Аё хуштар зи ҷону дил ! ҳамаи ранҷи дилу ҷонӣ

ایا خوشتر ز جان و دل! همه رنج دل و جانی

Ба ранҷ тан шудам хурсанд агар дилро наранҷоне

به رنج تن شدم خرسند اگر دل را نرنجانی

Шавад бе ҷони танам яксар чу ту лухтии бёзорӣ

شود بی جان تنم یکسر چو تو لختی بیازاری

Тан аз озори ҷони печади танамро зин қабл ҷонӣ ?

تن از آزار جان پیچد تنم را زین قبل جانی؟

Агар чаҳ ҷонӣ аз инсӣ ҳамеша бар ҳазар бошад

اگر چه جانی از انسی همیشه بر حذر باشد

Харидораст меҳратро ба ҷони хештани ҷонӣ

خریدار است مهرت را به جان خویشتن جانی

Ки бим аз чашми ғаммози ту ҷонии зулф ту дорад

که بیم از چشم غماز تو جانی زلف تو دارد

Ҳамеша бошад аз ғаммози тарсону навони ҷонӣ

همیشه باشد از غماز ترسان و نوان جانی

Блؤлؤпўши ду марҷони бснбли пӯши ду сӯсан

بلؤلؤپوش دو مرجان بسنبل پوش دو سوسن

Сари ман сӯсанӣ кардӣ сршги дидаи марҷонӣ

سر من سوسنی کردی سرشگ دیده مرجانی

Агар чаҳ дили ҳамеи сӯзии марои пайвастаи дилбандӣ

اگر چه دل همی سوزی مرا پیوسته دلبندی

Агар чаҳ ҷони ҳамеи хоҳии маро ҳамвора ҷононе

اگر چه جان همی خواهی مرا همواره جانانی

Бмҳр моҳ додам дили бъшқ сарв додам ҷон

بمهر ماه دادم دل بعشق سرو دادم جان

Ки моҳи сарви болоӣӣу сарви моҳи пешонӣ

که ماه سرو بالائی و سرو ماه پیشانی

Бборикии миён чун мӯӣ ва дар танагии даҳон чунон

بباریکی میان چون موی و در تنگی دهان چونان

Ки мўӣии бркнии марҷони биҷой мӯӣ бинишонӣ

که موئی برکنی مرجان بجای موی بنشانی

Чу ҷони рӯят писандида шавад равшани азуи дида

چو جان رویت پسندیده شود روشن ازو دیده

Хридимти бадали лекини бҷону дидаи арзонӣ

خریدیمت بدل لیکن بجان و دیده ارزانی

Ҷаҳону ҷон агар чаҳ хуши з ҳар ду хўштрӣ бар ман

جهان و جان اگر چه خوش ز هر دو خوشتری بر من

Азин дорам ҷаҳону ҷони бадӣдори ту арзонӣ

ازین دارم جهان و جان بدیدار تو ارزانی

Аё ҳури парии пайкари зи фирдавси омадаи берун

ایا حور پری پیکر ز فردوس آمده بیرون

Всоқ аз рӯй хуби хеш чун фирдавси гирдоне

وثاق از روی خوب خویش چون فردوس گردانی

Аз он гетии ҷузи эзадроу ризвонро надонистӣ

از آن گیتی جز ایزد را و رضوان را ندانستی

Дар ӣнҷо аз ҳамаи гетии ъмидолмлкро доне

در اینجا از همه گیتی عمیدالملک را دانی

Ъмодолдини Абунасри онкии рози хеш ҳар чизе

عمادالدین ابونصر آنکه راز خویش هر چیزی

Бадв кардаст эзади вақфи ғайр аз ғайби яздоне

بدو کردست ایزد وقف غیر از غیب یزدانی

Чу яздонаст беҳамто чу гардунаст боқудрат

چو یزدانست بی همتا چو گردون است باقدرت

Мабодои ҳичгаҳи ғамгини мабодои ҳамчуи овонӣ ?

مبادا هیچگه غمگین مبادا همچو آوانی؟

На сирӣ ёбад аз дониш на оҷиз гардад аз бахшиш

نه سیری یابد از دانش نه عاجز گردد از بخشش

На оварадаш фалаки ҳамто на оварадаш ҷаҳони сонӣ

نه آوردش فلک همتا نه آوردش جهان ثانی

Наёяд кас бидонҷое ки ӯ ояд бкўшидн

نیاید کس بدانجایی که او آید بکوشیدن

Ки шерон биёбоне сегон бошанд гирдоне

که شیران بیابانی سگان باشند گردانی

Гуҳи дониш бидонҷое надорад пой бо ваии кас

گه دانش بدانجایی ندارد پای با وی کس

Ки ҳикматҳои луқмонӣ буд чун жожи тайоне

که حکمتهای لقمانی بود چون ژاژ طیانی

Макони илми юнонии бад акнӯн аз бар гардун

مکان علم یونانی بد اکنون از بر گردون

На мардӣ монад аз Юнон на илмӣ монад юнонӣ

نه مردی ماند از یونان نه علمی ماند یونانی

Бидон кӯ аз хуросон хост пас сӯй Ироқ омад

بدان کو از خراسان خاست پس سوی عراق آمد

Шуданд аз илми юнонии ироқӣу хуросонӣ

شدند از علم یونانی عراقی و خراسانی

Худовандо бидон монад ки ту чун зодӣ аз модар

خداوندا بدان ماند که تو چون زادی از مادر

Кавокибҳо ҳама буданд аз гардуни сомонӣ

کواکبها همه بودند از گردون سامانی

Ки то будӣ ва то бошӣ ва то ҳастӣ дар афзӯнӣ

که تا بودی و تا باشی و تا هستی در افزونی

Касе кӯи кин ту ҷӯяд буд доими бнқсонӣ

کسی کو کین تو جوید بود دائم بنقصانی

Биҷӯад ҳафт дарёии бҳди ҳафт гардунӣ

بجود هفت دریایی بحد هفت گردونی

Қарори ҳафт торикии қавоми ҳафт Рахшоне

قرار هفت تاریکی قوام هفت رخشانی

Набошад ҳеҷ махлуқии бъолм бениёз аз ту

نباشد هیچ مخلوقی بعالم بی نیاز از تو

Ки илми Осифии дорӣу таъӣди сулаймонӣ

که علم آصفی داری و تأیید سلیمانی

Ту Эронро қавӣ кардӣ бФзли рости кирдорӣ

تو ایران را قوی کردی بفضل راست کرداری

Ту туронро қавӣ кардӣ биҷӯаду неки паймонӣ

تو توران را قوی کردی بجود و نیک پیمانی

Напояд бо ту бар ҷоӣии кас аз турон ва аз Эрон

نپاید با تو بر جائی کس از توران و از ایران

Ки ҳам перони тӯроне ва ҳам ҷомосби Эронӣ

که هم پیران تورانی و هم جاماسب ایرانی

Бълми Осифӣ зон рӯ ниёз омад сулаймон ро

بعلم آصفی زان رو نیاز آمد سلیمان را

Ки будаш фари яздонеу таъйиди сулаймонӣ

که بودش فر یزدانی و تایید سلیمانی

Агар тавҳид афлотӯн бипурсанд аз ту бедорон

اگر توحید افلاطون بپرسند از تو بیداران

Бсоътшони диҳии посух на андешӣ на дармонӣ

بساعتشان دهی پاسخ نه اندیشی نه درمانی

Валеро ганҷ бе ранҷии адуро ранҷ бе ганҷӣ

ولی را گنج بی رنجی عدو را رنج بی گنجی

Якеро каждуми Кошони якеро зари кошонӣ

یکی را کژدم کاشان یکی را زر کاشانی

Кас аз мардуми бдоноӣии қазоӣ бад нигараданд

کس از مردم بدانائی قضای بد نگرداند

Ту аз мардуми бдоноӣии қазоӣ бад бигардоне

تو از مردم بدانائی قضای بد بگردانی

Ҳисориро ки нстонди ду сад лашгари бдшўорӣ

حصاری را که نستاند دو صد لشگر بدشواری

Ту бастонеи бики гуфтори ҷонпарвар босонӣ

تو بستانی بیک گفتار جان پرور بآسانی

Аз он чӯби об ҳар ҷоӣӣ равон гаштааст номи ту

از آن چوب آب هر جائی روان گشته است نام تو

Ки наздики ту як соъати набӯдаи зари зиндонӣ

که نزدیک تو یک ساعت نبوده زر زندانی

Мувофиқро дили афрӯзии мухолифро ҷигари сӯзӣ

موافق را دل افروزی مخالف را جگر سوزی

Якеро кони ёқӯтии якеро хишти моконӣ

یکی را کان یاقوتی یکی را خشت ماکانی

Бкмтри соилии бахшеи бурузии каси нбхшоид

بکمتر سائلی بخشی بروزی کس نبخشاید

Ҳар он боҷай ки дар солии зи Рому шоми бастоне

هر آن باجی که در سالی ز رم و شام بستانی

Аду нааласт ва ту барқии бсўзониши болу пар

عدو نالست و تو برقی بسوزانیش بال و پر

Дирам гирдаст ва ту бодии баҳр ҷояш барафшонӣ

درم گرد است و تو بادی بهر جایش برافشانی

Биҷузи марг аз дили мардуми ниёз ва оз нанишонд

بجز مرگ از دل مردم نیاز و آز ننشاند

Бродӣ аз дили мардуми ниёз ва оз бинишонӣ

برادی از دل مردم نیاز و آز بنشانی

Худовандони гетиро қарин бошанд пайваста

خداوندان گیتی را قرین باشند پیوسته

Гуҳии девони девонии гуҳии ҳурони айвонӣ

گهی دیوان دیوانی گهی حوران ایوانی

Дили ҳурони айвонии ббзми андари биФрўзӣ

دل حوران ایوانی ببزم اندر بیفروزی

Брзми андари қавии дории сари девону девонӣ

برزم اندر قوی داری سر دیوان و دیوانی

Касе кӯи мадҳ ту хонд пас аз мадҳи ҳамаи кайҳон

کسی کو مدح تو خواند پس از مدح همه کیهان

Буд ӯ чун ҳиҷои хуоне ки ояд зии санохонӣ

بود او چون هجا خوانی که آید زی ثناخوانی

Касе каз пешгоҳи ту бкмтр хидматӣ уфтад

کسی کز پیشگاه تو بکمتر خدمتی افتد

Бҷиҳўн уфтад аз Фрғр бдрё уфтад аз хонӣ

بجیحون افتد از فرغر بدریا افتد از خانی

Нахустин сол кат дидам бхдмти омадами зии ту

نخستین سال کت دیدم بخدمت آمدم زی تو

Кунун ҳар рӯз лаб хоем ду сад раҳ аз пушаймонӣ

کنون هر روز لب خایم دو صد ره از پشیمانی

Надонистам ки чун меРом з гетӣ бугзарад рӯзӣ

ندانستم که چون میرم ز گیتی بگذرد روزی

Расад тухми наво бар боду хонимони бўиронӣ

رسد تخم نوا بر باد و خانمان بویرانی

Ман онстм ки ҳол ман надонад чун тўӣии лекин

من آنستم که حال من نداند چون توئی لیکن

зи рои ҳиммати олии ту рози ҳаркасии доне

ز رای همت عالی تو راز هرکسی دانی

Ба ғамгинии пазируфтам кигар шодон шавам рӯзӣ

به غمگینی پذیرفتم که گر شادان شوم روزی

Нагӯям ҷузи мдиҳи ту бғмгинӣу шодоне

نگویم جز مدیح تو بغمگینی و شادانی

Ало то саъди брҷисии расонади нусрату шодӣ

الا تا سعد برجیسی رساند نصرت و شادی

Ало то наҳс кайвонӣ диҳад хизлону пжмонӣ

الا تا نحس کیوانی دهد خذلان و پژمانی

Ҳавохоҳон ту боданд ҷуфти саъди брҷисӣ

هواخواهان تو بادند جفت سعد برجیسی

Бидонадишон ту боданд ёри наҳси кайвонӣ

بداندیشان تو بادند یار نحس کیوانی