гуҳӣ дар миёни тавбаи гуноҳ

بود پدید گهی در میان توبه گناه

Биноз бо шарафи аддӣн ба тахт сабз нишин

بناز با شرف الدین به تخت سبز نشین

Бгоҳ бо шараф аддӣн набед сурх бихоҳ

بگاه با شرف الدین نبید سرخ بخواه

Ҳамеша то бҷҳони ном шоҳ бошаду тахт

همیشه تا بجهان نام شاه باشد و تخت

Ҳамеша то бҷҳони ном чоҳ бошаду ҷоҳ

همیشه تا بجهان نام چاه باشد و جاه

Мақоми носеҳатони боди доими андари тахт

مقام ناصحتان باد دائم اندر تخت

Макони ҳосидатони боди доими андари чоҳ

مکان حاسدتان باد دائم اندر چاه

Расидаи бод ба тахти шумо ҷбоаҳи мулӯк

رسیده باد به تخت شما جباه ملوک

Ниҳодаи боди бпои шумо мулӯки ҷбоаҳ

نهاده باد بپای شما ملوک جباه